Kto zna dobrze Tadeusza Dominika ten dostrzeże pełną harmonię jaka istnieje między jego żarliwą gestykulacją, która potrafi w jednej chwili zmienić się w jak najdelikatniejsze i subtelne dotknięcia, a między fakturą jego dzieł. Okrągłe, lekkie ruchy pędzla tworzące wirujące w przestrzeni żywe formy są skontrastowane z twardymi, mocno położonymi pręgami lub geometrycznymi plamami, w których nadal występuje rola elementów siły i zdecydowania.
Jerzy Hryniewiecki, ze wstępu do katalogu wystawy Tadeusza Dominika, Zachęta, Warszawa, 1969 r..
Tadeusz Dominik (1928 - 2014)
W latach 1946-1951 Tadeusz Dominik studiował malarstwo w warszawskiej akademii pod kierunkiem Jana Cybisa. W 1951 r. rozpoczął pracę pedagogiczną w macierzystej uczelni, dwukrotnie będąc dziekanem Wydziału Malarstwa. Jest laureatem prestiżowych nagród, m.in. nagrody im. Jana Cybisa (1973 r.) i stypendystą Ford Foundation (1962 r.). Od wczesnych lat poza malarstwem artysta uprawiał również grafikę, szczególnie drzeworyt. Początkowo przedstawiał sceny figuratywne, by stopniowo zwracać się w stronę ujęć abstrakcyjnych i fascynacji kolorem, z czasem nabierającego intensywności na jego płótnach. W kręgu zainteresowań artysty od lat pozostaje również tkanina oraz ceramika. Twórczość Dominika inspirowana jest światem przyrody, która przyjmuje w niej formę barwnych plam, abstrakcyjnych znaków. Prace artysty znajdują się w wielu muzeach i kolekcjach prywatnych zarówno w kraju, jak i za granicą, m.in. w muzeach narodowych w Krakowie, Poznaniu, Warszawie i Wrocławiu, Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Museo de Bellas Artes w Caracas, Museum Albertina w Wiedniu, Stedelijk Museum w Amsterdamie.
"Moje malarstwo jest w całości efektem otwarcia na naturę, jest inspirowane naturą. Nie ilustruję natury, ale swoimi obrazami otwieram drogę widzowi do jej własnego przeżywania".
akryl, płótno, 56 x 73 cm,
sygnowany l.d.: 'Dominik' oraz opisany na odwrocie: 'DOMINIK | PEJZAŻ | ACRYL 56 x 73 | 1974'
Kto zna dobrze Tadeusza Dominika ten dostrzeże pełną harmonię jaka istnieje między jego żarliwą gestykulacją, która potrafi w jednej chwili zmienić się w jak najdelikatniejsze i subtelne dotknięcia, a między fakturą jego dzieł. Okrągłe, lekkie ruchy pędzla tworzące wirujące w przestrzeni żywe formy są skontrastowane z twardymi, mocno położonymi pręgami lub geometrycznymi plamami, w których nadal występuje rola elementów siły i zdecydowania.
Jerzy Hryniewiecki, ze wstępu do katalogu wystawy Tadeusza Dominika, Zachęta, Warszawa, 1969 r..
Tadeusz Dominik (1928 - 2014)
W latach 1946-1951 Tadeusz Dominik studiował malarstwo w warszawskiej akademii pod kierunkiem Jana Cybisa. W 1951 r. rozpoczął pracę pedagogiczną w macierzystej uczelni, dwukrotnie będąc dziekanem Wydziału Malarstwa. Jest laureatem prestiżowych nagród, m.in. nagrody im. Jana Cybisa (1973 r.) i stypendystą Ford Foundation (1962 r.). Od wczesnych lat poza malarstwem artysta uprawiał również grafikę, szczególnie drzeworyt. Początkowo przedstawiał sceny figuratywne, by stopniowo zwracać się w stronę ujęć abstrakcyjnych i fascynacji kolorem, z czasem nabierającego intensywności na jego płótnach. W kręgu zainteresowań artysty od lat pozostaje również tkanina oraz ceramika. Twórczość Dominika inspirowana jest światem przyrody, która przyjmuje w niej formę barwnych plam, abstrakcyjnych znaków. Prace artysty znajdują się w wielu muzeach i kolekcjach prywatnych zarówno w kraju, jak i za granicą, m.in. w muzeach narodowych w Krakowie, Poznaniu, Warszawie i Wrocławiu, Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Museo de Bellas Artes w Caracas, Museum Albertina w Wiedniu, Stedelijk Museum w Amsterdamie.
"Moje malarstwo jest w całości efektem otwarcia na naturę, jest inspirowane naturą. Nie ilustruję natury, ale swoimi obrazami otwieram drogę widzowi do jej własnego przeżywania".