„Jeżeli sztuka rozwija się wielokierunkowo (…), ja to mogę mieć w sobie także. Twórczość to jest sprawa wolności i intuicji – żeby otworzyć sobie drzwi na (…) zupełnie niespodziewane dla siebie samej możliwości. Wszystko, co ma zaistnieć, ma być niespodziewane (…). Przestrzeń chce wyjść z obrazu…”. ‒ ERNA ROSENSTEIN

Prezentowana praca wykonana została w technice kolażu, jednej z wielu technik wykorzystywanych przez Ernę Rosenstein. Użycie deski jako podłoża, zamalowanie jej dość cienką warstwą farby, która nie pokrywa dokładnie powierzchni, ale pozostawia widoczne usłojenie drewna – pozwala wyeksponować rzeczowość obiektu. Jest to cechą charakterystyczną wielu wytworów Rosenstein. Funkcja reprezentowania, obrazowania łączy się w nich z prostym uobecnianiem materii, jej rzeczowych, haptycznych cech. Ponadto użycie powszednich, banalnych materiałów pozwalało artystce uzyskać efekt niskiej, „śmieciowej” estetyki, wystawiającej na próbę utrwalone tradycją kategorie, takie jak decorum sztuki wysokiej. W twórczości Erny Rosenstein wizualna fantazja łączy się z kreacyjną funkcją tytułu, który sam wytwarza znaczenia inaczej niedostępne widzom oraz projektuje odbiór obrazu. Podobnie dzieje się w przypadku prezentowanego obiektu. Dopiero konfrontacja z tytułem „Przez miasto” pozwala spojrzeć na wytwór artystki inaczej, uwzględniając pewien naddatek jej wyobraźni, która w ten sposób może zaintrygować widzów, uruchomić pracę ich wyobraźni oraz wymusić nowe spojrzenie na to, co uchodzi za powszednie i zwyczajne. Twórczość Rosenstein uważa się za mocno powiązaną z surrealizmem. Artystka miała okazję studiować w latach 30. w Wiedniu – mieście, w którym żywa była tradycja psychoanalizy, tak ważna dla surrealistów. Następnie związała się z kręgiem przedwojennej, tzw. pierwszej Grupy Krakowskiej. W 1938 w Paryżu miała okazję odwiedzić Międzynarodową Wystawę Surrealizmu. Jej kontakty z krakowskim środowiskiem artystów, z którym związana była w dekadach również po II wojnie światowej, także nie były bez znaczenia dla jej surrealistycznego poglądu na sztukę – „surrealistyczna atmosfera” cechowała sztukę środowiska krakowskiego w drugiej połowie lat 40. oraz w późniejszych latach. Jej malarstwo nie da się łatwo zakwalifikować do jakiejkolwiek kategorii stylistycznej – należy pamiętać, że surrealizm był raczej poglądem na sztukę i sposoby tworzenia niż skonkretyzowaną formułą stylistyczną.

Kształciła się w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu (w latach 1932-34) i w Krakowie (1933-36), którą ukończyła pod kierunkiem W. Weissa. W 1942 roku uciekła z lwowskiego getta. W czasie studiów sympatyzowała ze środowiskiem "Grupy Krakowskiej", brała udział w organizowaniu się awangardy artystycznej po II wojnie światowej. Oprócz malarstwa sztalugowego zajmowała się kolażem i twórczością poetycką. Artystka wypracowała indywidualną symbolikę, swobodnie kojarząc formy abstrakcyjne ze światem rzeczywistych kształtów. Jej prace wystawiane były między innymi na Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie (1948 i 1949) i w Warszawie (1957 i 1959), wystawie "Dziewięciu" (1955). Eksponowała również w Galeriach: Krzysztofory i Krzywe Koło. W 1977 roku otrzymała Nagrodę Krytyki Artystycznej im. C. K. Norwida, a w roku 1966 Nagrodę im. J. Cybisa za całokształt twórczości.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

013
Erna ROSENSTEIN (1913-2004)

"Przez miasto", 1990 r.

olej, kolaż, technika mieszana/deska, 17 x 25 cm
sygnowany i datowany p.d.: '1990 | E. Rosenstein'
datowany i opisany na odwrociu: '17 x 25 | 1990 | PRZEZ MIASTO'

