Inne tytuły: "Udane polowanie na lisa", „Po polowaniu z chartami”, „Na stanowisku”, „Return From The Hunt”
na odwrocie, pośrodku odręczny napis w języku angielskim:
„From/my collection/George Montgomery/purchased for me/by my wife „Dinah” on our 1st/wedding anniversary 1944” oraz w prawym dolnym rogu napis „44–2005” (numer inwentarzowy z Palm Springs Art Museum w Kalifornii).
Proweniencja:
– Galeria Wimmer w Monachium (katalog galerii znajduje się w zbiorach Archiwum Nowej Pinakoteki w Monachium). Prawdopodobnie od razu po namalowaniu obraz został zakupiony przez galerię Wimmer.
– kolekcja Georg`a Montgomery’ego (1916–2000). Amerykański aktor, znany z filmów i seriali western. Był także malarzem, reżyserem, producentem, pisarzem i rzeźbiarzem. Został uhonorowany w „Alei Gwiazd” w Hollywood.
– kolekcja Palm Springs Art Museum w latach 2000–2021 (przekazany przez Fundusz George Montgomery Trust do zbiorów muzeum).
– Leslie Hindman Auctioneers, Chicago, 4.11.2021, poz. 322
– kolekcja prywatna Wielka Brytania do 2025 r.
– Dorotheum, Wiedeń 22.10.2025, poz. 530
– kolekcja prywatna, Polska
Reprodukowany i opisywany:
– Katalog Galerii Wimmer, karta nr 39 (w zbiorach Archiwum Nowej Pinakoteki w Monachium).
– „Tygodnik Ilustrowany”, 1886 rok, numer 177 s. 329, opisany: „Na stanowisku”, Obraz A. W. Kowalskiego, ryt. J. Krajewski
– „The Years of George Montgomery”, by George Montgomery and Jeffrey Millet, Published by Sagebrush, Los Angeles 1981, s. 214, reprodukcja obrazu z opisem: „Return From The Hunt, Alfred Wierusz-Kowalski
– E.Ptaszyńska „Obrazy w drewnie żłobione.Twórczość Alfreda Wierusza-Kowalskiego w drzeworytach”, Zbiory Muzeum Okręgowego w Suwałkach, Suwałki 2009, poz. 48, s. 79, 142 (opisany „Na stanowisku”).
Do obrazu dołączona ekspertyza Elizy Ptaszyńskiej (ekspertki i autorki wielu publikacji poświęconych twórczości Alfreda Wierusza-Kowalskiego, kustoszki Muzeum Okręgowego w Suwałkach będącego w posiadaniu obszernej kolekcji „wieruszainów”).
Geniusz artystyczny Alfreda Wierusza Kowalskiego został dostrzeżony i doceniony już od wczesnych lat jego twórczości. W szybkim czasie zyskał uznanie w Monachium - ówczesnej stolicy artystycznej. Tematyka prac Wierusza, a przede wszystkim mistrzowskie oddanie nastroju i realizmu przyciągały uwagę najbardziej wymagających koneserów. Prezentowany obraz „Po polowaniu na lisa” najprawdopodobniej tuż po namalowaniu obraz trafił do niezwykle prestiżowej Galerii Wimmer w Monachium (ilustr. 1, 2,3).
Założona w 1825 roku, mieściła się przy Brienner Strasse (odcinek Wittelsbacher Platz z Odeonplatz), kilkadziesiąt metrów od ogrodów dworskich. W 1925 roku galeria obchodziła 100 lat, niezmiennie prezentując arcydzieła najbardziej uznanych malarzy. „Jubileusz stulecia istnienia galeria uczciła wystawą, na której pokazała trzy obrazy Wierusza-Kowalskiego (…). Sprzedaż obrazów w galerii tej rangi dodawała prestiżu równego lub większego niż udział w wystawach. Korespondent „Kłosów” Edward Porębowicz napisał: ”Kunsverein nie wystawia bynajmniej rzeczy najlepszych, rzeczy znakomite znajdują natychmiast nabywców w kupcach: Fleischmannie, Ackermannie, Wimmerze (…). Polskie obrazy cieszą się pokupem. W Kunstvereinie ukazują się rzadko, za to gromadzą się w galeriach pomienionych kupców: Kowalski, Kozakiewicz, Kochanowski pejzażysta, Streit… niepodobna wyliczyć wszystkich” (E.Ptaszyńska, Alfred Wierusz- -Kowalski 1849–1915, Warszawa 2011, s.125). „To handel dziełami sztuki i liczące się salony kunsthaendlerów urabiały gusty nabywców, kreowały mody” (H.Stępień, Artyści polscy 1856–1914…s. 115). „Oprócz Alfreda Wierusza-Kowalskiego pojawiają się w galerii Wimmer także obrazy innych polskich malarzy: najwięcej Józefa Brandta, rzadziej zaś Władysława Czachórskiego, Bohdana Kleczyńskiego, Zygmunta Ajdukiewicza, Władysława Szernera, Józefa Chełmońskiego. Wydaje się, że dzieje Galerii Wimmer są ważnym przyczynkiem w historii polskiego w Monachium (…). Wierusz-Kowalski miał więc powody do dumy, bo był jednym z bardziej eksponowanych w niej artystów. (….). Kompozycje Wierusza-Kowalskiego należały do wysoko wycenianych”. (E.Ptaszyńska, op.cit. s.127).
