POCHODZENIE:
spuścizna po artyście
kolekcja prywatna spadkobierców Bronisława Preidla

LITERATURA:
por. Dorota Kudelska, Malczewski. Obrazy i słowa, Warszawa 2012, s. 426

Prezentowany w katalogu obraz to przykład wybitnego malarskiego kunsztu Jacka Malczewskiego, ale także zapis osobistej relacji artysty z Bronisławem Preidlem, osobą sportretowaną. Bronisław Preidl w ostatnich latach życia Jacka Malczewskiego był jego oficjalnym sekretarzem, osobą niezwykle bliską, człowiekiem, który na ostatnim etapie życia malarza niezwykle często go odwiedzał, służył pomocą, korespondował w imieniu Malczewskiego z kolekcjonerami, handlarzami obrazów, zamawiającymi obrazy, muzeami, dalszymi bliskimi. Sam Bronisław Preidl był nauczycielem, kierownikiem szkoły w Zakliczynie. Po jego śmierci to wybitne dzieło zostało odziedziczone przez jego spadkobierców, którzy otoczyli rodzinną pamiątkę wielką troską.
Portret Bronisława Preidla należy również do szczególnego nurtu twórczości Jacka Malczewskiego, który przedstawienia postaci ze swojego kręgu rodzinnego, towarzyskiego i intelektualnego wzbogacał o wątki symboliczne – tu o symbol Śmierci skrytej pod obliczem kobiety. Należy podkreślić, iż ikonografia ta wpisuje się w uprawiany przez dziesięciolecia cykl, w którym Jacek Malczewski kontemplował i interpretował naturę i postaci śmierci, wychodząc w swoich malarskich próbach naprzeciw średniowiecznej tradycji, czepiąc z greckiej mitologii i młodopolskiej wizji erotyzmu.

W latach 1872-75 i 1877-79 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, m.in. u Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki oraz w latach 1876-77 u Henri Ernesta Lehmana w Szkole Sztuk Pięknych w Paryżu. Na formację artysty wpłynęły liczne podróże do Paryża, Monachium, Wiednia, Włoch, Grecji czy Turcji. Istotnym źródłem inspiracji Malczewskiego był rodzimy folklor, polska literatura i historia, także tradycja biblijna i mitologiczna. Stale podejmował wątki patriotyczne i mesjanistyczne, egzystencjalne, autobiograficzne oraz dotyczące dylematów artystycznego tworzenia. Uznawany za najwybitniejszego przedstawiciela malarstwa polskiego symbolizmu wsławił się też jako wybitny pedagog. Wykładał malarstwo w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (1896-1900 i 1910-1921), a w okresie 1912-1914 pełnił funkcję jej rektora. W 1897 roku został członkiem-założycielem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka". Twórczość Malczewskiego był wielokrotnie prezentowana poza granicami kraju, doceniana i nagradzana, m.in medalami na międzynarodowych wystawach w Monachium (1892), Berlinie (1891) i Paryżu (1900).

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

008
Jacek MALCZEWSKI (1854 Radom - 1929 Kraków)

Portret Bronisława Preidla ze Śmiercią, 1925

olej/tektura, 70 x 100 cm
sygnowany, opisany i datowany l.g.: 'Jacek Malczewski | Lusławice 1925 | 5 Juli'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

POCHODZENIE:
spuścizna po artyście
kolekcja prywatna spadkobierców Bronisława Preidla

LITERATURA:
por. Dorota Kudelska, Malczewski. Obrazy i słowa, Warszawa 2012, s. 426

Prezentowany w katalogu obraz to przykład wybitnego malarskiego kunsztu Jacka Malczewskiego, ale także zapis osobistej relacji artysty z Bronisławem Preidlem, osobą sportretowaną. Bronisław Preidl w ostatnich latach życia Jacka Malczewskiego był jego oficjalnym sekretarzem, osobą niezwykle bliską, człowiekiem, który na ostatnim etapie życia malarza niezwykle często go odwiedzał, służył pomocą, korespondował w imieniu Malczewskiego z kolekcjonerami, handlarzami obrazów, zamawiającymi obrazy, muzeami, dalszymi bliskimi. Sam Bronisław Preidl był nauczycielem, kierownikiem szkoły w Zakliczynie. Po jego śmierci to wybitne dzieło zostało odziedziczone przez jego spadkobierców, którzy otoczyli rodzinną pamiątkę wielką troską.
Portret Bronisława Preidla należy również do szczególnego nurtu twórczości Jacka Malczewskiego, który przedstawienia postaci ze swojego kręgu rodzinnego, towarzyskiego i intelektualnego wzbogacał o wątki symboliczne – tu o symbol Śmierci skrytej pod obliczem kobiety. Należy podkreślić, iż ikonografia ta wpisuje się w uprawiany przez dziesięciolecia cykl, w którym Jacek Malczewski kontemplował i interpretował naturę i postaci śmierci, wychodząc w swoich malarskich próbach naprzeciw średniowiecznej tradycji, czepiąc z greckiej mitologii i młodopolskiej wizji erotyzmu.

W latach 1872-75 i 1877-79 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, m.in. u Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki oraz w latach 1876-77 u Henri Ernesta Lehmana w Szkole Sztuk Pięknych w Paryżu. Na formację artysty wpłynęły liczne podróże do Paryża, Monachium, Wiednia, Włoch, Grecji czy Turcji. Istotnym źródłem inspiracji Malczewskiego był rodzimy folklor, polska literatura i historia, także tradycja biblijna i mitologiczna. Stale podejmował wątki patriotyczne i mesjanistyczne, egzystencjalne, autobiograficzne oraz dotyczące dylematów artystycznego tworzenia. Uznawany za najwybitniejszego przedstawiciela malarstwa polskiego symbolizmu wsławił się też jako wybitny pedagog. Wykładał malarstwo w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (1896-1900 i 1910-1921), a w okresie 1912-1914 pełnił funkcję jej rektora. W 1897 roku został członkiem-założycielem Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka". Twórczość Malczewskiego był wielokrotnie prezentowana poza granicami kraju, doceniana i nagradzana, m.in medalami na międzynarodowych wystawach w Monachium (1892), Berlinie (1891) i Paryżu (1900).

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.