Styka debiutował na paryskim Salonie w 1911 roku obrazem pt. "Orientalista". W tym samym roku udał się na pierwszą studyjną wyprawę do Algieru i Tunisu. Od tamtej pory nieodmiennie jego twórczość związana była z pejzażem i kulturą północnej Afryki. Malarz wielokrotnie odwiedzał Maroko, Algierię, Tunezję i Egipt. Zyskawszy w epoce miano orientalisty, Styka dał się również poznać jako wybitny malarz efektów świetlnych. Za pomocą precyzyjnego akademickiego warsztatu i z zapałem podróżnika potrafił brawurowo odtworzyć północnoafrykańskie sceny uwodzące widzów witalną siłą. Prezentowana praca nie nosi znamion fantazji, lecz przedstawia realne miejsce. W opublikowanych w 1959 roku "Moich wspomnieniach z Afryki" pisał tymi słowy: "Podczas pobytu w Tebach, w Egipcie, malowałem obrazy, które znane są pod nazwą Posągi Memnona. (...) Malowałem też posągi o wschodzie i zachodzie słońca, a także gdy stały w wodzie w czasie wylewu Nilu" (Cyt. za: C. Czapliński, "The Styka Family Saga/Saga rodu Styków", New York 1988, s. 148). Stworzone w XIV w. p.n.e. gigantyczne posągi nekropolii w Tebach fascynowały artystów epoki nowoczesnej. W obrazie Styki odbijają się w wodach rzeki, na pierwszym planie natomiast artysta umieścił scenę pojenia wołów. Kompozycja w całości stanowi świetny przykład artystycznych fascynacji Styki.

Był synem malarza Jana i młodszym bratem Tadeusza Styki - malarza-orientalisty. Studiował matematykę i inżynierię, później rozpoczął studia w École Nationale des Beaux Arts w Paryżu (1908- 1912). W początkach swojej twórczości malował sceny rodzajowe, ale po podróży do Afryki Północnej malował przede wszystkim obrazy o tematyce orientalnej. Motywy znajdował podczas, wielokrotnie powtarzanych, wypraw do Maroka, Algieru, Tunisu i Egiptu. Swoje prace wystawiał głównie za granicą, ale w okresie międzywojennym miał też kilka wystaw w kraju, m.in. w warszawskiej Zachęcie. Pokazy te cieszyły się zawsze ogromnym powodzeniem u publiczności, a wystawione obrazy znajdowały wielu nabywców. Malował także obrazy o tematyce religijnej i zajmował się ilustracją książkową, m.in. opracował ilustracje do ‘W pustyni i w puszczy’ H. Sienkiewicza. Po II wojnie światowej artysta mieszkał i tworzył w Stanach Zjednoczonych - malował pejzaże i mieszkańców Meksyku i Arizony oraz szczególnie dużo obrazów o tematyce religijnej.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

22
Adam STYKA (Kielce, 1890-1959, Nowy Jork)

Pojenie wołów przy Kolosach Memnona w Tebach, około 1937 r.

olej/płótno, 66,3 x 81,9 cm
sygnowany p.d.: 'ADAM | STYKA'
na krosnach nalepka domu aukcyjnego Christie's

POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Stany Zjednoczone
- kolekcja prywatna, Polska

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Styka debiutował na paryskim Salonie w 1911 roku obrazem pt. "Orientalista". W tym samym roku udał się na pierwszą studyjną wyprawę do Algieru i Tunisu. Od tamtej pory nieodmiennie jego twórczość związana była z pejzażem i kulturą północnej Afryki. Malarz wielokrotnie odwiedzał Maroko, Algierię, Tunezję i Egipt. Zyskawszy w epoce miano orientalisty, Styka dał się również poznać jako wybitny malarz efektów świetlnych. Za pomocą precyzyjnego akademickiego warsztatu i z zapałem podróżnika potrafił brawurowo odtworzyć północnoafrykańskie sceny uwodzące widzów witalną siłą. Prezentowana praca nie nosi znamion fantazji, lecz przedstawia realne miejsce. W opublikowanych w 1959 roku "Moich wspomnieniach z Afryki" pisał tymi słowy: "Podczas pobytu w Tebach, w Egipcie, malowałem obrazy, które znane są pod nazwą Posągi Memnona. (...) Malowałem też posągi o wschodzie i zachodzie słońca, a także gdy stały w wodzie w czasie wylewu Nilu" (Cyt. za: C. Czapliński, "The Styka Family Saga/Saga rodu Styków", New York 1988, s. 148). Stworzone w XIV w. p.n.e. gigantyczne posągi nekropolii w Tebach fascynowały artystów epoki nowoczesnej. W obrazie Styki odbijają się w wodach rzeki, na pierwszym planie natomiast artysta umieścił scenę pojenia wołów. Kompozycja w całości stanowi świetny przykład artystycznych fascynacji Styki.

Był synem malarza Jana i młodszym bratem Tadeusza Styki - malarza-orientalisty. Studiował matematykę i inżynierię, później rozpoczął studia w École Nationale des Beaux Arts w Paryżu (1908- 1912). W początkach swojej twórczości malował sceny rodzajowe, ale po podróży do Afryki Północnej malował przede wszystkim obrazy o tematyce orientalnej. Motywy znajdował podczas, wielokrotnie powtarzanych, wypraw do Maroka, Algieru, Tunisu i Egiptu. Swoje prace wystawiał głównie za granicą, ale w okresie międzywojennym miał też kilka wystaw w kraju, m.in. w warszawskiej Zachęcie. Pokazy te cieszyły się zawsze ogromnym powodzeniem u publiczności, a wystawione obrazy znajdowały wielu nabywców. Malował także obrazy o tematyce religijnej i zajmował się ilustracją książkową, m.in. opracował ilustracje do ‘W pustyni i w puszczy’ H. Sienkiewicza. Po II wojnie światowej artysta mieszkał i tworzył w Stanach Zjednoczonych - malował pejzaże i mieszkańców Meksyku i Arizony oraz szczególnie dużo obrazów o tematyce religijnej.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.