Stefan Orłowski (1887 - 1969) – polski żołnierz i oficer, legionista, major dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego oraz podpułkownik Narodowych Sił Zbrojnych, mąż Marii z Wędrowskich, autorki portretu. W młodości angażował się w działalność patriotyczną i konspiracyjną. W 1914 r. przerwał studia i wstąpił do Legionów Polskich, biorąc udział w walkach I wojny światowej. Po odzyskaniu niepodległości służył w Wojsku Polskim, uczestnicząc także w wojnie polsko-bolszewickiej. W międzywojniu kontynuował służbę w kawalerii, osiągając stopień majora dyplomowanego. Po przejściu w stan spoczynku, w czasie II wojny światowej działał w strukturach konspiracyjnych NSZ, gdzie był m.in. szefem wywiadu komunikacyjnego i został awansowany do stopnia podpułkownika. Za swoje zasługi został odznaczony m.in. Krzyżem Niepodległości i Krzyżem Walecznych. Po wojnie mieszkał w Warszawie.
Olej, sklejka; 48,5 x 38 cm
Sygnowany l.d.: M. W. O. 1932
Na odwrocie: : Portret ppłk. Stefana Orłowskiego jako majora 9 p. strzelców konnych mal. Maria Orłowska 1932
Stefan Orłowski (1887 - 1969) – polski żołnierz i oficer, legionista, major dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego oraz podpułkownik Narodowych Sił Zbrojnych, mąż Marii z Wędrowskich, autorki portretu. W młodości angażował się w działalność patriotyczną i konspiracyjną. W 1914 r. przerwał studia i wstąpił do Legionów Polskich, biorąc udział w walkach I wojny światowej. Po odzyskaniu niepodległości służył w Wojsku Polskim, uczestnicząc także w wojnie polsko-bolszewickiej. W międzywojniu kontynuował służbę w kawalerii, osiągając stopień majora dyplomowanego. Po przejściu w stan spoczynku, w czasie II wojny światowej działał w strukturach konspiracyjnych NSZ, gdzie był m.in. szefem wywiadu komunikacyjnego i został awansowany do stopnia podpułkownika. Za swoje zasługi został odznaczony m.in. Krzyżem Niepodległości i Krzyżem Walecznych. Po wojnie mieszkał w Warszawie.