POCHODZENIE:
spadkobiercy przedwojennej kolekcji dyrektora kopalni ropy naftowej w Borysławiu, Warszawa

Pierwsze motywy zaczerpnięte z bogatej kultury górali z Karpat Wschodnich pojawiły się u Axentowicza w 1894, kiedy to wprowadził postać starego lirnika przy pracy nad „Panoramą Racławicką”. Wówczas artysta podczas częstych przerw w pracy nad monumentalną realizacją, spowodowanych częstymi waśniami między głównymi autorami dzieła – Janem Styką oraz Wojciechem Kossakiem – często podróżował w okolice Jamna i Kołomyi, gdzie podpatrywał życie mieszkańców Karpat. Postać lirnika była u malarza jednym z najczęstszych motywów powtarzanych przez niemalże całą twórczość artysty poświęconą huculszczyźnie. Starzec pojawia się zarówno w metaforycznych kompozycjach (zazwyczaj u boku młodej dziewczyny), jak i w obrazach dedykowanych obyczajowości górali. Prezentowana praca jest niejako fuzją dwóch nurtów malarstwa Axentowicza. W szerokim, horyzontalnym kadrze widzimy lirnika, który u kresu sił wspiera się na ramieniu młodej dziewczyny. W tle kompozycji po diagonali została przedstawiona grupa hucułów w tradycyjnych strojach. Obraz zamyka bryła tradycyjnej galicyjskiej chaty o bielonych ścianach i strzechowym dachu. Kompozycja utrzymana w tonacji głębokich zieleni, przygaszonych ochr ożywiona jest przez soczyste akcenty czerwieni w partiach chust oraz spódnic noszonych przez kobiety. Postać lirnika oraz młodej dziewczyny możemy odczytać zarówno jako metaforę etapów życia człowieka, jak i rodzajową scenkę podpatrzoną w jednej z tradycyjnych miejscowości u podnóża Karpat Wschodnich.

Teodor Axentowicz studiował w akademii monachijskiej pod kierunkiem Gabriela von Hackla oraz u profesorów Sandora Wagnera i Guyli Benczura w latach 1879-82. W 1883 roku wyjechał do Paryża, gdzie uczył się w pracowni Emila Augusta Carolus-Durana. Odbył wiele podróży artystycznych m.in. do Włoszech, Londynu. W 1895 roku objął stanowisko profesora rysunku w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, a w 1910 został pierwszym jej rektorem z wyboru. Był współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" oraz członkiem wiedeńskiej "Secesji". Był jednym z najwybitniejszych polskich portrecistów; malował także sceny rodzajowe i historyczne. Ulubionym tematem artysty były sceny z motywami huculskimi - studia postaci, zwyczaje, wierzenia - malowane z dbałością o szczegóły, a jednocześnie bardzo swobodnie oraz przedstawienia symboliczne.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

129
Teodor AXENTOWICZ (1859 - 1938)

Starość i młodość (Na Gromniczną)

olej/płótno, 48,5 x 67 cm
sygnowany p.d.: 'T. Axentowicz'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

POCHODZENIE:
spadkobiercy przedwojennej kolekcji dyrektora kopalni ropy naftowej w Borysławiu, Warszawa

Pierwsze motywy zaczerpnięte z bogatej kultury górali z Karpat Wschodnich pojawiły się u Axentowicza w 1894, kiedy to wprowadził postać starego lirnika przy pracy nad „Panoramą Racławicką”. Wówczas artysta podczas częstych przerw w pracy nad monumentalną realizacją, spowodowanych częstymi waśniami między głównymi autorami dzieła – Janem Styką oraz Wojciechem Kossakiem – często podróżował w okolice Jamna i Kołomyi, gdzie podpatrywał życie mieszkańców Karpat. Postać lirnika była u malarza jednym z najczęstszych motywów powtarzanych przez niemalże całą twórczość artysty poświęconą huculszczyźnie. Starzec pojawia się zarówno w metaforycznych kompozycjach (zazwyczaj u boku młodej dziewczyny), jak i w obrazach dedykowanych obyczajowości górali. Prezentowana praca jest niejako fuzją dwóch nurtów malarstwa Axentowicza. W szerokim, horyzontalnym kadrze widzimy lirnika, który u kresu sił wspiera się na ramieniu młodej dziewczyny. W tle kompozycji po diagonali została przedstawiona grupa hucułów w tradycyjnych strojach. Obraz zamyka bryła tradycyjnej galicyjskiej chaty o bielonych ścianach i strzechowym dachu. Kompozycja utrzymana w tonacji głębokich zieleni, przygaszonych ochr ożywiona jest przez soczyste akcenty czerwieni w partiach chust oraz spódnic noszonych przez kobiety. Postać lirnika oraz młodej dziewczyny możemy odczytać zarówno jako metaforę etapów życia człowieka, jak i rodzajową scenkę podpatrzoną w jednej z tradycyjnych miejscowości u podnóża Karpat Wschodnich.

Teodor Axentowicz studiował w akademii monachijskiej pod kierunkiem Gabriela von Hackla oraz u profesorów Sandora Wagnera i Guyli Benczura w latach 1879-82. W 1883 roku wyjechał do Paryża, gdzie uczył się w pracowni Emila Augusta Carolus-Durana. Odbył wiele podróży artystycznych m.in. do Włoszech, Londynu. W 1895 roku objął stanowisko profesora rysunku w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, a w 1910 został pierwszym jej rektorem z wyboru. Był współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" oraz członkiem wiedeńskiej "Secesji". Był jednym z najwybitniejszych polskich portrecistów; malował także sceny rodzajowe i historyczne. Ulubionym tematem artysty były sceny z motywami huculskimi - studia postaci, zwyczaje, wierzenia - malowane z dbałością o szczegóły, a jednocześnie bardzo swobodnie oraz przedstawienia symboliczne.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.