W latach 1946-1951 studiował w krakowskiej ASP na Wydziale Malarstwa w pracowniach profesorów: Z. Radnickiego, Z. Pronaszki i W. Taranczewskiego, grafikę u profesorów A. Jurkiewicza i K. Srzednickiego. Jako student zadebiutował na I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie w 1948. W połowie lat 50 stworzył cykl litografii "Nowa Huta i jej mieszkańcy", w którym przeciwstawił się oficjalnemu optymizmowi. Po 1956 maluje obrazy niefiguratywne. Przestrzeń obrazu wypełniają wyodrębnione elementy - "przedmioty" umieszczane na płaszczy¼nie lub w aluzyjnej przestrzeni. Zasadę tę utrzymuje w swojej twórczości. Zmieniają się tylko sposoby opracowania "przedmiotów". Od lat 70 "przedmioty" zmieniają się w ciemne znaki - quasi kaligrafię - na jasnym tle. W latach 90 artysta przywrócił swoim pracom kolor, dotyczy to zarówno znaków jak i tła. Od 1964 prowadził działalność pedagogiczną, początkowo na krakowskiej, pó¼niej (od 1974 roku) na warszawskiej ASP, gdzie w latach 1987-1991 pełnił funkcję rektora. Od 1962 jest członkiem Stowarzyszenia Artystycznego "Grupa Krakowska". Jest laureatem wielu prestiżowych nagród, wyróżnień polskich i zagranicznych, m.in.: Nagrody Yomiuri na III Międzynarodowej Wystawie Młodych Plastyków w Tokio (1964); Nagrody Działu Polskiego na V Biennale di San Marino (1965); Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida za najlepszą wystawę w 1975 r. (1976); Nagrody im. Jana Cybisa (1984). Mieszka i pracuje w Warszawie.

61
Jan TARASIN (1926 Kalisz - 2009 Warszawa)

PRZEDMIOTY POLICZONE, 1972/74

olej/płótno,
98 x 176 cm
sygn. i dat. p.d.: `J.Tarasin 72/4`
opisany na odwrocie: `JAN TARASIN 1972 / "PRZEDMIOTY POLICZONE"`

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

W latach 1946-1951 studiował w krakowskiej ASP na Wydziale Malarstwa w pracowniach profesorów: Z. Radnickiego, Z. Pronaszki i W. Taranczewskiego, grafikę u profesorów A. Jurkiewicza i K. Srzednickiego. Jako student zadebiutował na I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Krakowie w 1948. W połowie lat 50 stworzył cykl litografii "Nowa Huta i jej mieszkańcy", w którym przeciwstawił się oficjalnemu optymizmowi. Po 1956 maluje obrazy niefiguratywne. Przestrzeń obrazu wypełniają wyodrębnione elementy - "przedmioty" umieszczane na płaszczy¼nie lub w aluzyjnej przestrzeni. Zasadę tę utrzymuje w swojej twórczości. Zmieniają się tylko sposoby opracowania "przedmiotów". Od lat 70 "przedmioty" zmieniają się w ciemne znaki - quasi kaligrafię - na jasnym tle. W latach 90 artysta przywrócił swoim pracom kolor, dotyczy to zarówno znaków jak i tła. Od 1964 prowadził działalność pedagogiczną, początkowo na krakowskiej, pó¼niej (od 1974 roku) na warszawskiej ASP, gdzie w latach 1987-1991 pełnił funkcję rektora. Od 1962 jest członkiem Stowarzyszenia Artystycznego "Grupa Krakowska". Jest laureatem wielu prestiżowych nagród, wyróżnień polskich i zagranicznych, m.in.: Nagrody Yomiuri na III Międzynarodowej Wystawie Młodych Plastyków w Tokio (1964); Nagrody Działu Polskiego na V Biennale di San Marino (1965); Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida za najlepszą wystawę w 1975 r. (1976); Nagrody im. Jana Cybisa (1984). Mieszka i pracuje w Warszawie.