WYSTAWIANY:
- „Avanguardia polacca. Esposizione dell’arte indipendiente polacca”, Centro Direzionale Colleoni, Agrate Brianza, 1987

LITERATURA:
- W. Skrodzki, A. Casaccio, Memorie ed imagini di alcuni eventi dell’arte polacca dala meta degli anni ‘50 ad oggi, Gdańsk 2014, s. 196

Prace Grzyba z lat osiemdziesiątych charakteryzują się neoekspresjonistyczną estetyką. Cechuje je gruby, wyraźny kontur oraz silne kontrasty barwne. Odznaczają się one również pełnym dezynwoltury podejściem do tematów czy to historycznych, czy obyczajowych. Takie podejście do twórczości widoczne jest w prezentowanej w niniejszym katalogu pracy Grzyba „Jeszcze Polska nie zginula!”, gdzie znak nazizmu połączył artysta z biologicznie rozumianą męskością, tworząc tym samym wizję tyleż rubaszną, co mogącą uchodzić za obsceniczną. Osobne miejsce w sztuce artysty powstającej we wspomnianej dekadzie zajmowały obrazy przedstawiające zwierzęta oraz hybrydyczne, jakby totemiczne stwory. Wydaje się to ciekawą analogią w stosunku do sztuki „pierwszego” ekspresjonizmu, w obrębie którego artyści w pierwszych latach dwudziestego wieku chętnie podejmowali tematykę czy to wyobrażeń zwierząt, czy tajemniczych stworzeń-totemów. W tym duchu utrzymana jest prezentowana tutaj praca Grzyba pod tytułem „Rozmowa z kwiatem” z 1987. Przedstawia ona postać wyglądającą na hybrydę ludzko-zwierzęcą – nie wiadomo, czy jest to fantastyczna chimera czy też widok postaci przebranej za ptaka. Na ten drugi trop może wskazywać jego ruch przypominający rytualny taniec. Tytuł pracy zdaje się wskazywać na pewien rodzaj międzygatunkowego porozumienia, tyleż fantastycznego, co możliwego do wyobrażenia w ramach jakiegoś, niezidentyfikowanego tutaj kultu. Podobne, hybrydyczne stworzenia pojawiały się w pracach Grzyba o wymownych tytułach, wskazujących na ich wizualną zawartość: „Tygrysia wołowina” z 1985 oraz „Ciało jest równie plastyczne jak sen”, z tego samego roku. W tym ostatnim obrazie artysta również przedstawił postać o ptasiej fizjonomii ze zdecydowanie odmiennym, nie-ptasim korpusem. Twórczość malarska Grzyba w kolejnych dekadach stała się znacznie bardziej symboliczno-emblematyczna. Widoczne jest to na przykładzie prezentowanego tutaj obrazu „Oko” z 1990, przedstawiającego tytułowe oko w centrum oraz charakterystyczną dla Grzyba figurę zwierzęcia, tym razem królika, jednak nie namalowanego już w „dzikiej”, ekspresyjnej stylistyce. Oko wyglądające zza plam bieli, w połączeniu z białym królikiem daje tyleż tajemnicze, co komiczne wrażenie. Motyw zwierząt pozostał w sztuce artysty do czasów nam współczesnych. Przykładem tego jest prezentowane tu płótno z 2016 „Modlitwa o dobry sen” o nieco psychodelicznej kolorystyce. Tym razem jego bohaterem jest pies o ornamentalnej, wielobarwnej „sierści”. Krzysztof Lipka, tak opisał zmiany w twórczości Grzyba dokonujące się w ostatnich dekadach, już po „okresie ekspresjonistycznym”: „Zmiana polega na tym, że – moim zdaniem – malarstwo Grzyba w warstwie fabularnej zbliżyło się do realizmu; co oczywiste, o ile portret ma pozostać portretem. Nie jest to jednak zwrot mimetyczny, przeczy temu typowa dla Grzyba fantazja, silna ekspresja, skłonność do deformacji, gry form ocierających się o abstrakcję geometryczną czy motywy dodane spoza realności. Obrazy te zmierzają ku realizmowi, ale chwytanemu bez domieszki karykatury, eksponują siłę kreacji, ale bez żywiołowości, zachwycają kolorystyką, jednak mniej intuicyjną niż wyszukaną z zastanowieniem, uderzają formą monumentalną i zarazem wystylizowaną” (cyt. za: Krzysztof Lipka, Zwierzę w klatce człowieka, czyli o portretach i parawanach Ryszarda Grzyba [w:] Ryszard Grzyb. Zwierzę w klatce człowieka, Galeria aTAK, Warszawa 2014, s. 8).

Ryszard Grzyb studiował w latach 1976-79 we wrocławskiej PWSSP w pracowni Z. Karpińskiego. Później przeniósł się na Wydział Malarstwa warszawskiej ASP do pracowni R. Ziemskiego, gdzie poznał W. Pawlaka i innych członków "Gruppy", którą wspólnie założyli w 1982 roku. Na początku malował "papiery" - kompozycje wykonane na kartonie temperą i gwaszem. Wspólnie z R. Woźniakiem wyjechali na stypendium do Berlina, gdzie R. Grzyb kontynuował malowanie ostrymi kolorami płaskich "papierów". Pod koniec lat 80., artysta zmienił styl, zajmując się bardziej malarstwem olejnym. Zajmuje się również grafiką reklamową.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

21
Ryszard GRZYB (ur. 1956, Sosnowiec)

"Rozmowa z kwiatem", 1987 r.

olej/płótno, 115 x 115 cm
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: ‘RYSZARD | 1987 GRZYB | “ROZMOWA | Z KWIATEM” | DLA GIOVANNIEGO | 4.06.’87’