Stanisław Tomkowicz, redaktor naczelny „Czasu” w „Przeglądzie Polski” w 1889 roku trafnie określił miejsce naszego artysty w środowisku monachijskim: „Podobną drogą, jak Brandt, poszedł inny Polak w Monachium osiadły: Alfred Wierusz Kowalski, i doszedł już bardzo daleko. Jest on w tej chwili malarzem modnym i ulubionym w stolicy Bawaryi, będącej zarazem jedną ze stolic świata artystycznego. Obrazy Kowalskiego spotkasz na każdej wystawie, stanowią one przynętę większych sklepów dzieł sztuk, reprodukcye ich zdobią wszystkie lepsze niemieckie pisma ilustrowane. Sam artysta podobno cieszy się już bardzo pięknem stanowiskiem materyalnem, a w chwili, gdy to piszę, dochodzi mię wiadomość o ogromnych zamówieniach, jakie miał właśnie otrzymać z Ameryki. Dwa obrazy, które dał na wystawę monachijską, zupełnie tę sławę usprawiedliwiały”. (..) Drugi obraz tego samego malarza przedstawia w przeciwieństwie do swojego pendant: spokój, ciszę samotność. Znowu śnieg na ziemi, ale śnieg twardy, zmarznięty. Jedzie po nim (znowu wprost na widza) hucuł, uzbrojony w przybory myśliwskie, konno. Dookoła nikogo nie widać, nic się nie rusza; on sam skupiony i uważny, nawet rumak jego ponury, zwolna kroczy po górskiej drodze. Przedmiot prosty oddany jest z taką plastyką i siłą prawdy, że na wystawie uderzał oko patrzące przez drzwi z drugiej sali. Zdawało się, że się patrzy na rzeczywistość dotykalną i bliską, tylko skoncentrowaną przez soczewkę szkła pomniejszającego. Sam byłem świadkiem, jak koło tych dwóch obrazków gromadzili się wykształceni i mniej wykształceni, zatrzymywani ich przekonywującą plastyką”. (Stanisław Tomkowicz, „Malarze polscy i malarstwo religijne na wystawie monachijskiej w r. 1888, w: „Przegląd polski”, 1889, Tom 91, kwartał III, Kraków, w drukarni „Czasu” Fr. Kluczyckiego i SP., s. 346–348). Prezentowany obraz „Po polowaniu na lista” z 1876 (8) roku nawiązuje nastrojem do pracy zaprezentowanej na monachijskiej wystawie w 1888 roku. Rozległy zimowy pejzaż oraz surowość otaczającej przyrody potęguje nastrój ciszy i skupienia. Statyczna z pozoru kompozycja jest ożywiona zabiegami formalnymi w postaci powtórzenia grupy konnego z chartami na dalszym planie. Tak jak w najlepszych swoich pracach, również w „Po polowaniu na lisa” artysta nie dąży do bogactwa kolorystycznego, ale kładzie nacisk na subtelności walorowe. Zastosowana tonacja palety barw doskonale komponuje się z aurą przedstawienia.
