Mieczysław Zdanowicz urodził się 9 października 1928 r. w Jezierzanach pow. Tłumacz W wyniku akcji repatriacyjnej znalazł się z rodziną we Wrocławiu.
W latach 1948-1956 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych pod kierunkiem profesorów Emila Krchy i Eugeniusza Gepperta. W 1956 r. uzyskał dyplom. Już w trakcie studiów w 1953 r. został asystentem prof. Karola Estreichera.
Przez całe swoje dorosłe życie był związany z PWSSP (przemianowanej później na Akademię Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta). Tu studiował, tu pracował przez 50 lat (jako asystent 1953 r., adiunkt 1966 r., docent 1978 r., prof. nadzwyczajny 1990 r. i prof. zwyczajny od 1995 r.). Tu tworzył i tu 7 lutego 2003 r. umarł.
Był wszechstronnie utalentowany. Malarz, grafik, rzeźbiarz, ceramik, wydawca druków bibliofilskich, animator kultury, ekolog. Twórca m.in. rzeźb ceramicznych, pater dekoracyjnych i małych form rzeźbiarskich. Członek grup artystycznych: Poszukiwania Formy i Koloru, Szkoły / Grupy Wrocławskiej. Malarz, grafik, rzeźbiarz, ceramik, wydawca druków bibliofilskich, animator kultury, ekolog.
Inicjator zdarzenia przestrzennego „Wieża radości”, współorganizator Sympozjum Wrocław ’70 oraz wrocławskiego „Święta kwiatów”. Przedstawiciel sztuki integralnej, ruchu strukturalnego i konstruktywistycznego.
Zajmował się ceramiką, szkłem, witrażem, rzeźbiarstwem, medalierstwem, fotografią, kompozycjami przestrzennym.
Wybrane realizacje:
dyplomowa realizacja pierwszego witrażu uczelni – 1955;
organizacja I Biennale Małych Form Rzeźbiarskich – Wrocław 1968,
realizacja (wspólnie z A. Wojciechowskim) Zdarzenia Przestrzennego Wieża Radości” – Wrocław 1970;
realizacja zdarzenia „Spróbujmy Konceptualizmu” – Wrocław 1974;
organizacja Galerii Plenerów PWSSP we Wrocławiu Sztuka–Przestrzeń–Czas (udział w Międzynarodowym Festiwalu Teatru Otwartego) – Wrocław 1987.
Udział w licznych wystawach m.in.:
Ogólnopolska Wystawa Ceramiki i Szkła Artystycznego – Wrocław 1954, 1960; Ogólnopolska Wystawa Tkaniny, Ceramiki i Szkła – Warszawa 1964;
Tendencje i Osobowości w Polskiej Rzeźbie Współczesnej – Warszawa 1978;
XII Triennale Mediolan 1960;
Wystawa Ceramiki AIC – Praga 1962;
Międzynarodowa Wystawa Rzeźby Odlewniczej – Madryt 1970;
II Biennale Internazionale Dantesca – Rawenna 1975;
Quadriennale Sztuki Dekoracyjnej – Erfurt 1978; Wystawa Pedagogów i Studentów „Wrocław–Mons”, Belgia 1987.
Nagrody i wyróżnienia: Srebrny Medal XII Triennale Mediolan 1960; Złoty Medal Międzynarodowej Wystawy Ceramiki AIC – Praga 1962; I Nagroda w Konkursie na Medal – Wrocław 1968; Nagroda Artystyczna Miasta Wrocławia – 1970, Złoty Medal II Biennale Internazionale Dantesca – Rawenna 1975; I Nagroda w Konkursie Rzeźby – Wrocław 1975.
Odznaczenia: złoty krzyż zasługi, zasłużony działacz kultury.
(źródła: Katarzyna Mrozek, Mieczysław Zdanowicz, ASP Wrocław 2011, Wspomnienia Kresowe/Historia Jezierzan)
ceramika, szkliwo fakturowe, farba drukarska; 31,5 x 27,5 cm
Analogiczny obiekt z zbiorach Muzeum Narodowego we Wocławiu.
