Malarz i rysownik, portrecista, posiadający gruntowne wykształcenie w zakresie malarstwa zdobyte w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie oraz w monachijskiej Akademii. W r. 1884 Dawidowicz wystawiał w warszawskiej Zachęcie rysunkowy portret J. I. Kraszewskiego, stąd oferowane dzieło można datować na ten czas. W zbiorach Muzeum Józefa Ignacego Kraszewskiego w Romanowie znajduje się jeszcze jeden portret olejny pisarza namalowany przez artystę.
Mikołaj Dawidowicz (Ustymówka, Ukraina 1863 – po 1915) - malarz i rysownik, portrecista, posiadający gruntowne wykształcenie w zakresie malarstwa zdobyte w Szkole Sztuk Pięknych u Władysława Łuszczkiewicza i Floriana Cynka w Krakowie oraz w monachijskiej Akademii u Leopolda Löfflera. W roku 1896 zamieszkał w Warszawie, później w Wilnie. Artysta wystawiał w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie (1885, 1889, 1903) w warszawskiej Zachęcie (1884, 1896, 1898, 1900, 1901), Salonie Krywulta (1896) oraz wileńskim TPSP (przed 1915).
PORTRET JÓZEFA IGNACEGO KRASZEWSKIEGO, ok. 1884
olej, płótno naklejone na tekturę
72,5 x 54,8 cm
sygn. p.d.: mM. Dawidowicz
Malarz i rysownik, portrecista, posiadający gruntowne wykształcenie w zakresie malarstwa zdobyte w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie oraz w monachijskiej Akademii. W r. 1884 Dawidowicz wystawiał w warszawskiej Zachęcie rysunkowy portret J. I. Kraszewskiego, stąd oferowane dzieło można datować na ten czas. W zbiorach Muzeum Józefa Ignacego Kraszewskiego w Romanowie znajduje się jeszcze jeden portret olejny pisarza namalowany przez artystę.
Mikołaj Dawidowicz (Ustymówka, Ukraina 1863 – po 1915) - malarz i rysownik, portrecista, posiadający gruntowne wykształcenie w zakresie malarstwa zdobyte w Szkole Sztuk Pięknych u Władysława Łuszczkiewicza i Floriana Cynka w Krakowie oraz w monachijskiej Akademii u Leopolda Löfflera. W roku 1896 zamieszkał w Warszawie, później w Wilnie. Artysta wystawiał w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie (1885, 1889, 1903) w warszawskiej Zachęcie (1884, 1896, 1898, 1900, 1901), Salonie Krywulta (1896) oraz wileńskim TPSP (przed 1915).