Omawiany obraz został zaprezentowany w „Tygodniku Ilustrowanym” z 1886 roku w formie drzeworytu, opisany: „Na stanowisku (il.4). Jak pisze największa znawczyni twórczości Wierusza p. Eliza Ptaszyńska: „Publikowane w prasie reprodukcje stanowiły dla Alfreda Wierusz-Kowalskiego ważne źródło dochodu, gdyż pieniędzy stale brakowało. Życie wiódł z rozmachem. Coraz liczniejsza rodzina, mieszkanie piękne i bogato wyposażone, życie towarzyskie, goście, pracownia, polowania, pomoc udzielana młodszym kolegom, kontakty z osobami wysoko postawionymi w hierarchii społecznej – wszystko to kosztowało krocie. Oczywiście w tym czasie wiele zarabiał. Drzeworytnicze reprodukcje zamieszczane w prasie i albumach malarskich jednocześnie popularyzowały jego twórczość i ułatwiały sprzedaż płócien”. (E.Ptaszyńska, Alfred, op.cit. s. 129). W Polsce Wierusz współpracował z propagującym sztukę „Tygodnikiem Ilustrowanym”, „Wędrowcem” (współpraca w latach 1884–1887) z „Kłosami”, „Tygodnikiem Powszechnym”, z „Biesiadą Literacką”. W Niemczech „Die Gartenlaube”, „Daheim”, „Vom Feld zum Meer”, „Über Land und Meer” czy z wydawnictwem Bruckamana który wydawał periodyk: “Kunst für Alle”. Alfred Wierusz Kowalski był niedoścignionym mistrzem w tworzeniu nastrojowych obrazów, satysfakcjonujących najbardziej wymagających kolekcjonerów. Oferowana praca „Po polowaniu na lisa” trafiła w 1944 roku do kolekcji amerykańskiego aktora Georga Montgomery’ego (1916–2000). Posiadał on kolekcję dzieł sztuki, którą zaczął intensywnie powiększać od 1962 roku. Dokonywał zakupów m.in. w Hammer Galleries w Nowym Yorku, Peterson Gallery w Beverly Hills, Baltimore Galleries, Newhouse Galleries w Nowym Jorku. W jego kolekcji znajdowały się także jego własne obrazy i rzeźby w brązie. Obraz Alfreda Wierusza Kowalskiego „Po polowaniu na lisa” zajmował szczególne miejsce w jego kolekcji. Otrzymał tę pracę w 1944 roku od swojej żony Dinah Shore w pierwszą rocznicę ślubu. Odręczny opis okoliczności otrzymania tego prezentu zamieścił na odwrocie obrazu. Jego żona Dinah Shore (1916–1994) była amerykańską piosenkarką i aktorką, zajmowała się też fotografią i malowaniem, prowadziła własny program telewizyjny. Z okazji czwartej rocznicy ślubu Dinah podarowała mężowi w prezencie portret jego rodziców namalowany przez nowojorską portrecistkę Evelyn Lyons. Zarówno unikatowy obraz Wierusza-Kowalskiego jak i portrety można uznać, że prezenty te miały wyjątkową wartość nie tylko artystyczną ale też sentymentalną. Montgomery szczególnie wyróżnił obraz Wierusza, umieszczając jego okazałą reprodukcję w swojej książce „The Years of George Montgomery” wydanej w 1981 roku, na początku rozdziału o kolekcjonowaniu. I choć Goerg rozwiódł się z Dinah Shore w 1962 roku, ten obraz był dla niego szczególnie wartościowy. Dopiero po śmierci aktora w 2000 roku malowidło zostało przekazane przez Fundusz George Montgomery Trust do Palm Springs Art Museum w Kalifornii. Po ponad dwóch dekadach muzeum wystawiło pracę Alfreda Wierusza Kowalskiego na aukcję celem pozyskania dodatkowych środków na opiekę nad zbiorami. Wówczas obraz trafił na rynek sztuki ponownie stając się własnością prywatną.
W twórczości Alfreda Wierusza-Kowalskiego motyw jeźdźca powraca z niezwykłą konsekwencją, stając się czymś więcej niż tylko rozpoznawalnym tematem ikonograficznym. Jeździec u Wierusza- -Kowalskiego nie jest anonimową postacią w ruchu – to bohater zanurzony w surowym pejzażu, wystawiony na działanie żywiołów, często samotny, napięty między ruchem a bezruchem, zagrożeniem a nadzieją. Powtarzalność tego motywu nie prowadzi do monotonii. Przeciwnie – każda kolejna scena jeździecka odsłania inny wymiar tej samej idei.