Por. Katarzyna Mrozek, Mieczysław Zdanowicz, Akademia Sztuk Pięknych we Wrocławiu, Wrocław 2011, s.22-23
Mieczysław Zdanowicz urodził się 9 października 1928 r. w Jezierzanach pow. Tłumacz W wyniku akcji repatriacyjnej znalazł się z rodziną we Wrocławiu.
W latach 1948-1956 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych pod kierunkiem profesorów Emila Krchy i Eugeniusza Gepperta. W 1956 r. uzyskał dyplom. Już w trakcie studiów w 1953 r. został asystentem prof. Karola Estreichera.
Przez całe swoje dorosłe życie był związany z PWSSP (przemianowanej później na Akademię Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta). Tu studiował, tu pracował przez 50 lat (jako asystent 1953 r., adiunkt 1966 r., docent 1978 r., prof. nadzwyczajny 1990 r. i prof. zwyczajny od 1995 r.). Tu tworzył i tu 7 lutego 2003 r. umarł.
Był wszechstronnie utalentowany. Malarz, grafik, rzeźbiarz, ceramik, wydawca druków bibliofilskich, animator kultury, ekolog. Twórca m.in. rzeźb ceramicznych, pater dekoracyjnych i małych form rzeźbiarskich. Członek grup artystycznych: Poszukiwania Formy i Koloru, Szkoły / Grupy Wrocławskiej. Malarz, grafik, rzeźbiarz, ceramik, wydawca druków bibliofilskich, animator kultury, ekolog.
Inicjator zdarzenia przestrzennego „Wieża radości”, współorganizator Sympozjum Wrocław ’70 oraz wrocławskiego „Święta kwiatów”. Przedstawiciel sztuki integralnej, ruchu strukturalnego i konstruktywistycznego.
Zajmował się ceramiką, szkłem, witrażem, rzeźbiarstwem, medalierstwem, fotografią, kompozycjami przestrzennym.
Wybrane realizacje:
dyplomowa realizacja pierwszego witrażu uczelni – 1955;
organizacja I Biennale Małych Form Rzeźbiarskich – Wrocław 1968,
realizacja (wspólnie z A. Wojciechowskim) Zdarzenia Przestrzennego Wieża Radości” – Wrocław 1970;
realizacja zdarzenia „Spróbujmy Konceptualizmu” – Wrocław 1974;
organizacja Galerii Plenerów PWSSP we Wrocławiu Sztuka–Przestrzeń–Czas (udział w Międzynarodowym Festiwalu Teatru Otwartego) – Wrocław 1987.
Udział w licznych wystawach m.in.:
Ogólnopolska Wystawa Ceramiki i Szkła Artystycznego – Wrocław 1954, 1960; Ogólnopolska Wystawa Tkaniny, Ceramiki i Szkła – Warszawa 1964;
Tendencje i Osobowości w Polskiej Rzeźbie Współczesnej – Warszawa 1978;
XII Triennale Mediolan 1960;
Wystawa Ceramiki AIC – Praga 1962;
Międzynarodowa Wystawa Rzeźby Odlewniczej – Madryt 1970;
II Biennale Internazionale Dantesca – Rawenna 1975;
Quadriennale Sztuki Dekoracyjnej – Erfurt 1978; Wystawa Pedagogów i Studentów „Wrocław–Mons”, Belgia 1987.
Nagrody i wyróżnienia: Srebrny Medal XII Triennale Mediolan 1960; Złoty Medal Międzynarodowej Wystawy Ceramiki AIC – Praga 1962; I Nagroda w Konkursie na Medal – Wrocław 1968; Nagroda Artystyczna Miasta Wrocławia – 1970, Złoty Medal II Biennale Internazionale Dantesca – Rawenna 1975; I Nagroda w Konkursie Rzeźby – Wrocław 1975.
Odznaczenia: złoty krzyż zasługi, zasłużony działacz kultury.
(źródła: Katarzyna Mrozek, Mieczysław Zdanowicz, ASP Wrocław 2011, Wspomnienia Kresowe/Historia Jezierzan)