Zobacz katalog

DESA UNICUM

Sztuka Współczesna. Nowa Figuracja - Nowa Ekspresja

12.09.2019

19:00

Sprzedane 42 000 zł (51 660 zł z opłatą aukcyjną)
Cena wywoławcza:
Estymacja: 50 000 - 70 000 zł
Opłaty dodatkowe: droit de suite



WYSTAWIANY:
- „Avanguardia polacca. Esposizione dell’arte indipendiente polacca”, Centro Direzionale Colleoni, Agrate Brianza, 1987

LITERATURA:
- W. Skrodzki, A. Casaccio, Memorie ed imagini di alcuni eventi dell’arte polacca dala meta degli anni ‘50 ad oggi, Gdańsk 2014, s. 196

Prace Grzyba z lat osiemdziesiątych charakteryzują się neoekspresjonistyczną estetyką. Cechuje je gruby, wyraźny kontur oraz silne kontrasty barwne. Odznaczają się one również pełnym dezynwoltury podejściem do tematów czy to historycznych, czy obyczajowych. Takie podejście do twórczości widoczne jest w prezentowanej w niniejszym katalogu pracy Grzyba „Jeszcze Polska nie zginula!”, gdzie znak nazizmu połączył artysta z biologicznie rozumianą męskością, tworząc tym samym wizję tyleż rubaszną, co mogącą uchodzić za obsceniczną. Osobne miejsce w sztuce artysty powstającej we wspomnianej dekadzie zajmowały obrazy przedstawiające zwierzęta oraz hybrydyczne, jakby totemiczne stwory. Wydaje się to ciekawą analogią w stosunku do sztuki „pierwszego” ekspresjonizmu, w obrębie którego artyści w pierwszych latach dwudziestego wieku chętnie podejmowali tematykę czy to wyobrażeń zwierząt, czy tajemniczych stworzeń-totemów. W tym duchu utrzymana jest prezentowana tutaj praca Grzyba pod tytułem „Rozmowa z kwiatem” z 1987. Przedstawia ona postać wyglądającą na hybrydę ludzko-zwierzęcą – nie wiadomo, czy jest to fantastyczna chimera czy też widok postaci przebranej za ptaka. Na ten drugi trop może wskazywać jego ruch przypominający rytualny taniec. Tytuł pracy zdaje się wskazywać na pewien rodzaj międzygatunkowego porozumienia, tyleż fantastycznego, co możliwego do wyobrażenia w ramach jakiegoś, niezidentyfikowanego tutaj kultu. Podobne, hybrydyczne stworzenia pojawiały się w pracach Grzyba o wymownych tytułach, wskazujących na ich wizualną zawartość: „Tygrysia wołowina” z 1985 oraz „Ciało jest równie plastyczne jak sen”, z tego samego roku. W tym ostatnim obrazie artysta również przedstawił postać o ptasiej fizjonomii ze zdecydowanie odmiennym, nie-ptasim korpusem. Twórczość malarska Grzyba w kolejnych dekadach stała się znacznie bardziej symboliczno-emblematyczna. Widoczne jest to na przykładzie prezentowanego tutaj obrazu „Oko” z 1990, przedstawiającego tytułowe oko w centrum oraz charakterystyczną dla Grzyba figurę zwierzęcia, tym razem królika, jednak nie namalowanego już w „dzikiej”, ekspresyjnej stylistyce. Oko wyglądające zza plam bieli, w połączeniu z białym królikiem daje tyleż tajemnicze, co komiczne wrażenie. Motyw zwierząt pozostał w sztuce artysty do czasów nam współczesnych. Przykładem tego jest prezentowane tu płótno z 2016 „Modlitwa o dobry sen” o nieco psychodelicznej kolorystyce. Tym razem jego bohaterem jest pies o ornamentalnej, wielobarwnej „sierści”. Krzysztof Lipka, tak opisał zmiany w twórczości Grzyba dokonujące się w ostatnich dekadach, już po „okresie ekspresjonistycznym”: „Zmiana polega na tym, że – moim zdaniem – malarstwo Grzyba w warstwie fabularnej zbliżyło się do realizmu; co oczywiste, o ile portret ma pozostać portretem. Nie jest to jednak zwrot mimetyczny, przeczy temu typowa dla Grzyba fantazja, silna ekspresja, skłonność do deformacji, gry form ocierających się o abstrakcję geometryczną czy motywy dodane spoza realności. Obrazy te zmierzają ku realizmowi, ale chwytanemu bez domieszki karykatury, eksponują siłę kreacji, ale bez żywiołowości, zachwycają kolorystyką, jednak mniej intuicyjną niż wyszukaną z zastanowieniem, uderzają formą monumentalną i zarazem wystylizowaną” (cyt. za: Krzysztof Lipka, Zwierzę w klatce człowieka, czyli o portretach i parawanach Ryszarda Grzyba [w:] Ryszard Grzyb. Zwierzę w klatce człowieka, Galeria aTAK, Warszawa 2014, s. 8).

Ryszard Grzyb studiował w latach 1976-79 we wrocławskiej PWSSP w pracowni Z. Karpińskiego. Później przeniósł się na Wydział Malarstwa warszawskiej ASP do pracowni R. Ziemskiego, gdzie poznał W. Pawlaka i innych członków "Gruppy", którą wspólnie założyli w 1982 roku. Na początku malował "papiery" - kompozycje wykonane na kartonie temperą i gwaszem. Wspólnie z R. Woźniakiem wyjechali na stypendium do Berlina, gdzie R. Grzyb kontynuował malowanie ostrymi kolorami płaskich "papierów". Pod koniec lat 80., artysta zmienił styl, zajmując się bardziej malarstwem olejnym. Zajmuje się również grafiką reklamową.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.