Artysta i w tym przypadku powtórzył motyw pierwszoplanowego jeźdźca z omawianego obrazu w późniejszej akwareli„ Konny patrol” z 1878 roku (il. 5) oraz w obrazie z 1880 roku „Na stanowisku (il. 6). Kolejnym powtórzeniem kompozycyjnym był obraz z lat 80-tych XIX wieku: „Polowanie z chartami na zające” (il.7), który był w kolekcji Clarence’a Johna Cudahy (1887–1943), amerykańskiego polityka i dyplomaty, a w latach 1933–1937 ambasadora Stanów Zjednoczonych w Polsce. Inną wersję kompozycyjną znamy również z drzeworytu w tygodniku „Kłosy” zamieszczoną w nr 713 w 1879 roku (il.8). Jest to lustrzane odbicie aukcyjnego pierwowzoru „Po polowaniu na lisa” [Udane polowanie na lisa], ze zmianą pierwszoplanowego jeźdźca.
Prezentowany na aukcji „Po polowaniu na lisa” [Udane polowanie na lisa], odgrywa kluczową rolę, ponieważ stanowi punkt odniesienia dla kolejnych realizacji tego samego motywu – m. in.: „Konny patrol”, „Na stanowisku” [Patrol powstańczy], „Polowanie z chartami na zające”.
Powtarzanie tematu nie oznacza u niego braku oryginalności, lecz świadome pogłębianie znaczeń i doskonalenie formy. Każda kolejna wersja motywu wnosi nowe niuanse nastroju, światła czy ruchu, dzięki czemu pierwowzór zachowuje swoją wagę jako fundament artystycznych poszukiwań. W efekcie pozwala to lepiej zrozumieć zarówno intencje malarza, jak i ewolucję jego stylu. Powracający motyw jeźdźca staje się więc nie tyle powtórzeniem, ile pewną wariacją. To dzięki niemu twórczość Wierusza-Kowalskiego zyskuje spójność i rozpoznawalność, a jednocześnie pozostaje żywa, pełna emocji i otwarta na interpretacje.
olej, deska, 30 × 35 cm
sygn. i dat. p. d.: „Alfred Wierusz-Kowalski [18]78 [6?] r”
Inne tytuły: "Udane polowanie na lisa", „Po polowaniu z chartami”, „Na stanowisku”, „Return From The Hunt”
na odwrocie, pośrodku odręczny napis w języku angielskim:
„From/my collection/George Montgomery/purchased for me/by my wife „Dinah” on our 1st/wedding anniversary 1944” oraz w prawym dolnym rogu napis „44–2005” (numer inwentarzowy z Palm Springs Art Museum w Kalifornii).
Proweniencja:
– Galeria Wimmer w Monachium (katalog galerii znajduje się w zbiorach Archiwum Nowej Pinakoteki w Monachium). Prawdopodobnie od razu po namalowaniu obraz został zakupiony przez galerię Wimmer.
– kolekcja Georg`a Montgomery’ego (1916–2000). Amerykański aktor, znany z filmów i seriali western. Był także malarzem, reżyserem, producentem, pisarzem i rzeźbiarzem. Został uhonorowany w „Alei Gwiazd” w Hollywood.
– kolekcja Palm Springs Art Museum w latach 2000–2021 (przekazany przez Fundusz George Montgomery Trust do zbiorów muzeum).
– Leslie Hindman Auctioneers, Chicago, 4.11.2021, poz. 322
– kolekcja prywatna Wielka Brytania do 2025 r.
– Dorotheum, Wiedeń 22.10.2025, poz. 530
– kolekcja prywatna, Polska
Reprodukowany i opisywany:
– Katalog Galerii Wimmer, karta nr 39 (w zbiorach Archiwum Nowej Pinakoteki w Monachium).
– „Tygodnik Ilustrowany”, 1886 rok, numer 177 s. 329, opisany: „Na stanowisku”, Obraz A. W. Kowalskiego, ryt. J. Krajewski
– „The Years of George Montgomery”, by George Montgomery and Jeffrey Millet, Published by Sagebrush, Los Angeles 1981, s. 214, reprodukcja obrazu z opisem: „Return From The Hunt, Alfred Wierusz-Kowalski
– E.Ptaszyńska „Obrazy w drewnie żłobione.Twórczość Alfreda Wierusza-Kowalskiego w drzeworytach”, Zbiory Muzeum Okręgowego w Suwałkach, Suwałki 2009, poz. 48, s. 79, 142 (opisany „Na stanowisku”).
