Martyna Czech (ur. 1990) jeszcze jako studentka katowickiej ASP otrzymała główną nagrodę na 42 Biennale Malarstwa Bielska Jesień. Czerpiąc z dziedzictwa Nowego Ekspresjonizmu, współgrając z tematami poruszanymi przez artystkę na płótnie, wypracowała charakterystyczną dla siebie technikę malarską. Obrazy Czech stają się przestrzenią do przepracowania relacji między artystką a innymi. Interesują ją intensywne uczucia: miłość, nienawiść, zemsta, upokorzenie, uległość, opór i ból, a także śmierć. Przedstawiane przez nią postaci nie przyjmują niejednoznacznych ról i postaw moralnych, zaciemniając interpretację powyższych kategorii i dokonując ocen etycznych. Choć w jej obrazach dominuje analiza toksycznych relacji międzyludzkich, nie bez znaczenia pozostają także zwierzęta - jako towarzysze niedoli, świadkowie masakr i zwiastuny apokalipsy.