Zobacz katalog

DESA UNICUM

Art Outlet - Sztuka Współczesna

12.11.2019

19:00

Niesprzedane
Cena wywoławcza:
Estymacja: 35 000 - 45 000 zł
Opłaty dodatkowe: droit de suite

„Jeżeli sztuka rozwija się wielokierunkowo (…), ja to mogę mieć w sobie także. Twórczość to jest sprawa wolności i intuicji – żeby otworzyć sobie drzwi na (…) zupełnie niespodziewane dla siebie samej możliwości. Wszystko, co ma zaistnieć, ma być niespodziewane (…). Przestrzeń chce wyjść z obrazu…”. ‒ ERNA ROSENSTEIN

Prezentowana praca wykonana została w technice kolażu, jednej z wielu technik wykorzystywanych przez Ernę Rosenstein. Użycie deski jako podłoża, zamalowanie jej dość cienką warstwą farby, która nie pokrywa dokładnie powierzchni, ale pozostawia widoczne usłojenie drewna – pozwala wyeksponować rzeczowość obiektu. Jest to cechą charakterystyczną wielu wytworów Rosenstein. Funkcja reprezentowania, obrazowania łączy się w nich z prostym uobecnianiem materii, jej rzeczowych, haptycznych cech. Ponadto użycie powszednich, banalnych materiałów pozwalało artystce uzyskać efekt niskiej, „śmieciowej” estetyki, wystawiającej na próbę utrwalone tradycją kategorie, takie jak decorum sztuki wysokiej. W twórczości Erny Rosenstein wizualna fantazja łączy się z kreacyjną funkcją tytułu, który sam wytwarza znaczenia inaczej niedostępne widzom oraz projektuje odbiór obrazu. Podobnie dzieje się w przypadku prezentowanego obiektu. Dopiero konfrontacja z tytułem „Przez miasto” pozwala spojrzeć na wytwór artystki inaczej, uwzględniając pewien naddatek jej wyobraźni, która w ten sposób może zaintrygować widzów, uruchomić pracę ich wyobraźni oraz wymusić nowe spojrzenie na to, co uchodzi za powszednie i zwyczajne. Twórczość Rosenstein uważa się za mocno powiązaną z surrealizmem. Artystka miała okazję studiować w latach 30. w Wiedniu – mieście, w którym żywa była tradycja psychoanalizy, tak ważna dla surrealistów. Następnie związała się z kręgiem przedwojennej, tzw. pierwszej Grupy Krakowskiej. W 1938 w Paryżu miała okazję odwiedzić Międzynarodową Wystawę Surrealizmu. Jej kontakty z krakowskim środowiskiem artystów, z którym związana była w dekadach również po II wojnie światowej, także nie były bez znaczenia dla jej surrealistycznego poglądu na sztukę – „surrealistyczna atmosfera” cechowała sztukę środowiska krakowskiego w drugiej połowie lat 40. oraz w późniejszych latach. Jej malarstwo nie da się łatwo zakwalifikować do jakiejkolwiek kategorii stylistycznej – należy pamiętać, że surrealizm był raczej poglądem na sztukę i sposoby tworzenia niż skonkretyzowaną formułą stylistyczną.

Kształciła się w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu (w latach 1932-34) i w Krakowie (1933-36), którą ukończyła pod kierunkiem W. Weissa. W 1942 roku uciekła z lwowskiego getta. W czasie studiów sympatyzowała ze środowiskiem "Grupy Krakowskiej", brała udział w organizowaniu się awangardy artystycznej po II wojnie światowej. Oprócz malarstwa sztalugowego zajmowała się kolażem i twórczością poetycką. Artystka wypracowała indywidualną symbolikę, swobodnie kojarząc formy abstrakcyjne ze światem rzeczywistych kształtów. Jej prace wystawiane były między innymi na Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie (1948 i 1949) i w Warszawie (1957 i 1959), wystawie "Dziewięciu" (1955). Eksponowała również w Galeriach: Krzysztofory i Krzywe Koło. W 1977 roku otrzymała Nagrodę Krytyki Artystycznej im. C. K. Norwida, a w roku 1966 Nagrodę im. J. Cybisa za całokształt twórczości.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.