Do obrazu dołączona ekspertyza Elizy Ptaszyńskiej (ekspertki i autorki wielu publikacji poświęconych twórczości Alfreda Wierusza-Kowalskiego, kustoszki Muzeum Okręgowego w Suwałkach będącego w posiadaniu obszernej kolekcji „wieruszainów”).
Geniusz artystyczny Alfreda Wierusza Kowalskiego został dostrzeżony i doceniony już od wczesnych lat jego twórczości. W szybkim czasie zyskał uznanie w Monachium - ówczesnej stolicy artystycznej. Tematyka prac Wierusza, a przede wszystkim mistrzowskie oddanie nastroju i realizmu przyciągały uwagę najbardziej wymagających koneserów. Prezentowany obraz „Po polowaniu na lisa” najprawdopodobniej tuż po namalowaniu obraz trafił do niezwykle prestiżowej Galerii Wimmer w Monachium (ilustr. 1, 2,3).
Założona w 1825 roku, mieściła się przy Brienner Strasse (odcinek Wittelsbacher Platz z Odeonplatz), kilkadziesiąt metrów od ogrodów dworskich. W 1925 roku galeria obchodziła 100 lat, niezmiennie prezentując arcydzieła najbardziej uznanych malarzy. „Jubileusz stulecia istnienia galeria uczciła wystawą, na której pokazała trzy obrazy Wierusza-Kowalskiego (…). Sprzedaż obrazów w galerii tej rangi dodawała prestiżu równego lub większego niż udział w wystawach. Korespondent „Kłosów” Edward Porębowicz napisał: ”Kunsverein nie wystawia bynajmniej rzeczy najlepszych, rzeczy znakomite znajdują natychmiast nabywców w kupcach: Fleischmannie, Ackermannie, Wimmerze (…). Polskie obrazy cieszą się pokupem. W Kunstvereinie ukazują się rzadko, za to gromadzą się w galeriach pomienionych kupców: Kowalski, Kozakiewicz, Kochanowski pejzażysta, Streit… niepodobna wyliczyć wszystkich” (E.Ptaszyńska, Alfred Wierusz- -Kowalski 1849–1915, Warszawa 2011, s.125). „To handel dziełami sztuki i liczące się salony kunsthaendlerów urabiały gusty nabywców, kreowały mody” (H.Stępień, Artyści polscy 1856–1914…s. 115). „Oprócz Alfreda Wierusza-Kowalskiego pojawiają się w galerii Wimmer także obrazy innych polskich malarzy: najwięcej Józefa Brandta, rzadziej zaś Władysława Czachórskiego, Bohdana Kleczyńskiego, Zygmunta Ajdukiewicza, Władysława Szernera, Józefa Chełmońskiego. Wydaje się, że dzieje Galerii Wimmer są ważnym przyczynkiem w historii polskiego w Monachium (…). Wierusz-Kowalski miał więc powody do dumy, bo był jednym z bardziej eksponowanych w niej artystów. (….). Kompozycje Wierusza-Kowalskiego należały do wysoko wycenianych”. (E.Ptaszyńska, op.cit. s.127).
