Obiekty-rzeźby Włodzimierza Pawlaka przywodzą na myśl przedmioty zaczerpnięte z nurtu dadaistycznego. Materiałem jego pracy są elementy wielokrotnego użytku, jak puszki, gwoździe, nakrętki, ale także narzędzia pracy samego malarza, jak pędzle, czy tubki zużytej farby, które kolejno Pawlak ustawia na drewnianym postumencie i pokrywa warstwą farby, przeważnie białej. Te obiekty-rzeźby to swojego rodzaju uzupełnienie, aneks do malarstwa Pawlaka, które stanowi główne pole działalności artysty. Rzeźby autora odsyłają odbiorcę do wspomnianej sztuki dada, gdzie granica artystyczna zostaje wyraźnie przesunięta, a gest twórcy sprawia, że przedmiot codziennego użytku, z pozoru trywialny, zyskuje miano prawdziwego dzieła sztuki. Charakterystyczne dla Pawlaka zagadnienie bieli, które rozwija w swoich kolejnych malarskich cyklach „Notatek o sztuce” czy „Dziennikach” występuję także w rzeźbie. Biel płócien wskazuje na malarskość tych obiektów. Pokrywając rzeźby warstwą białej farby, artysta umieszcza je w malarskiej sferze, niejako nawiązując do znaczenia „białych obrazów”. Prezentowana tu niewielkich rozmiarów realizacja jest kwintesencją twórczych poszukiwań artysty w zakresie rzeźby. „Pomnik gwoździa” z 2018 roku przedstawia tytułowy gwóźdź, który przebija drewnianą deskę. Całość pokrywa znamienna dla twórczości Pawlaka warstwa białej farby.

Był wolnym słuchaczem, a potem studentem w pracowni Rajmunda Ziemskiego na Warszawskiej ASP. Jeszcze jako student w 1982 r. został członkiem Gruppy. Był uczestnikiem niemal wszystkich jej wystaw i akcji, współredaktorem pisma "Oj dobrze już", w którym zamieszczał wiersze, manifesty, teksty odczytów. Wspólnie z Gruppą uczestniczył w niezależnym ruchu artystycznym lat 80 - tych. W tym okresie dał się poznać jako artysta wrażliwy na uwikłania społeczne i polityczne czasu stanu wojennego. Komentował zastaną sytuację sięgając po niewyszukaną, trafiającą wprost metaforykę, jak w cyklu "Świnie" (1983), czy symboliczne przetworzenia pięcioramiennej gwiazdy, jak w obrazach CZERWONY AUTOBUS RUSZA W DROGĘ DOOKOŁA ŚWIATA, DROGA Z PIEKŁA DO PIEKŁA (1984). Cykl obrazów dyplomowych Pawlaka nosi tytuł "Obrazy zamalowane" (1985), artysta miał bowiem zamiar (niezrealizowany) zamalować je w obecności komisji dyplomowej. Miało to być gestem zniszczenia, a zarazem solidarności z anonimowymi "malarzami" politycznych napisów na murach. W grupie obrazów z lat 1986-1987 stosował zabieg przesłaniania kompozycji maskującą ją warstwą farby, co było oryginalnym przeniesieniem i utrwaleniem w sztuce charakterystycznego motywu zamalowanych politycznych haseł na murach (NIE MÓWIĘ, NIE WIDZĘ, NIE SŁYSZĘ, SKĄD PRZYCHODZIMY, KIM JESTEŚMY, DOKĄD IDZIEMY, ŁAMANIE SZKLANYCH RUREK). Radykalnej zmiany formy dokonał w cyklu "Tablice dydaktyczne" (1987-1988). Płaszczyzny obrazów zapełniają graficzne siatki ideogramów, wykresów, map, znaków symbolizujących wiedzę i kulturę. Porównywano je do negatywu zarysowanej tablicy szkolnej.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

47
Włodzimierz PAWLAK (ur. 1957, Korytów)

"Pomnik gwoździa II", 2008

gwoździe, drewno, 28 x 17,5 x 12 cm
sygnowany, datowany i opisany na spodzie: 'W. PAWLAK | POMNIK | GWOŹDZIA II | 24.II. 2008'

