Proweniencja:
Warszawa, kolekcja prywatna
Polswiss Art, aukcja 23.10.2023, poz. 43
Polska, kolekcja prywatna
Galeria Olimpus kolekcja Jana Zborowskiego
Wystawiany:
Warszawa, Galeria Art NEW media, Sztuka cenniejsza niż złoto, 8.12.2011 – 4.01.2012.
W lutym 1970 roku w warszawskiej Galerii Foksal Tadeusz Kantor zorganizował akcję pt. „Multipart”. Nazwa powstała ze zbitki dwóch słów: multiplikacja i partycypacja. Przedmiotem tego szczególnego wydarzenia było czterdzieści ponumerowanych, jednakowych płócien o wymiarach 120 x 110 cm każde, do których artysta przytwierdził zniszczony parasol i pomalował na biało. Nabywcy w skutek specjalnej umowy zawartej z autorem, byli zobowiązani dokonać na pracy dowolnej interwencji. Poprzez „Multipart” Kantor zakwestionował pojęcie dzieła sztuki jako unikalnego tworu przypisanego artyście i zanegował relację twórca-nabywca, czyniąc z tego pierwszego zwykłego rzemieślnika produkującego seryjny towar, a rolę artysty oddając nabywcy.
Oferowany asamblaż z parasolem na tle płyty pilśniowej powstał w 1976 roku jako matryca do nowej serii „Multipartów”. Według przesłanek miały one zostać wykorzystane jako scenografia teatralna. Powieleniem prac zajął się Jan Zborowski, u którego Kantor już rok wcześniej zamówił postacie dzieci do spektaklu „Umarła klasa”. Jak oświadcza Zborowski, zaplanowano w sumie jedenaście jednakowych sztuk o wymiarach 100 x 78 cm każda, tłoczonych w białej masie plastycznej. Prace wykonane według specjalnej instrukcji, Kantor następnie sygnował na odwrociu czarnym flamastrem i antydatował na rok 1970, tym samym nawiązując do swojej słynnej akcji w Galerii Foksal. Wykonany przez Kantora asamblaż-wzór to jego autorskie dzieło, odwrotnie do powielonych później przez Zborowskiego „Multipartów”. Stanowi on nie tylko istotną pamiątkę po happeningach artysty, ale jest także świadectwem procesu powstawania multipli i wyrazem konceptu obnażającego ówczesny kryzys malarstwa.
asamblaż, płyta pilśniowa
95 x 77 cm
na odwrociu nalepka: T. Kantor do / P. Zborowskiego
Proweniencja:
Warszawa, kolekcja prywatna
Polswiss Art, aukcja 23.10.2023, poz. 43
Polska, kolekcja prywatna
Galeria Olimpus kolekcja Jana Zborowskiego
Wystawiany:
Warszawa, Galeria Art NEW media, Sztuka cenniejsza niż złoto, 8.12.2011 – 4.01.2012.
W lutym 1970 roku w warszawskiej Galerii Foksal Tadeusz Kantor zorganizował akcję pt. „Multipart”. Nazwa powstała ze zbitki dwóch słów: multiplikacja i partycypacja. Przedmiotem tego szczególnego wydarzenia było czterdzieści ponumerowanych, jednakowych płócien o wymiarach 120 x 110 cm każde, do których artysta przytwierdził zniszczony parasol i pomalował na biało. Nabywcy w skutek specjalnej umowy zawartej z autorem, byli zobowiązani dokonać na pracy dowolnej interwencji. Poprzez „Multipart” Kantor zakwestionował pojęcie dzieła sztuki jako unikalnego tworu przypisanego artyście i zanegował relację twórca-nabywca, czyniąc z tego pierwszego zwykłego rzemieślnika produkującego seryjny towar, a rolę artysty oddając nabywcy.
Oferowany asamblaż z parasolem na tle płyty pilśniowej powstał w 1976 roku jako matryca do nowej serii „Multipartów”. Według przesłanek miały one zostać wykorzystane jako scenografia teatralna. Powieleniem prac zajął się Jan Zborowski, u którego Kantor już rok wcześniej zamówił postacie dzieci do spektaklu „Umarła klasa”. Jak oświadcza Zborowski, zaplanowano w sumie jedenaście jednakowych sztuk o wymiarach 100 x 78 cm każda, tłoczonych w białej masie plastycznej. Prace wykonane według specjalnej instrukcji, Kantor następnie sygnował na odwrociu czarnym flamastrem i antydatował na rok 1970, tym samym nawiązując do swojej słynnej akcji w Galerii Foksal. Wykonany przez Kantora asamblaż-wzór to jego autorskie dzieło, odwrotnie do powielonych później przez Zborowskiego „Multipartów”. Stanowi on nie tylko istotną pamiątkę po happeningach artysty, ale jest także świadectwem procesu powstawania multipli i wyrazem konceptu obnażającego ówczesny kryzys malarstwa.