Od końca lat 60. artysta tworzy rozbudowane cykle malarskie, budując wieloelementowe kompozycje i tworząc związki pomiędzy konkretnymi motywami na obrazie. Swój najsłynniejszy cykl "Podróże autostopem" realizuje od 1966 roku. To charakterystyczne, atektoniczne weduty malowane z lotu ptaka, przedstawiające polskie i zagraniczne miasta.

Studiował na wydziale malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dyplom zdobył w pracowni prof. Eugeniusza Eibischa w 1970 roku. W 1966 roku stworzył najliczniejszy cykl jakim był "Podróże Autostopem". W latach 80. malarstwo Dwurnika stało się ekspresyjne i dramatyczne. W latach 90. tworzył kontynuację "Podróży Autostopem" czyli "Błękitne miasta", "Diagonalne", "Błękitne" i "Wyliczanka". Obecnie zajmuje się też sztuką abstrakcyjną. W 1981 roku otrzymał nagrodę im. Cypriana Kamila Norwida, w 1983 Nagrodę Kulturalną Solidarności oraz nagrodę Coutts and Co International Private Banking w Zurychu. Brał udział w Documenta 7 w Kassel w 1982, Nouvelle Biennale de Paris w 1985 i w XIX Biennale Sztuki w Sao Paulo w 1987.

69
Edward DWURNIK (1943 Radzymin - 2018 Warszawa)

Paryż (błękitny), 1994 r.

olej/płótno, 146 x 114 cm
sygnowany i datowany p.d.: `94 | E. Dwurnik`
opisany na odwrociu: `Edward Dwurnik | NR : 1993 1994 | IX - 7 06 E. DWURNIK | Podróże autostopem| >>Paryż<< | Henryk IV | 1993`

LITERATURA:
- Dwurnik. Spis prac malarskich, [red.] Pola Dwurnik, Warszawa, Zachęta 2001, wydane jako dodatek do katalogu wystawy "Edward Dwurnik. Malarstwo. Próba retrospektywy", 8.09.-7.10.2001, Cykl IV, poz. 706, nr 1993

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Od końca lat 60. artysta tworzy rozbudowane cykle malarskie, budując wieloelementowe kompozycje i tworząc związki pomiędzy konkretnymi motywami na obrazie. Swój najsłynniejszy cykl "Podróże autostopem" realizuje od 1966 roku. To charakterystyczne, atektoniczne weduty malowane z lotu ptaka, przedstawiające polskie i zagraniczne miasta.

Studiował na wydziale malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dyplom zdobył w pracowni prof. Eugeniusza Eibischa w 1970 roku. W 1966 roku stworzył najliczniejszy cykl jakim był "Podróże Autostopem". W latach 80. malarstwo Dwurnika stało się ekspresyjne i dramatyczne. W latach 90. tworzył kontynuację "Podróży Autostopem" czyli "Błękitne miasta", "Diagonalne", "Błękitne" i "Wyliczanka". Obecnie zajmuje się też sztuką abstrakcyjną. W 1981 roku otrzymał nagrodę im. Cypriana Kamila Norwida, w 1983 Nagrodę Kulturalną Solidarności oraz nagrodę Coutts and Co International Private Banking w Zurychu. Brał udział w Documenta 7 w Kassel w 1982, Nouvelle Biennale de Paris w 1985 i w XIX Biennale Sztuki w Sao Paulo w 1987.