LITERATURA:
- Andrzej Wróblewski. Wystawa pośmiertna, katalog wystawy monograficznej, Pałac Sztuki, Kraków 1958, spis prac niewystawionych poz. 670

Akt był niezwykle ważnym tematem w twórczości Andrzeja Wróblewskiego. Spod jego ręki wyszły zarówno rysunkowe pojedyncze studia postaci, jak i cykle będące często owocem pracy twórczej związanej z Akademią Sztuk Pięknych. Liczne rysunki stanowiły również wprawki, projekty do zarysu postaci, które wystąpić miały w jego obrazach olejnych.

Prezentowana w katalogu dwustronna praca [Kompozycja figuralna nr 524] – szkic do obrazu „Młoda matka z dzieckiem” na odwrociu: [Kompozycja figuralna 524] – szkic do obrazu „Matki, Antyfaszystki, Macierzyństwo” należy do grupy rysunków przygotowawczych do obrazu.

Szkic przedstawiający siedzącą, młodą kobietę z niemowlęciem na rękach bez problemu rozpoznamy w obrazie „Młoda matka z dzieckiem” znajdującym się w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie. Mimo tego iż na płótnie kobieta namalowana została w pozycji stojącej, układ rąk trzymających dziecko przy piersi jest identyczny jak w studium do obrazu. Rozpoznajemy również bez problemu tę samą modelkę, z tą samą fryzurą, spódnicą czy butami. Co jednak najważniejsze, charakteryzującą się tą samą delikatnością i macierzyńską troską. Prezentowany w katalogu szkic nie jest jedyną wprawką do obrazu „Młoda matka z dzieckiem”. Jeden z nich, dwustronna praca: [Szkic do Młodej matki z dzieckiem, Kompozycja figuralna nr 748] na odwrociu: [Kompozycja figuralna nr 748] prezentowany był na aukcji Andrzej Wróblewski Aukcja Prac na Papierze w 2014 roku, kolejny, praca dwustronna: [Szkic do Portretu skupionego, Studium kobiety nr 754] na odwrociu: [Kompozycja figuralna nr 754] wystawiony został pod młotek na aukcji Sztuka Współczesna: Prace na Papierze w 2017 roku.

Na odwrociu prezentowanej w katalogu pracy znajduje się [Kompozycja figuralna 524] – szkic do obrazu „Matki, Antyfaszystki, Macierzyństwo”. Szkic postaci przedstawia siedzącą dojrzałą kobietę, zwróconą lekko w lewo i skupiającą wzrok na dziecku siedzącym u jej stóp. Ukazaną kobietę bez najmniejszych trudności rozpoznamy w słynnym obrazie Wróblewskiego „Matki” (olej, płótno, 108,5 x 135 cm) z 1955 roku. Praca obecnie znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie. Obraz ten wystawiany był pod innym, również autorskim tytułem „Antyfaszystki” na Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki „Przeciw wojnie, przeciw faszyzmowi” w warszawskim Arsenale.

Przedstawiona na rysunku kobieta została sportretowana w momencie skupienia i zadumy. Siedzi najprawdopodobniej na tym samym krześle, które pojawia się w „Matkach” i wygląda niemalże identycznie jak we wspomnianym dziele. Jedynie dziecko wydaje się być inne, lekko starsze, z inną fryzurą oraz przedstawione w innej pozycji niż brzdąc na „Antyfaszystkach”. Na delikatnej twarzy modelki widzimy zarys uśmiechu oraz spokój. Mocna budowa ciała przywodzić może na myśl antyczne boginie płodności, opiekunki dzieci i ogniska domowego. W tekście o deformacji z 1955 roku Wróblewski pisze: „Wyobraźmy sobie sfotografowaną postać kobiecą. Posiada ona mniej więcej normalne proporcje. Dopiero analizując je, widzimy, że ma ona stosunkowo wysmukłą głowę i szyję, podczas gdy ramiona są rozbudowane szeroko. Jeżeli, rysując tę kobietę, przesadzimy zauważony kontrast, 'zdeformujemy' ją – zmusimy patrzącego, aby zwrócił uwagę właśnie na wysmukłość szyi w stosunku do szerokich ramion, zmusimy go do skupienia się i do przeżycia takiego właśnie układu form, angażując w to pamięć, wyobraźnię, wywołując różne skojarzenia i refleksje (…). Zatrzymajmy się jednak na pierwszej opisanej deformacji. Polega ona na ujawnieniu i podkreśleniu przeciwieństw, tkwiących w proporcjach człowieka. W ten sposób z trudno dostrzegalnego szczegółu budowy ciała malarz robi problem zasadniczy, fakt artystyczny o nowych zupełnie możliwościach oddziaływania. Podobnie rzeźbiarz, chcąc podkreślić wielkość i monumentalność postaci, zmniejsza jej np. głowę tak, że przez kontrast reszta ciała wydaje się większa”.

