Portret Marii Kleniewskiej jest jednym z najbardziej niepokojących i ekspresywnych dzieł stworzonych przez Antoniego Michalaka. Niezwykły wyraz portretu można tłumaczyć okolicznościami jego powstania: Michalak tworzył obraz w 1940 roku, w trudnych wojennych warunkach. Straciwszy dorobek przechowywany w swojej lwowskiej pracowni, oderwany od rozpoczętych w Warszawie w 1939 roku monumentalnych realizacji, artysta szukał schronienia na Lubelszczyźnie. Tam tworzył portrety pomagających mu ziemian. Charakteryzują się one ciemną, wygaszoną kolorystyką, ostrym modelunkiem światłocieniowym i drapieżnym rysunkiem.

"Antoni Michalak uczeń Miłosza Kotarbińskiego, Konrada Krzyżanowskiego i Tadeusza Pruszkowskiego, członek i jeden z założycieli Bractwa Św. Łukasza, utworzonego w 1925 roku przez uczestników pierwszego malarskiego pleneru w Kazimierzu Dolnym. Ugrupowanie było wzorowane na średniowiecznych cechach malarskich. Jego celem było nie tylko zrzeszenie artystów wyznających podobny ideał artystyczny, ale przede wszystkim samopomoc materialna i organizacyjna. Po zawiązaniu bractwa Michalak otrzymał stypendium rządu francuskiego na roczny pobyt w Paryżu. W 1926 roku zwiedził Włochy i Austrię. Trzy lata później, w czasie powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu, artysta został uhonorowany srebrnym medalem za całokształt twórczości. W 1933 roku zamieszkał we Lwowie. W tym czasie tworzył projekty witraży dla papieskiej rezydencji w Castel Gandolfo.
Michalak uznawany za jednego z czołowych reprezentantów nurtu sztuki sakralnej w polskim malarstwie lat dwudziestych. i trzydziestych, znany jako autor wielkoformatowych przedstawień o tematyce religijnej i moralizatorskiej oraz portretów. Jego prace znajdują się w największych polskich zbiorach muzealnych (m.in. w Warszawie, Wrocławiu, Łodzi, Bydgoszczy, Toruniu) i w kolekcjach prywatnych."

8
Antoni MICHALAK (Kozłowo Szlacheckie 1899 - Kazimierz Dolny 1975)

Portret Marii Kleniewskiej, 1940 r.

olej/płótno, 67,5 x 56 cm
sygnowany i datowany p.d.: 'Antoni Michalak | 1940'
na odwrociu papierowa nalepka wystawowa CBWA, Warszawa, Plac Małachowskiego 4

POCHODZENIE:
- spóścizna po artyście

WYSTAWIANY:
- Wystawa malarstwa, rzeźby i rzemiosła artystycznego, Związek Polskich Artystów Plastyków, Lublin, 1948
- Antoni Michalak, Muzeum Okręgowe w Toruniu 1972
- Panie z dworów i pałaców; Muzeum Zamoyskich w Kozłówce, 2006

LITERATURA:
- Mistyczny Świat Antoniego Michalaka, Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym, 2005, katalog, poz. 65
- Antoni Michalak, Muzeum okręgowe w Toruniu, Toruń 1972, kat. 25, s. 19
- K. Szurowski, Antoni Michalak jako portrecista, Roczniki Humanistyczne z. 6, tom XXII, 1974, s. 65-76

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Portret Marii Kleniewskiej jest jednym z najbardziej niepokojących i ekspresywnych dzieł stworzonych przez Antoniego Michalaka. Niezwykły wyraz portretu można tłumaczyć okolicznościami jego powstania: Michalak tworzył obraz w 1940 roku, w trudnych wojennych warunkach. Straciwszy dorobek przechowywany w swojej lwowskiej pracowni, oderwany od rozpoczętych w Warszawie w 1939 roku monumentalnych realizacji, artysta szukał schronienia na Lubelszczyźnie. Tam tworzył portrety pomagających mu ziemian. Charakteryzują się one ciemną, wygaszoną kolorystyką, ostrym modelunkiem światłocieniowym i drapieżnym rysunkiem.

"Antoni Michalak uczeń Miłosza Kotarbińskiego, Konrada Krzyżanowskiego i Tadeusza Pruszkowskiego, członek i jeden z założycieli Bractwa Św. Łukasza, utworzonego w 1925 roku przez uczestników pierwszego malarskiego pleneru w Kazimierzu Dolnym. Ugrupowanie było wzorowane na średniowiecznych cechach malarskich. Jego celem było nie tylko zrzeszenie artystów wyznających podobny ideał artystyczny, ale przede wszystkim samopomoc materialna i organizacyjna. Po zawiązaniu bractwa Michalak otrzymał stypendium rządu francuskiego na roczny pobyt w Paryżu. W 1926 roku zwiedził Włochy i Austrię. Trzy lata później, w czasie powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu, artysta został uhonorowany srebrnym medalem za całokształt twórczości. W 1933 roku zamieszkał we Lwowie. W tym czasie tworzył projekty witraży dla papieskiej rezydencji w Castel Gandolfo.
Michalak uznawany za jednego z czołowych reprezentantów nurtu sztuki sakralnej w polskim malarstwie lat dwudziestych. i trzydziestych, znany jako autor wielkoformatowych przedstawień o tematyce religijnej i moralizatorskiej oraz portretów. Jego prace znajdują się w największych polskich zbiorach muzealnych (m.in. w Warszawie, Wrocławiu, Łodzi, Bydgoszczy, Toruniu) i w kolekcjach prywatnych."