Proweniencja:
– kolekcja Urszuli i Piotra Hofman
Wystawiany:
– „Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman”, 22.02.2015–22.04.2015, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku
Reprodukowany:
– „Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman”, red. U. Hofman, Warszawa, 2013, s. 7.
– „Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman”, red. U. Hofman, Warszawa, 2018, s. 25.
„[Wśród tych, którzy] brakiem wykształcenia muzealnego nie grzeszą, są tradycjonalistami, ale nie hołdują tendencji do archaizowania i idą albo w ślad za najmłodszymi kierunkami w sztuce francuskiej, albo samodzielnie rozwiązują problemy malarskie i rzeźbiarskie [jest Hayden], który najwyraźniej i najinteligentniej korzysta z wpływów sztuki Cézanne’a i Gaugina, ale [wykazuje] odrębny talent kompozytora i zupełną oryginalność w dekoracyjnym harmonizowaniu plam barwnych […] ” (Cyt. Za „Artyści polscy w Paryżu. Analogia tekstów o polskiej kolonii artystycznej czynnej w Paryżu w latach 1900 – 1939, wybór i opracowanie Anna Wierzbicka, Warszawa 2008, s. 164; Artur Winiarski, „Mistrzowie École de Paris Henri Hayden”, Villa La Fleur, Warszaw 2013, s. 41.).
olej, płótno, 54 × 73 cm
sygn. i dat. l. d.: „Hayden/56”
Proweniencja:
– kolekcja Urszuli i Piotra Hofman
Wystawiany:
– „Szymon Mondzain i École de Paris. Polska awangarda malarska II połowy XX wieku. Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman”, 22.02.2015–22.04.2015, Pałac Opatów – Oddział Sztuki Nowoczesnej Muzeum Narodowego w Gdańsku
Reprodukowany:
– „Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman”, red. U. Hofman, Warszawa, 2013, s. 7.
– „Kolekcja Urszuli i Piotra Hofman”, red. U. Hofman, Warszawa, 2018, s. 25.
„[Wśród tych, którzy] brakiem wykształcenia muzealnego nie grzeszą, są tradycjonalistami, ale nie hołdują tendencji do archaizowania i idą albo w ślad za najmłodszymi kierunkami w sztuce francuskiej, albo samodzielnie rozwiązują problemy malarskie i rzeźbiarskie [jest Hayden], który najwyraźniej i najinteligentniej korzysta z wpływów sztuki Cézanne’a i Gaugina, ale [wykazuje] odrębny talent kompozytora i zupełną oryginalność w dekoracyjnym harmonizowaniu plam barwnych […] ” (Cyt. Za „Artyści polscy w Paryżu. Analogia tekstów o polskiej kolonii artystycznej czynnej w Paryżu w latach 1900 – 1939, wybór i opracowanie Anna Wierzbicka, Warszawa 2008, s. 164; Artur Winiarski, „Mistrzowie École de Paris Henri Hayden”, Villa La Fleur, Warszaw 2013, s. 41.).