W latach 1945-52 studiował malarstwo na ASP w Krakowie oraz historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od roku 1946 brał udział w wystawach, od 1948 zajmował się także publicystyką, głównie z dziedziny sztuki. W latach 1950-54 pełnił funkcję asystenta w krakowskiej ASP w pracowniach m.in. prof. Radnickiego i prof. Rudzkiej-Cybisowej. Zmarł 23 marca 1957 na samotnej wycieczce w Tatrach. W swoich pracach, posługując się oryginalnym, fascynującym językiem malarskim, w sposób niezwykle sugestywny wypowiedział tragiczne doświadczenia pokolenia dorastającego w okresie wojny i wkraczającego w dojrzałość w czasach stalinowskich. Uważany za prekursora nowej figuracji, współczesnego realizmu, także nowej ekspresji, należy do największych polskich malarzy XX w.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

019
Andrzej WRÓBLEWSKI (1927-1957)

Praca dwustronna: [Kompozycja figuralna nr 524] - szkic do obrazu Młoda matka z dzieckiem, na odwrociu [Kompozycja figuralna 524] - szkic do obrazu Matki, Antyfaszystki, Macierzyństwo, około 1955 r.

ołówek/papier, 41,4 x 29,2 cm
na odwrociu opisany ołówkiem l.d.: 'Stara kobieta', p.d.: 'A Wróblewski', p.g.: '524' oraz długopisem p.g.: '670'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji



LITERATURA:
- Andrzej Wróblewski. Wystawa pośmiertna, katalog wystawy monograficznej, Pałac Sztuki, Kraków 1958, spis prac niewystawionych poz. 670

Akt był niezwykle ważnym tematem w twórczości Andrzeja Wróblewskiego. Spod jego ręki wyszły zarówno rysunkowe pojedyncze studia postaci, jak i cykle będące często owocem pracy twórczej związanej z Akademią Sztuk Pięknych. Liczne rysunki stanowiły również wprawki, projekty do zarysu postaci, które wystąpić miały w jego obrazach olejnych.

Prezentowana w katalogu dwustronna praca [Kompozycja figuralna nr 524] – szkic do obrazu „Młoda matka z dzieckiem” na odwrociu: [Kompozycja figuralna 524] – szkic do obrazu „Matki, Antyfaszystki, Macierzyństwo” należy do grupy rysunków przygotowawczych do obrazu.

Szkic przedstawiający siedzącą, młodą kobietę z niemowlęciem na rękach bez problemu rozpoznamy w obrazie „Młoda matka z dzieckiem” znajdującym się w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie. Mimo tego iż na płótnie kobieta namalowana została w pozycji stojącej, układ rąk trzymających dziecko przy piersi jest identyczny jak w studium do obrazu. Rozpoznajemy również bez problemu tę samą modelkę, z tą samą fryzurą, spódnicą czy butami. Co jednak najważniejsze, charakteryzującą się tą samą delikatnością i macierzyńską troską. Prezentowany w katalogu szkic nie jest jedyną wprawką do obrazu „Młoda matka z dzieckiem”. Jeden z nich, dwustronna praca: [Szkic do Młodej matki z dzieckiem, Kompozycja figuralna nr 748] na odwrociu: [Kompozycja figuralna nr 748] prezentowany był na aukcji Andrzej Wróblewski Aukcja Prac na Papierze w 2014 roku, kolejny, praca dwustronna: [Szkic do Portretu skupionego, Studium kobiety nr 754] na odwrociu: [Kompozycja figuralna nr 754] wystawiony został pod młotek na aukcji Sztuka Współczesna: Prace na Papierze w 2017 roku.