Zobacz katalog

DESA UNICUM

Rzeźba i Formy Przestrzenne

26.03.2020

19:00

Sprzedane 2 000 zł (2 460 zł z opłatą aukcyjną)
Cena wywoławcza:
Estymacja: 2 400 - 4 000 zł
Opłaty dodatkowe: droit de suite

Obiekty-rzeźby Włodzimierza Pawlaka przywodzą na myśl przedmioty zaczerpnięte z nurtu dadaistycznego. Materiałem jego pracy są elementy wielokrotnego użytku, jak puszki, gwoździe, nakrętki, ale także narzędzia pracy samego malarza, jak pędzle, czy tubki zużytej farby, które kolejno Pawlak ustawia na drewnianym postumencie i pokrywa warstwą farby, przeważnie białej. Te obiekty-rzeźby to swojego rodzaju uzupełnienie, aneks do malarstwa Pawlaka, które stanowi główne pole działalności artysty. Rzeźby autora odsyłają odbiorcę do wspomnianej sztuki dada, gdzie granica artystyczna zostaje wyraźnie przesunięta, a gest twórcy sprawia, że przedmiot codziennego użytku, z pozoru trywialny, zyskuje miano prawdziwego dzieła sztuki. Charakterystyczne dla Pawlaka zagadnienie bieli, które rozwija w swoich kolejnych malarskich cyklach „Notatek o sztuce” czy „Dziennikach” występuję także w rzeźbie. Biel płócien wskazuje na malarskość tych obiektów. Pokrywając rzeźby warstwą białej farby, artysta umieszcza je w malarskiej sferze, niejako nawiązując do znaczenia „białych obrazów”. Prezentowana tu niewielkich rozmiarów realizacja jest kwintesencją twórczych poszukiwań artysty w zakresie rzeźby. „Pomnik gwoździa” z 2018 roku przedstawia tytułowy gwóźdź, który przebija drewnianą deskę. Całość pokrywa znamienna dla twórczości Pawlaka warstwa białej farby.

Był wolnym słuchaczem, a potem studentem w pracowni Rajmunda Ziemskiego na Warszawskiej ASP. Jeszcze jako student w 1982 r. został członkiem Gruppy. Był uczestnikiem niemal wszystkich jej wystaw i akcji, współredaktorem pisma "Oj dobrze już", w którym zamieszczał wiersze, manifesty, teksty odczytów. Wspólnie z Gruppą uczestniczył w niezależnym ruchu artystycznym lat 80 - tych. W tym okresie dał się poznać jako artysta wrażliwy na uwikłania społeczne i polityczne czasu stanu wojennego. Komentował zastaną sytuację sięgając po niewyszukaną, trafiającą wprost metaforykę, jak w cyklu "Świnie" (1983), czy symboliczne przetworzenia pięcioramiennej gwiazdy, jak w obrazach CZERWONY AUTOBUS RUSZA W DROGĘ DOOKOŁA ŚWIATA, DROGA Z PIEKŁA DO PIEKŁA (1984). Cykl obrazów dyplomowych Pawlaka nosi tytuł "Obrazy zamalowane" (1985), artysta miał bowiem zamiar (niezrealizowany) zamalować je w obecności komisji dyplomowej. Miało to być gestem zniszczenia, a zarazem solidarności z anonimowymi "malarzami" politycznych napisów na murach. W grupie obrazów z lat 1986-1987 stosował zabieg przesłaniania kompozycji maskującą ją warstwą farby, co było oryginalnym przeniesieniem i utrwaleniem w sztuce charakterystycznego motywu zamalowanych politycznych haseł na murach (NIE MÓWIĘ, NIE WIDZĘ, NIE SŁYSZĘ, SKĄD PRZYCHODZIMY, KIM JESTEŚMY, DOKĄD IDZIEMY, ŁAMANIE SZKLANYCH RUREK). Radykalnej zmiany formy dokonał w cyklu "Tablice dydaktyczne" (1987-1988). Płaszczyzny obrazów zapełniają graficzne siatki ideogramów, wykresów, map, znaków symbolizujących wiedzę i kulturę. Porównywano je do negatywu zarysowanej tablicy szkolnej.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.