Stanisław Tomkowicz, redaktor naczelny „Czasu” w „Przeglądzie Polski” w 1889 roku trafnie określił miejsce naszego artysty w środowisku monachijskim: „Podobną drogą, jak Brandt, poszedł inny Polak w Monachium osiadły: Alfred Wierusz Kowalski, i doszedł już bardzo daleko. Jest on w tej chwili malarzem modnym i ulubionym w stolicy Bawaryi, będącej zarazem jedną ze stolic świata artystycznego. Obrazy Kowalskiego spotkasz na każdej wystawie, stanowią one przynętę większych sklepów dzieł sztuk, reprodukcye ich zdobią wszystkie lepsze niemieckie pisma ilustrowane. Sam artysta podobno cieszy się już bardzo pięknem stanowiskiem materyalnem, a w chwili, gdy to piszę, dochodzi mię wiadomość o ogromnych zamówieniach, jakie miał właśnie otrzymać z Ameryki. Dwa obrazy, które dał na wystawę monachijską, zupełnie tę sławę usprawiedliwiały”. (..) Drugi obraz tego samego malarza przedstawia w przeciwieństwie do swojego pendant: spokój, ciszę samotność. Znowu śnieg na ziemi, ale śnieg twardy, zmarznięty. Jedzie po nim (znowu wprost na widza) hucuł, uzbrojony w przybory myśliwskie, konno. Dookoła nikogo nie widać, nic się nie rusza; on sam skupiony i uważny, nawet rumak jego ponury, zwolna kroczy po górskiej drodze. Przedmiot prosty oddany jest z taką plastyką i siłą prawdy, że na wystawie uderzał oko patrzące przez drzwi z drugiej sali. Zdawało się, że się patrzy na rzeczywistość dotykalną i bliską, tylko skoncentrowaną przez soczewkę szkła pomniejszającego. Sam byłem świadkiem, jak koło tych dwóch obrazków gromadzili się wykształceni i mniej wykształceni, zatrzymywani ich przekonywującą plastyką”. (Stanisław Tomkowicz, „Malarze polscy i malarstwo religijne na wystawie monachijskiej w r. 1888, w: „Przegląd polski”, 1889, Tom 91, kwartał III, Kraków, w drukarni „Czasu” Fr. Kluczyckiego i SP., s. 346–348). Prezentowany obraz „Po polowaniu na lista” z 1876 (8) roku nawiązuje nastrojem do pracy zaprezentowanej na monachijskiej wystawie w 1888 roku. Rozległy zimowy pejzaż oraz surowość otaczającej przyrody potęguje nastrój ciszy i skupienia. Statyczna z pozoru kompozycja jest ożywiona zabiegami formalnymi w postaci powtórzenia grupy konnego z chartami na dalszym planie. Tak jak w najlepszych swoich pracach, również w „Po polowaniu na lisa” artysta nie dąży do bogactwa kolorystycznego, ale kładzie nacisk na subtelności walorowe. Zastosowana tonacja palety barw doskonale komponuje się z aurą przedstawienia.
Omawiany obraz został zaprezentowany w „Tygodniku Ilustrowanym” z 1886 roku w formie drzeworytu, opisany: „Na stanowisku (il.4). Jak pisze największa znawczyni twórczości Wierusza p. Eliza Ptaszyńska: „Publikowane w prasie reprodukcje stanowiły dla Alfreda Wierusz-Kowalskiego ważne źródło dochodu, gdyż pieniędzy stale brakowało. Życie wiódł z rozmachem. Coraz liczniejsza rodzina, mieszkanie piękne i bogato wyposażone, życie towarzyskie, goście, pracownia, polowania, pomoc udzielana młodszym kolegom, kontakty z osobami wysoko postawionymi w hierarchii społecznej – wszystko to kosztowało krocie. Oczywiście w tym czasie wiele zarabiał. Drzeworytnicze reprodukcje zamieszczane w prasie i albumach malarskich jednocześnie popularyzowały jego twórczość i ułatwiały sprzedaż płócien”. (E.Ptaszyńska, Alfred, op.cit. s. 129). W Polsce Wierusz współpracował z propagującym sztukę „Tygodnikiem Ilustrowanym”, „Wędrowcem” (współpraca w latach 1884–1887) z „Kłosami”, „Tygodnikiem Powszechnym”, z „Biesiadą Literacką”. W Niemczech „Die Gartenlaube”, „Daheim”, „Vom Feld zum Meer”, „Über Land und Meer” czy z wydawnictwem Bruckamana który wydawał periodyk: “Kunst für Alle”. Alfred Wierusz Kowalski był niedoścignionym mistrzem w tworzeniu nastrojowych obrazów, satysfakcjonujących najbardziej wymagających kolekcjonerów. Oferowana praca „Po polowaniu na lisa” trafiła w 1944 roku do kolekcji amerykańskiego aktora Georga