Scena w parku Abrama Weinbauma to znakomity przykład inspiracji impresjonizmem w kręgu École de Paris. Artysta w swoim obrazie szczególnie skupił się na dwóch zagadnieniach. W dalece zindywidualizowany sposób odtworzył on otaczającą go przestrzeń i zarysował grę świateł. Drzewa i ich rozłożyste korony stały się poniekąd dla malarza pierwszoplanowymi modelami kompozycji. Postać ludzka, może poza figurą siedzącej przy straganie kobiety, sprowadzona została do mało znaczącego sztafażu. Promienie słoneczne przedzierające się poprzez gałęzie i liście drzew tworzą na powierzchni parkowej alejki istną mozaikę barw. Świetlne refleksy odbijają się również na pniach i dachu niewielkiego budynku. Skierowana w głąb dróżka zakręca i tworzy parabolę, na której oparta zostaje kompozycja pejzażu. Weinbaum stworzył tu z pozoru statyczną scenę – obraz leniwego, letniego popołudnia, gdzieś na spokojnej prowincji. Tektonika pracy zachwiana zostaje jednak poprzez zabiegi formalne, tworząc dzieło o niezwykle interesującym, ekspresyjnym charakterze.

W latach 1906 - 14 uczył się w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u J. Unierzyskiego, W. Weissa i J. Pankiewicza. Prawdopodobnie studiował też w Odessie. Od ok. 1908 roku mieszkał i tworzył w Paryżu, gdzie uczestniczył w salonie Niezależnych w 1908 roku i Salonie des Tuileries w 1928 roku. W czasie II wojny światowej mieszkał w Marsylii. Malował widoki miejskie i pejzaże, zajmował się także ilustrowaniem książek.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

52
Abraham WEINBAUM (1890 - 1943)

Scena w parku, około 1930

olej/płótno, 54 x 65 cm
sygnowany p.d.: 'AWeinbaum'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Scena w parku Abrama Weinbauma to znakomity przykład inspiracji impresjonizmem w kręgu École de Paris. Artysta w swoim obrazie szczególnie skupił się na dwóch zagadnieniach. W dalece zindywidualizowany sposób odtworzył on otaczającą go przestrzeń i zarysował grę świateł. Drzewa i ich rozłożyste korony stały się poniekąd dla malarza pierwszoplanowymi modelami kompozycji. Postać ludzka, może poza figurą siedzącej przy straganie kobiety, sprowadzona została do mało znaczącego sztafażu. Promienie słoneczne przedzierające się poprzez gałęzie i liście drzew tworzą na powierzchni parkowej alejki istną mozaikę barw. Świetlne refleksy odbijają się również na pniach i dachu niewielkiego budynku. Skierowana w głąb dróżka zakręca i tworzy parabolę, na której oparta zostaje kompozycja pejzażu. Weinbaum stworzył tu z pozoru statyczną scenę – obraz leniwego, letniego popołudnia, gdzieś na spokojnej prowincji. Tektonika pracy zachwiana zostaje jednak poprzez zabiegi formalne, tworząc dzieło o niezwykle interesującym, ekspresyjnym charakterze.

W latach 1906 - 14 uczył się w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u J. Unierzyskiego, W. Weissa i J. Pankiewicza. Prawdopodobnie studiował też w Odessie. Od ok. 1908 roku mieszkał i tworzył w Paryżu, gdzie uczestniczył w salonie Niezależnych w 1908 roku i Salonie des Tuileries w 1928 roku. W czasie II wojny światowej mieszkał w Marsylii. Malował widoki miejskie i pejzaże, zajmował się także ilustrowaniem książek.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.