Dorota Folga-Januszewska, omawiając kolejarski epizod w twórczości Malczewskiego, pisała: "Fascynacja koleją nie była niczym szczególnym w sztuce końca XIX i pierwszych dekad XX wieku, ale o ile futurystów i ekspresjonistów fascynował ruch, wielkie maszyny, pęd, zatracenie - anarchia sielskiego pejzażu - o tyle Malczewski delektował się w tych tematach melancholią, pustką, zbliżając się niekiedy do atmosfery magicznego realizmu. Mimo reminiscencji z dzieciństwa i tłumaczenia nimi fascynacji kolejowymi światami trudno nie dostrzec wpływu, jaki wywarła na niego wydana po niemiecku w Berlinie i Wiedniu książka Rohra wprowadzająca termin magicznego realizmu jako następstwa ekspresjonizmu. Jej oddziaływanie na artystów w Europie Środkowej było znaczne, odegrała rolę katalizatora, przyspieszającego ukierunkowanie wielu różnorodnych postaw w stronę nowej przedmiotowości (Neue Sachlichkeit). Znał tę publikację zapewne także Witkacy, przypisywane przez niego Malczewskiemu pojęcie hiperrealisty ujawnia wpływ dyskutowanej wówczas szeroko publikacji" (D. Folga-Januszewska, Rafał Malczewski i mit Zakopanego, Warszawa 2006, s. 157).

Warsztatu malarskiego uczył go ojciec - Jacek. Studiował filozofię, architekturę i agronomię w Wiedniu w latach I wojny światowej. Od 1917-39 mieszkał w Zakopanem (wspomnienia z tego okresu opisał w książce "Pępek świata"). Był członkiem Towarzystwa Sztuka Podhalańska, a od 1929 Stowarzyszenia "Rytm". Stworzył własny styl odrealnionych, rozległych pejzaży. Malował najchętniej techniką akwareli, która pozwala na szybkie notowanie pomysłów malarskich. Losy wojenne rzuciły go do Ameryki, a w 1942 mieszkał na stałe w Montrealu. Odbył wiele podróży po kontynencie amerykańskim. Malował pejzaże, zwłaszcza ulubione motywy górskie.

28
Rafał MALCZEWSKI (1892-1965)

Stacja Tyłek

olej/tektura, 100 x 70,5 cm

POCHODZENIE:
- D. A. Rempex, 2009
- kolekcja prywatna
WYSTAWIANY:
- Rafał i Jacek Malczewscy, Muzeum Jacka Malczewskiego w Radomiu, marzec-maj 2011

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Dorota Folga-Januszewska, omawiając kolejarski epizod w twórczości Malczewskiego, pisała: "Fascynacja koleją nie była niczym szczególnym w sztuce końca XIX i pierwszych dekad XX wieku, ale o ile futurystów i ekspresjonistów fascynował ruch, wielkie maszyny, pęd, zatracenie - anarchia sielskiego pejzażu - o tyle Malczewski delektował się w tych tematach melancholią, pustką, zbliżając się niekiedy do atmosfery magicznego realizmu. Mimo reminiscencji z dzieciństwa i tłumaczenia nimi fascynacji kolejowymi światami trudno nie dostrzec wpływu, jaki wywarła na niego wydana po niemiecku w Berlinie i Wiedniu książka Rohra wprowadzająca termin magicznego realizmu jako następstwa ekspresjonizmu. Jej oddziaływanie na artystów w Europie Środkowej było znaczne, odegrała rolę katalizatora, przyspieszającego ukierunkowanie wielu różnorodnych postaw w stronę nowej przedmiotowości (Neue Sachlichkeit). Znał tę publikację zapewne także Witkacy, przypisywane przez niego Malczewskiemu pojęcie hiperrealisty ujawnia wpływ dyskutowanej wówczas szeroko publikacji" (D. Folga-Januszewska, Rafał Malczewski i mit Zakopanego, Warszawa 2006, s. 157).

Warsztatu malarskiego uczył go ojciec - Jacek. Studiował filozofię, architekturę i agronomię w Wiedniu w latach I wojny światowej. Od 1917-39 mieszkał w Zakopanem (wspomnienia z tego okresu opisał w książce "Pępek świata"). Był członkiem Towarzystwa Sztuka Podhalańska, a od 1929 Stowarzyszenia "Rytm". Stworzył własny styl odrealnionych, rozległych pejzaży. Malował najchętniej techniką akwareli, która pozwala na szybkie notowanie pomysłów malarskich. Losy wojenne rzuciły go do Ameryki, a w 1942 mieszkał na stałe w Montrealu. Odbył wiele podróży po kontynencie amerykańskim. Malował pejzaże, zwłaszcza ulubione motywy górskie.