Montgomery’ego (1916–2000). Posiadał on kolekcję dzieł sztuki, którą zaczął intensywnie powiększać od 1962 roku. Dokonywał zakupów m.in. w Hammer Galleries w Nowym Yorku, Peterson Gallery w Beverly Hills, Baltimore Galleries, Newhouse Galleries w Nowym Jorku. W jego kolekcji znajdowały się także jego własne obrazy i rzeźby w brązie. Obraz Alfreda Wierusza Kowalskiego „Po polowaniu na lisa” zajmował szczególne miejsce w jego kolekcji. Otrzymał tę pracę w 1944 roku od swojej żony Dinah Shore w pierwszą rocznicę ślubu. Odręczny opis okoliczności otrzymania tego prezentu zamieścił na odwrocie obrazu. Jego żona Dinah Shore (1916–1994) była amerykańską piosenkarką i aktorką, zajmowała się też fotografią i malowaniem, prowadziła własny program telewizyjny. Z okazji czwartej rocznicy ślubu Dinah podarowała mężowi w prezencie portret jego rodziców namalowany przez nowojorską portrecistkę Evelyn Lyons. Zarówno unikatowy obraz Wierusza-Kowalskiego jak i portrety można uznać, że prezenty te miały wyjątkową wartość nie tylko artystyczną ale też sentymentalną. Montgomery szczególnie wyróżnił obraz Wierusza, umieszczając jego okazałą reprodukcję w swojej książce „The Years of George Montgomery” wydanej w 1981 roku, na początku rozdziału o kolekcjonowaniu. I choć Goerg rozwiódł się z Dinah Shore w 1962 roku, ten obraz był dla niego szczególnie wartościowy. Dopiero po śmierci aktora w 2000 roku malowidło zostało przekazane przez Fundusz George Montgomery Trust do Palm Springs Art Museum w Kalifornii. Po ponad dwóch dekadach muzeum wystawiło pracę Alfreda Wierusza Kowalskiego na aukcję celem pozyskania dodatkowych środków na opiekę nad zbiorami. Wówczas obraz trafił na rynek sztuki ponownie stając się własnością prywatną.
W twórczości Alfreda Wierusza-Kowalskiego motyw jeźdźca powraca z niezwykłą konsekwencją, stając się czymś więcej niż tylko rozpoznawalnym tematem ikonograficznym. Jeździec u Wierusza- -Kowalskiego nie jest anonimową postacią w ruchu – to bohater zanurzony w surowym pejzażu, wystawiony na działanie żywiołów, często samotny, napięty między ruchem a bezruchem, zagrożeniem a nadzieją. Powtarzalność tego motywu nie prowadzi do monotonii. Przeciwnie – każda kolejna scena jeździecka odsłania inny wymiar tej samej idei.
Artysta i w tym przypadku powtórzył motyw pierwszoplanowego jeźdźca z omawianego obrazu w późniejszej akwareli„ Konny patrol” z 1878 roku (il. 5) oraz w obrazie z 1880 roku „Na stanowisku (il. 6). Kolejnym powtórzeniem kompozycyjnym był obraz z lat 80-tych XIX wieku: „Polowanie z chartami na zające” (il.7), który był w kolekcji Clarence’a Johna Cudahy (1887–1943), amerykańskiego polityka i dyplomaty, a w latach 1933–1937 ambasadora Stanów Zjednoczonych w Polsce. Inną wersję kompozycyjną znamy również z drzeworytu w tygodniku „Kłosy” zamieszczoną w nr 713 w 1879 roku (il.8). Jest to lustrzane odbicie aukcyjnego pierwowzoru „Po polowaniu na lisa” [Udane polowanie na lisa], ze zmianą pierwszoplanowego jeźdźca.
Prezentowany na aukcji „Po polowaniu na lisa” [Udane polowanie na lisa], odgrywa kluczową rolę, ponieważ stanowi punkt odniesienia dla kolejnych realizacji tego samego motywu – m. in.: „Konny patrol”, „Na stanowisku” [Patrol powstańczy], „Polowanie z chartami na zające”.
Powtarzanie tematu nie oznacza u niego braku oryginalności, lecz świadome pogłębianie znaczeń i doskonalenie formy. Każda kolejna wersja motywu wnosi nowe niuanse nastroju, światła czy ruchu, dzięki czemu pierwowzór zachowuje swoją wagę jako fundament artystycznych poszukiwań. W efekcie pozwala to lepiej zrozumieć zarówno intencje malarza, jak i ewolucję jego stylu. Powracający motyw jeźdźca staje się więc nie tyle powtórzeniem, ile pewną wariacją. To dzięki niemu twórczość Wierusza-Kowalskiego zyskuje spójność i rozpoznawalność, a jednocześnie pozostaje żywa, pełna emocji i otwarta na interpretacje.