„Przedstawiona do zaopiniowania kompozycja ukazuje młodą kobietę, którą identyfikować można jako Michalinę Janoszankę, równolatkę i przyjaciółkę córki artysty – Julii. Michalina Jano szanka (1889- 1952) była córką lekarza – Michała Janocha i Heleny z Nałęcz-Kaniewskich. W Krakowie Janoszanka uczyła się rysunku u Józefa Siedleckiego na Wyższych Kursach dla Kobiet im. Adriana Baranieckiego. Zapewne równocześnie pobierała lekcje u Leona Wyczółkowskiego i Jana Stanisław skiego. Później, przez dwa lata studiowała w Wiedniu. Wpływ na artystyczne ukształtowanie Michaliny miała jej babcia – Maria z Wolańskich Kaniewska, córka malarza amatora Karola i wnuczka również malarza Jana Wolańskiego. Michalina była też blisko spokrewniona z rodziną Malczew skich – siostra Marii Malczewskiej – żony Jacka – Zofia – wyszła za mąż za wuja Michaliny. Stąd mogły wziąć się zainteresowana artystyczne Janoszanki i wybrana przez nią ścieżka edukacji, zwłaszcza że, jak wspominała, wyrastała w atmosferze kultu dla Malczewskiego: wraz z babcią odwiedzała jego pracownie w Krakowie przy ul. Batorego. Jacek Malczewski często ją również portretował. Charakterystyczna, piękna brunetka o szlachetnym profilu pojawiała się zarówno na samodzielnych portretach, jak i kompozycjach symbolicznych. (…) Opiniowany portret należy do jednego z wielu konter fektów Janoszanki namalowanych przez Jacka Malczewskiego. Powstał w tym samym roku co jej portret z faunami o drugim tytule „Melodia”. Na obu widać podobieństwo rysów twarzy i charakterystyczną fryzurę z wysoko i luźno upiętym kokiem, a także wyjątkowo piękną, długą szyję modelki”.

fragment opinii Stefanii Krzysztofowicz-Kozakowskiej