Katarzyna Kozyra (ur. 1963), rzeźbiarka, fotografka, autorka performansów, filmów, instalacji wideo oraz akcji artystycznych. Absolwentka Wydziału Rzeźby warszawskiej ASP. W 1999 roku otrzymała honorowe wyróżnienie na 48. Biennale Sztuki w Wenecji za wideoinstalację „Łaźnia męska” prezentowaną w Polskim Pawilonie. Sztuka Katarzyny Kozyry od lat porusza opinię publiczną, często wywołując ostrą polemikę. Artystka konsekwentnie podważa panujące stereotypy i poddaje krytycznej rewizji dyskursy społeczno-polityczne. W swych pracach dotyka najbardziej istotnych problemów: tożsamości i przemijania, życia i śmierci czy religii i seksu. Porusza się w obszarze kulturowych tabu oraz klisz zachowań zakodowanych w życiu codziennym. Formalnie Kozyrze najbliższa jest tzw. sztuka nowych mediów, jednak artystka posługuje się wieloma technikami, przez co ciężko jest zaszufladkować jej twórczość. Do różnorodnego ouvre Kozyry zaliczają się prace tak odmienne jak praca dyplomowa z 1993 roku – „Piramida zwierząt”, wideo-instalacja „Święto wiosny” czy szeroko zakrojony projekt z lat 2003-2008 „W sztuce marzenia stają się rzeczywistością”. Od 2012 roku artystka pracowała nad projektem realizowanym w Izraelu – „Szukając Jezusa” – w którym przyjmując pozycję badaczki, zadaje ważkie pytania. Jest to praca o sposobach realizacji wiary, jej miejscu oraz roli, jaką pełni w dzisiejszym świecie, i wartościach, wokół których budujemy swoją rzeczywistość.

W ciągu ostatnich dekad prace Kozyry były wystawiane w muzeach i instytucjach na świecie: biennale w Wenecji, S.o Paulo, Sydney, Busan, Kunstsammlung Nordrhein Westfalen w Düsseldorfie, Kulturhuset w Sztokholmie, Museum Voor Moderne Kunst w Arnhem, Carnegie International w Pittsburghu, Barbican Art Center w Londynie, Museum Moderner Kunst Stiftung Ludwig w Wiedniu czy Brooklyn Museum w Nowym Jorku.

15
Katarzyna KOZYRA (1963, Warszawa)

Performans

Przygotowany specjalnie z okazji IV Balu Dobroczynnego ,,Spragnieni piękna” performans Katarzyny Kozyry wykonany zostanie 24 lutego 2020 w Gmachu Głównym Muzeum Narodowego w Warszawie. Osoba, która wylicytuje pracę, stanie się właścicielem dokumentacji fotograficznej oraz użytego do performansu, sygnowanego przez artystkę bloku marmuru greckiego.

Zobacz katalog

Przyjaciele MNW

Czwarta aukcja dobroczynna „Spragnieni Piękna”

24.02.2020

21:20

Cena wywoławcza: 1 000 zł
Zaloguj się, aby wysłać zgłoszenie

Katarzyna Kozyra (ur. 1963), rzeźbiarka, fotografka, autorka performansów, filmów, instalacji wideo oraz akcji artystycznych. Absolwentka Wydziału Rzeźby warszawskiej ASP. W 1999 roku otrzymała honorowe wyróżnienie na 48. Biennale Sztuki w Wenecji za wideoinstalację „Łaźnia męska” prezentowaną w Polskim Pawilonie. Sztuka Katarzyny Kozyry od lat porusza opinię publiczną, często wywołując ostrą polemikę. Artystka konsekwentnie podważa panujące stereotypy i poddaje krytycznej rewizji dyskursy społeczno-polityczne. W swych pracach dotyka najbardziej istotnych problemów: tożsamości i przemijania, życia i śmierci czy religii i seksu. Porusza się w obszarze kulturowych tabu oraz klisz zachowań zakodowanych w życiu codziennym. Formalnie Kozyrze najbliższa jest tzw. sztuka nowych mediów, jednak artystka posługuje się wieloma technikami, przez co ciężko jest zaszufladkować jej twórczość. Do różnorodnego ouvre Kozyry zaliczają się prace tak odmienne jak praca dyplomowa z 1993 roku – „Piramida zwierząt”, wideo-instalacja „Święto wiosny” czy szeroko zakrojony projekt z lat 2003-2008 „W sztuce marzenia stają się rzeczywistością”. Od 2012 roku artystka pracowała nad projektem realizowanym w Izraelu – „Szukając Jezusa” – w którym przyjmując pozycję badaczki, zadaje ważkie pytania. Jest to praca o sposobach realizacji wiary, jej miejscu oraz roli, jaką pełni w dzisiejszym świecie, i wartościach, wokół których budujemy swoją rzeczywistość.

W ciągu ostatnich dekad prace Kozyry były wystawiane w muzeach i instytucjach na świecie: biennale w Wenecji, S.o Paulo, Sydney, Busan, Kunstsammlung Nordrhein Westfalen w Düsseldorfie, Kulturhuset w Sztokholmie, Museum Voor Moderne Kunst w Arnhem, Carnegie International w Pittsburghu, Barbican Art Center w Londynie, Museum Moderner Kunst Stiftung Ludwig w Wiedniu czy Brooklyn Museum w Nowym Jorku.