Lata 1926-30 to okres podróży Henriego Epsteina na Korsykę. W tym samym czasie artysta potęguję wszystkie środki wyrazu, osiągając wyżyny ekspresjonistycznej formuły malarstwa. Krytyk Waldemar George tak w 1931 roku trafnie opisywał twórczość Epsteina z tego okresu: "Sprzeciwiając się wrodzonemu instynktowi, [Epstein] wybiera barwy monochromatyczne. Bardziej przejrzysty, bardziej płynny kolor stopniowo zastępuje linie. Nie niszczy on rysunku, lecz staje się elementem konstrukcyjnym obrazu, tworząc formę w istocie swojej, w swym walorze barokową" . Idealnym przykładem obrazującym wskazane zabiegi malarskie jest opisywany obraz "Piknik w lesie". Artysta zrezygnował z linearnego opisu form na rzecz mocnych pociągnięć pędzla. Szmaragdowa zieleń powykręcanych drzew przejmuje w kompozycji rolę konstrukcyjnej dominaty. Epstein w doskonały sposób skontrastował wertykalne akcenty drzew z szerokim polem wielobarwnej, ożywionej turkusowymi akcentami połaci leśnej łąki. Prezentowany obraz, przytaczając słowa monografisty malarza Artura Winiarskiego, zdaje się być "nie tylko żywym zapisem intensywności samego krajobrazu, ale też przeżyć artysty kontemplującego go".

Uczył się malarstwa przez pewien czas w Monachium. Około 1911 roku wyjechał na stałe do Paryża, gdzie uczęszczał do jednej z pracowni artystycznych na Montparnassie. Był zaprzyjaźniony z Utrillem, Chaimem Soutinem i Amadeo Modiglianim. Wystawiał na Salonach Niezależnych (1921-23, 1925, 1928) oraz na Salonie Jesiennym w 1921 roku i Salonie Tuileryjskim w latach 1927-31. Początkowo interesował się przede wszystkim postimpresjonizmem - syntetyzmem Paula Gauguina i Ecole de Pont-Aven. Później wszedł w krąg malarzy fowistów - André Deraina, Maurice'a Vlamincka i Raoula Dufy, a także Pabla Picassa i Susanne Valadon. W obrazach z lat 1915-20 wyczuwalne są wpływy Cézanne'a i kubizmu, połączone z inspiracją fowizmem i ekspresjonizmem. W latach dwudziestych i trzydziestych Epstein coraz bardziej dynamizował formy, wprowadzał ostre kontrasty barwne i światłocieniowe, czasem stosował wyrazisty kontur. Malował przede wszystkim pejzaże, portrety, martwe natury, ale też kompozycje rodzajowe z wieśniakami, rybakami czy kobietami z półświatka. W latach 1929-31 Epstein odwiedził Bretanię - przebywał w Quiberon oraz w Concarneau - gdzie malował obrazy i akwarele z widokami portów i rybaków, a także "bretońskie" martwe natury z ekspresyjnie przedstawionymi rybami, ptakami i owocami morza.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i naliczana jest degresywnie w zależności od kwoty wylicytowanej: do 100 000 złotych (włącznie) - w wysokości 18%, a powyżej 100 000 złotych - w wysokości 15%.

25
Henryk (Chaim) EPSTEIN (1890 - 1944)

Piknik w lesie

olej/płótno, 54 x 65 cm
sygnowany p.d.: 'HEpstein'

POCHODZENIE:
- kolekcja Williama Margulies
LITERATURA:
- Artur Winiarski, Henri Epstein, Warszawa 2014, poz. 42, s. 191
WYSTAWIANY:
- Villa Le Fleur, Konstancin-Jeziorna, 20 września - 31 grudnia 2013

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Lata 1926-30 to okres podróży Henriego Epsteina na Korsykę. W tym samym czasie artysta potęguję wszystkie środki wyrazu, osiągając wyżyny ekspresjonistycznej formuły malarstwa. Krytyk Waldemar George tak w 1931 roku trafnie opisywał twórczość Epsteina z tego okresu: "Sprzeciwiając się wrodzonemu instynktowi, [Epstein] wybiera barwy monochromatyczne. Bardziej przejrzysty, bardziej płynny kolor stopniowo zastępuje linie. Nie niszczy on rysunku, lecz staje się elementem konstrukcyjnym obrazu, tworząc formę w istocie swojej, w swym walorze barokową" . Idealnym przykładem obrazującym wskazane zabiegi malarskie jest opisywany obraz "Piknik w lesie". Artysta zrezygnował z linearnego opisu form na rzecz mocnych pociągnięć pędzla. Szmaragdowa zieleń powykręcanych drzew przejmuje w kompozycji rolę konstrukcyjnej dominaty. Epstein w doskonały sposób skontrastował wertykalne akcenty drzew z szerokim polem wielobarwnej, ożywionej turkusowymi akcentami połaci leśnej łąki. Prezentowany obraz, przytaczając słowa monografisty malarza Artura Winiarskiego, zdaje się być "nie tylko żywym zapisem intensywności samego krajobrazu, ale też przeżyć artysty kontemplującego go".

Uczył się malarstwa przez pewien czas w Monachium. Około 1911 roku wyjechał na stałe do Paryża, gdzie uczęszczał do jednej z pracowni artystycznych na Montparnassie. Był zaprzyjaźniony z Utrillem, Chaimem Soutinem i Amadeo Modiglianim. Wystawiał na Salonach Niezależnych (1921-23, 1925, 1928) oraz na Salonie Jesiennym w 1921 roku i Salonie Tuileryjskim w latach 1927-31. Początkowo interesował się przede wszystkim postimpresjonizmem - syntetyzmem Paula Gauguina i Ecole de Pont-Aven. Później wszedł w krąg malarzy fowistów - André Deraina, Maurice'a Vlamincka i Raoula Dufy, a także Pabla Picassa i Susanne Valadon. W obrazach z lat 1915-20 wyczuwalne są wpływy Cézanne'a i kubizmu, połączone z inspiracją fowizmem i ekspresjonizmem. W latach dwudziestych i trzydziestych Epstein coraz bardziej dynamizował formy, wprowadzał ostre kontrasty barwne i światłocieniowe, czasem stosował wyrazisty kontur. Malował przede wszystkim pejzaże, portrety, martwe natury, ale też kompozycje rodzajowe z wieśniakami, rybakami czy kobietami z półświatka. W latach 1929-31 Epstein odwiedził Bretanię - przebywał w Quiberon oraz w Concarneau - gdzie malował obrazy i akwarele z widokami portów i rybaków, a także "bretońskie" martwe natury z ekspresyjnie przedstawionymi rybami, ptakami i owocami morza.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i naliczana jest degresywnie w zależności od kwoty wylicytowanej: do 100 000 złotych (włącznie) - w wysokości 18%, a powyżej 100 000 złotych - w wysokości 15%.