Na odwrociu prezentowanej w katalogu pracy znajduje się [Kompozycja figuralna 524] – szkic do obrazu „Matki, Antyfaszystki, Macierzyństwo”. Szkic postaci przedstawia siedzącą dojrzałą kobietę, zwróconą lekko w lewo i skupiającą wzrok na dziecku siedzącym u jej stóp. Ukazaną kobietę bez najmniejszych trudności rozpoznamy w słynnym obrazie Wróblewskiego „Matki” (olej, płótno, 108,5 x 135 cm) z 1955 roku. Praca obecnie znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie. Obraz ten wystawiany był pod innym, również autorskim tytułem „Antyfaszystki” na Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki „Przeciw wojnie, przeciw faszyzmowi” w warszawskim Arsenale.

Przedstawiona na rysunku kobieta została sportretowana w momencie skupienia i zadumy. Siedzi najprawdopodobniej na tym samym krześle, które pojawia się w „Matkach” i wygląda niemalże identycznie jak we wspomnianym dziele. Jedynie dziecko wydaje się być inne, lekko starsze, z inną fryzurą oraz przedstawione w innej pozycji niż brzdąc na „Antyfaszystkach”. Na delikatnej twarzy modelki widzimy zarys uśmiechu oraz spokój. Mocna budowa ciała przywodzić może na myśl antyczne boginie płodności, opiekunki dzieci i ogniska domowego. W tekście o deformacji z 1955 roku Wróblewski pisze: „Wyobraźmy sobie sfotografowaną postać kobiecą. Posiada ona mniej więcej normalne proporcje. Dopiero analizując je, widzimy, że ma ona stosunkowo wysmukłą głowę i szyję, podczas gdy ramiona są rozbudowane szeroko. Jeżeli, rysując tę kobietę, przesadzimy zauważony kontrast, 'zdeformujemy' ją – zmusimy patrzącego, aby zwrócił uwagę właśnie na wysmukłość szyi w stosunku do szerokich ramion, zmusimy go do skupienia się i do przeżycia takiego właśnie układu form, angażując w to pamięć, wyobraźnię, wywołując różne skojarzenia i refleksje (…). Zatrzymajmy się jednak na pierwszej opisanej deformacji. Polega ona na ujawnieniu i podkreśleniu przeciwieństw, tkwiących w proporcjach człowieka. W ten sposób z trudno dostrzegalnego szczegółu budowy ciała malarz robi problem zasadniczy, fakt artystyczny o nowych zupełnie możliwościach oddziaływania. Podobnie rzeźbiarz, chcąc podkreślić wielkość i monumentalność postaci, zmniejsza jej np. głowę tak, że przez kontrast reszta ciała wydaje się większa”.

W latach 1945-52 studiował malarstwo na ASP w Krakowie oraz historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od roku 1946 brał udział w wystawach, od 1948 zajmował się także publicystyką, głównie z dziedziny sztuki. W latach 1950-54 pełnił funkcję asystenta w krakowskiej ASP w pracowniach m.in. prof. Radnickiego i prof. Rudzkiej-Cybisowej. Zmarł 23 marca 1957 na samotnej wycieczce w Tatrach. W swoich pracach, posługując się oryginalnym, fascynującym językiem malarskim, w sposób niezwykle sugestywny wypowiedział tragiczne doświadczenia pokolenia dorastającego w okresie wojny i wkraczającego w dojrzałość w czasach stalinowskich. Uważany za prekursora nowej figuracji, współczesnego realizmu, także nowej ekspresji, należy do największych polskich malarzy XX w.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.