Cykl "Przebiegi" powstał w latach 2010-12. Tym, co cechuje obrazy z tej serii, jest niewątpliwie ich ekspresyjność, wyrażona w dynamice kształtów wybijających się poza przestrzeń pola obrazowego. Kałucki za pomocą geometrycznych, abstrakcyjnych form porządkuje rzeczywistość, podejmując próbę zilustrowania procesów zachodzących w naturze. Iluzyjność cechująca cykl "Przebiegi" stanowi punkt styczny z całą dotychczasową twórczością Kałuckiego. Artysta ukończył wydział scenograficzny na krakowskiej ASP - wybrany kierunek z pewnością wpłynął jego zainteresowanie przestrzenią i możliwościami oddziaływania na nią obrazu. Z jednej strony ukształtowało go doświadczenie Grupy Krakowskiej, a szczególnie bezkompromisowa postawa Tadeusza Kantora Duży wpływ na malarza miało także doświadczenie funkcjonowania w obrębie artystycznych nurtów lat 60. i 70., wśród nich przede wszystkim tych zakorzenionych w ideach konceptualnych i czerpiących z doświadczeń konstruktywizmu. Podobne jak u Kałuckiego, zainteresowanie możliwościami oddziaływania na przestrzeń odnajdujemy u wielu współczesnych mu twórców, wśród których wymienić można chociażby Jana Berdyszaka oraz pionierskie w tej materii eksperymenty Wojciecha Fangora i Stanisława Zamecznika. Poza krótkim epizodem związanym z ascetyczną odmianą malarstwa materii artysta wyraża się w abstrakcji geometrycznej. Pierwszymi twórcami, którzy wypłynęli decydująco na jego postawę, byli Kandinsky, Mondrian i Malewicz.

W latach 1951-57 studiował na ASP w Krakowie malarstwo i scenografię pod kierunkiem Zygmunta Radnickiego i Andrzeja Stopki. Od 1981 prowadzi pracownię malarstwa na poznańskiej PWSSP. Jest autorem licznych scenografii teatralnych i telewizyjnych. W 1959 zaczął wystawiać swe prace malarskie. Od 1976 jest członkiem reaktywowanej Grupy Krakowskiej. Wystawiał również w krakowskiej Galerii Krzysztofory: np. "Pokaz obrazu odcinka luku o promieniu r=1970 cm". Oprócz malarstwa i scenografii uprawia rysunek, grafikę, zajmuje się działaniami przestrzennymi - instalacjami. Jerzego Kałuckiego często określa się, jako "filozoficznego konstruktywistę", a sam chętnie powołuje się na kontynuatora malarstwa zapoczątkowanego przez Kazimierza Malewicza.

18
Jerzy KAŁUCKI (ur. 1931, Lwów)

Przebiegi XIX, 2012 r.

akryl/płótno, 160 x 120 cm
sygnowany i datowany na odwrociu na blejtramie: `Jerzy Kałucki 2012`
opisany na płótnie: `PRZEBIEGI XIX`

WYSTAWIANY:
- "Jerzy Kałucki. Przebiegi", Galeria Starmach, Kraków, 5.03-30.04.2013
LITERATURA:
- Jerzy Kałucki. Przebiegi, katalog wystawy, Galeria Starmach, Kraków 2013

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Cykl "Przebiegi" powstał w latach 2010-12. Tym, co cechuje obrazy z tej serii, jest niewątpliwie ich ekspresyjność, wyrażona w dynamice kształtów wybijających się poza przestrzeń pola obrazowego. Kałucki za pomocą geometrycznych, abstrakcyjnych form porządkuje rzeczywistość, podejmując próbę zilustrowania procesów zachodzących w naturze. Iluzyjność cechująca cykl "Przebiegi" stanowi punkt styczny z całą dotychczasową twórczością Kałuckiego. Artysta ukończył wydział scenograficzny na krakowskiej ASP - wybrany kierunek z pewnością wpłynął jego zainteresowanie przestrzenią i możliwościami oddziaływania na nią obrazu. Z jednej strony ukształtowało go doświadczenie Grupy Krakowskiej, a szczególnie bezkompromisowa postawa Tadeusza Kantora Duży wpływ na malarza miało także doświadczenie funkcjonowania w obrębie artystycznych nurtów lat 60. i 70., wśród nich przede wszystkim tych zakorzenionych w ideach konceptualnych i czerpiących z doświadczeń konstruktywizmu. Podobne jak u Kałuckiego, zainteresowanie możliwościami oddziaływania na przestrzeń odnajdujemy u wielu współczesnych mu twórców, wśród których wymienić można chociażby Jana Berdyszaka oraz pionierskie w tej materii eksperymenty Wojciecha Fangora i Stanisława Zamecznika. Poza krótkim epizodem związanym z ascetyczną odmianą malarstwa materii artysta wyraża się w abstrakcji geometrycznej. Pierwszymi twórcami, którzy wypłynęli decydująco na jego postawę, byli Kandinsky, Mondrian i Malewicz.

W latach 1951-57 studiował na ASP w Krakowie malarstwo i scenografię pod kierunkiem Zygmunta Radnickiego i Andrzeja Stopki. Od 1981 prowadzi pracownię malarstwa na poznańskiej PWSSP. Jest autorem licznych scenografii teatralnych i telewizyjnych. W 1959 zaczął wystawiać swe prace malarskie. Od 1976 jest członkiem reaktywowanej Grupy Krakowskiej. Wystawiał również w krakowskiej Galerii Krzysztofory: np. "Pokaz obrazu odcinka luku o promieniu r=1970 cm". Oprócz malarstwa i scenografii uprawia rysunek, grafikę, zajmuje się działaniami przestrzennymi - instalacjami. Jerzego Kałuckiego często określa się, jako "filozoficznego konstruktywistę", a sam chętnie powołuje się na kontynuatora malarstwa zapoczątkowanego przez Kazimierza Malewicza.