POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Warszawa (zakup w PP Desa, Warszawa, 1978)

Dzieło Kazimierza Sichulskiego należy do tendencji ekspresjonistycznej w malarstwie Młodej Polski. Formatywny wpływ na jego twórczość wywarły studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (1900-08), kontakt z moderną wiedeńską podczas pobytu w Austrii w 1902 roku oraz europejska podróż w 1904 roku, kiedy to odwiedza Włochy i Niemcy, a w Paryżu studiuje w Académie Colarossi. „Roztopy wiosenne” powstały w 1904 roku. Wiosną tego roku chory na płuca artysta przebywał w Sanatorium Dłuskich w Zakopanem; zimą 1904-05 po raz pierwszy wyjechał z Władysławem Jarockim i Fryderykiem Pautschem do Tatarowa nad Prutem, we Wschodnie Karpaty. Odtąd Huculszczyzna stanowiła główny obszar jego tworzenia i źródło inspiracji. Nie ma pewności, z którym z wyjazdów związane jest prezentowane dzieło. „Roztopy wiosenne” ujawniają rodzący się wówczas, osobisty styl artysty. Sichulski silnie uprościł krajobraz: paleta jest ograniczona do zgaszonej zieleni, ugru, brązu i bieli. W mokrej farbie zapisany został dukt pędzla: mocny, zdecydowany, nawet nieco agresywny. Dominantę formalną pracy stanowi wygięta w łuk droga, podkreślająca ekspresyjne zalety krajobrazu. W „Roztopach wiosennych” odbija się echem „intensywne” malarstwo krajobrazowe Młodopolan: Juliana Fałata, Jana Stanisławskiego, Stanisława Wyspiańskiego czy Ferdynanda Ruszczyca. Krajobrazowi Sichulskiego jest już jednak blisko do gwałtownej ekspresji austriackich i niemieckich ekspresjonistów.

Studiował w latach 1900-08 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Józefa Mehoffera, Leona Wyczółkowskiego i Stanisława Wyspiańskiego. Równolegle uzupełniał edukację artystyczną w wiedeńskiej Kunsgewerbeschule u Antona von Kennera. W roku 1904 odbył podróż po Europie odwiedzając Monachium, Drezno, Rzym, Florencję i Paryż, gdzie zatrzymał się na dłużej i gdzie uczęszczał do Académie Colarossi. Wspólnie z Ferdynadem Pautschem i Władysławem Jarockim spędził zimę 1904-05 na Huculszczyźnie, którą odwiedzał później wielokrotnie. Od roku 1907 mieszkał we Lwowie. Należał do Towarzystwa Artystów Polskich Sztuka (od 1905) i do wiedeńskiego Hagenbundu (od 1907). W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Po wojnie został profesorem w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego we Lwowie (1920-1930), a następnie w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1930-39). Malował sceny rodzajowe, często związane z życiem Hucułów, pejzaże, portrety oraz obrazy o tematyce historycznej i religijnej. Zajmował się ponadto wieloma dziedzinami sztuki użytkowej. Projektował witraże, mozaiki, kilimy, wystroje wnętrz. Uprawiał malarstwo ścienne, grafikę, także książkową, rysował karykatury. Swoje prace wystawiał regularnie, od 1903, w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Za granicą brał udział w wystawach w Paryżu, Budapeszcie, Pittsburgu, Helsinkach, Sztokholmie, Lipsku, Padwie, Moskwie, Rzymie i Berlinie.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

49
Kazimierz SICHULSKI (1879 - 1942)

Roztopy wiosenne, 1904

olej/płótno, 69,5 x 78 cm
sygnowany i datowany p.d.: '904 SICHULSKI'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Warszawa (zakup w PP Desa, Warszawa, 1978)

Dzieło Kazimierza Sichulskiego należy do tendencji ekspresjonistycznej w malarstwie Młodej Polski. Formatywny wpływ na jego twórczość wywarły studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (1900-08), kontakt z moderną wiedeńską podczas pobytu w Austrii w 1902 roku oraz europejska podróż w 1904 roku, kiedy to odwiedza Włochy i Niemcy, a w Paryżu studiuje w Académie Colarossi. „Roztopy wiosenne” powstały w 1904 roku. Wiosną tego roku chory na płuca artysta przebywał w Sanatorium Dłuskich w Zakopanem; zimą 1904-05 po raz pierwszy wyjechał z Władysławem Jarockim i Fryderykiem Pautschem do Tatarowa nad Prutem, we Wschodnie Karpaty. Odtąd Huculszczyzna stanowiła główny obszar jego tworzenia i źródło inspiracji. Nie ma pewności, z którym z wyjazdów związane jest prezentowane dzieło. „Roztopy wiosenne” ujawniają rodzący się wówczas, osobisty styl artysty. Sichulski silnie uprościł krajobraz: paleta jest ograniczona do zgaszonej zieleni, ugru, brązu i bieli. W mokrej farbie zapisany został dukt pędzla: mocny, zdecydowany, nawet nieco agresywny. Dominantę formalną pracy stanowi wygięta w łuk droga, podkreślająca ekspresyjne zalety krajobrazu. W „Roztopach wiosennych” odbija się echem „intensywne” malarstwo krajobrazowe Młodopolan: Juliana Fałata, Jana Stanisławskiego, Stanisława Wyspiańskiego czy Ferdynanda Ruszczyca. Krajobrazowi Sichulskiego jest już jednak blisko do gwałtownej ekspresji austriackich i niemieckich ekspresjonistów.

Studiował w latach 1900-08 w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowniach Józefa Mehoffera, Leona Wyczółkowskiego i Stanisława Wyspiańskiego. Równolegle uzupełniał edukację artystyczną w wiedeńskiej Kunsgewerbeschule u Antona von Kennera. W roku 1904 odbył podróż po Europie odwiedzając Monachium, Drezno, Rzym, Florencję i Paryż, gdzie zatrzymał się na dłużej i gdzie uczęszczał do Académie Colarossi. Wspólnie z Ferdynadem Pautschem i Władysławem Jarockim spędził zimę 1904-05 na Huculszczyźnie, którą odwiedzał później wielokrotnie. Od roku 1907 mieszkał we Lwowie. Należał do Towarzystwa Artystów Polskich Sztuka (od 1905) i do wiedeńskiego Hagenbundu (od 1907). W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Po wojnie został profesorem w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego we Lwowie (1920-1930), a następnie w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1930-39). Malował sceny rodzajowe, często związane z życiem Hucułów, pejzaże, portrety oraz obrazy o tematyce historycznej i religijnej. Zajmował się ponadto wieloma dziedzinami sztuki użytkowej. Projektował witraże, mozaiki, kilimy, wystroje wnętrz. Uprawiał malarstwo ścienne, grafikę, także książkową, rysował karykatury. Swoje prace wystawiał regularnie, od 1903, w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Za granicą brał udział w wystawach w Paryżu, Budapeszcie, Pittsburgu, Helsinkach, Sztokholmie, Lipsku, Padwie, Moskwie, Rzymie i Berlinie.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.