Niebieska wstążka we włosach młodej kobiety, podwójny czerwony naszyjnik i biały top na ramiączkach przywodzą na myśl kobiecość i letnią porę. Lekkie kontury sylwetki nadają tej pracy kojący klimat. Począwszy od lat 50. XX wieku, Czóbel wypracowała swój niepowtarzalny styl i pracowała z niespożytą energią, zyskując uznanie rówieśników.
W 1952 roku jego przyjaciel Braque wysłał mu list, a w 1956 roku Picasso napisał do niego, aby wyrazić podziw dla jego dzieł.
Dodatkowo w 1958 roku przyznano mu tytuł Zasłużonego Artysty Węgierskiej Republiki Ludowej, nagrodę przyznawaną węgierskim artystom za wybitne osiągnięcia.
Fragment listu Georges’a Braque’a z 26 października 1952 r.:
„Od 1906 roku, kiedy wspólnie wystawialiśmy się na wystawie Niezależnych w Salle des Fauves, wytyczyliście wyjątkową, niełatwą drogę”.
Fragment listu Pabla Picassa z 27 stycznia 1956 r.:
„Mój drogi Bélo Czóbel, dobrze pamiętam twoje prace z wystawy Niezależnych w sali Fowów w Salonie Jesiennym.”
Olej, płótno
65 x 40 cm
Sygn. p.g. „Czobel”
Na odwrociu ramy etykieta Johnson Fine Art w Chicago, numer inwentarzowy 5937
Ta praca jest wystawiona na zasadach tymczasowego importu.
Sprzedaż tej pracy będzie objęta ogólnym systemem VAT (od ceny całkowitej według stawki 5,5%).
Niebieska wstążka we włosach młodej kobiety, podwójny czerwony naszyjnik i biały top na ramiączkach przywodzą na myśl kobiecość i letnią porę. Lekkie kontury sylwetki nadają tej pracy kojący klimat. Począwszy od lat 50. XX wieku, Czóbel wypracowała swój niepowtarzalny styl i pracowała z niespożytą energią, zyskując uznanie rówieśników.
W 1952 roku jego przyjaciel Braque wysłał mu list, a w 1956 roku Picasso napisał do niego, aby wyrazić podziw dla jego dzieł.
Dodatkowo w 1958 roku przyznano mu tytuł Zasłużonego Artysty Węgierskiej Republiki Ludowej, nagrodę przyznawaną węgierskim artystom za wybitne osiągnięcia.
Fragment listu Georges’a Braque’a z 26 października 1952 r.:
„Od 1906 roku, kiedy wspólnie wystawialiśmy się na wystawie Niezależnych w Salle des Fauves, wytyczyliście wyjątkową, niełatwą drogę”.
Fragment listu Pabla Picassa z 27 stycznia 1956 r.:
„Mój drogi Bélo Czóbel, dobrze pamiętam twoje prace z wystawy Niezależnych w sali Fowów w Salonie Jesiennym.”