Obraz ukazuje malowniczy krajobraz z Północy Rosji, gdzie błękitne wody jeziora kontrastują z żółcieniami i zielenią lasów i pagórków, na jednym ze wzniesień widnieje sylwetka białej cerkwi z niebieskimi hełmami. Malarz obserwuje i kreśli piękno oraz bogactwo natury z oddalonego wzniesienia, aby móc w pełni zaprezentować różnorodność form przyrody.
Słabo widoczna sygnatura pozwala na odczytanie tylko jej fragmentu, artysta nie jest notowany.Sposób ujęcia krajobrazu, pustka i cisza emanująca z tego płótna, jak również żółtozielonkawa tonacja dzieła wskazują na inspirację twórczością wybitnych rosyjskich malarzy Izaaka Lewitana (1860-1900) czy Konstantina Kryżyckiego (1858-1911). Na przełomie XIX i XX wieku w malarstwie rosyjskim zaznaczył się wzrost zainteresowania przyrodą Karelii czy Timanu (Abram Archipow 1862-1930, Wasilij Bakszejew 1862-1958), obszarami dalekiej Północy, które fascynowały malarzy surowością klimatu, bogactwem barw, bezkresnymi przestrzeniami, tylko z rzadka znaczonymi obecnością człowieka.

55
S. BASKAKOW (?), XX w.

KRAJOBRAZ Z JEZIOREM I CERKWIź, 1913
Olej, płótno naklejone na tekturę;
39,3 x 54 cm
Sygnowany l. d. cyrylicą: ?. ????.../ 1913

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Obraz ukazuje malowniczy krajobraz z Północy Rosji, gdzie błękitne wody jeziora kontrastują z żółcieniami i zielenią lasów i pagórków, na jednym ze wzniesień widnieje sylwetka białej cerkwi z niebieskimi hełmami. Malarz obserwuje i kreśli piękno oraz bogactwo natury z oddalonego wzniesienia, aby móc w pełni zaprezentować różnorodność form przyrody.
Słabo widoczna sygnatura pozwala na odczytanie tylko jej fragmentu, artysta nie jest notowany.Sposób ujęcia krajobrazu, pustka i cisza emanująca z tego płótna, jak również żółtozielonkawa tonacja dzieła wskazują na inspirację twórczością wybitnych rosyjskich malarzy Izaaka Lewitana (1860-1900) czy Konstantina Kryżyckiego (1858-1911). Na przełomie XIX i XX wieku w malarstwie rosyjskim zaznaczył się wzrost zainteresowania przyrodą Karelii czy Timanu (Abram Archipow 1862-1930, Wasilij Bakszejew 1862-1958), obszarami dalekiej Północy, które fascynowały malarzy surowością klimatu, bogactwem barw, bezkresnymi przestrzeniami, tylko z rzadka znaczonymi obecnością człowieka.