Wiesław OBRZYDOWSKI (1938-2017)
Studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowniach Wacława Taranczewskiego, Tadeusza Łapińskiego oraz Czesława Rzepińskiego. Jego twórczość pozostawała na marginesie dominujących nurtów awangardowych lat 60. i 70. XX wieku, co przez długi czas skutkowało ograniczoną obecnością artysty w głównym obiegu życia artystycznego. Przełom nastąpił w latach 80. XX wieku, kiedy po wystawach w Muzeum Narodowym w Warszawie oraz w Państwowej Galerii Sztuki BWA w Sopocie Obrzydowski został uznany za jednego z prekursorów "polskiej ekspresji" oraz kontynuatora nurtu figuracji lat 50. W swojej twórczości koncentrował się na motywach najbliższego otoczenia, przedstawiając m.in. ubogie zaułki krakowskiego Kazimierza oraz portrety członków rodziny i przyjaciół.
Tempera, papier, 30 x 50 cm (w świetle passe-partout),
sygn. l.d.: "W.O. 06". Praca oprawiona.
Portret najprawdopodobniej przedstawia dwóch redaktorów radia Kraków.
Wiesław OBRZYDOWSKI (1938-2017)
Studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowniach Wacława Taranczewskiego, Tadeusza Łapińskiego oraz Czesława Rzepińskiego. Jego twórczość pozostawała na marginesie dominujących nurtów awangardowych lat 60. i 70. XX wieku, co przez długi czas skutkowało ograniczoną obecnością artysty w głównym obiegu życia artystycznego. Przełom nastąpił w latach 80. XX wieku, kiedy po wystawach w Muzeum Narodowym w Warszawie oraz w Państwowej Galerii Sztuki BWA w Sopocie Obrzydowski został uznany za jednego z prekursorów "polskiej ekspresji" oraz kontynuatora nurtu figuracji lat 50. W swojej twórczości koncentrował się na motywach najbliższego otoczenia, przedstawiając m.in. ubogie zaułki krakowskiego Kazimierza oraz portrety członków rodziny i przyjaciół.