Para kandelabrów wspartych na trzech ażurowych liściastych, wolutowych nóżkach i trójkątnej podstawie o ściętych narożach, ozdobionej ażurową dekoracją z karbowanej, falistej wstęgi w gładkiej prostokątnej ramce; podstawa przechodzi uskokowo w silnie wywyższoną stopę z trzema ażurowymi rezerwami dekorowanymi ornamentem kandelabrowym z motywem rogów obfitości, wolut roślinnych i podwieszonych draperii oraz nakładanymi, wykonanymi w wysokim reliefie, przedstawieniami instrumentów muzycznych - fletni pana i tamburynu na tle karbowanej wstęgi, gałązki dębowej i winorośli oplatających drzewce zakończone szyszką pinii oraz czteropiszczałkowych dudów na wstędze i gałązce bluszczu; stopa zakończona krótkim trzonem w kształcie gruszkowatego, czterodzielnego wazonu ujętego u dołu w lancetowate liście, wyżej zdobionego reliefową girlandą kwiatową, w nim osadzona nastawa (z blokadą) z trzonem w formie odwróconego kanelowanego stożka z przewiązkami, zwieńczonego kwiatonem z lancetowatych liści; z boków trzonu, osadzone na dwóch poziomach, ramiona w formie esowato wygiętych prętów bogato zdobionych wicią i c-kształtnymi wolutami akantowymi; ramiona zakończone talerzykowymi profitkami i tulejkami na świece w formie wazonu dekorowanego lancetowatymi liśćmi, z obrzeżem puklowanym.
Alphonse Debain pochodził z rodziny znanych złotników paryskich. Firmę założył jego dziad François-Alphonse Debain, który w 1847 roku zarejestrował swój znak - dwóch mężczyzn w łódce. Jego syn i spadkobierca Alphonse- Edouard założył w 1864 roku spółkę z Flamantem jako firma Debain & Flamant ( czynna 1864-1880) i zarejestrował znak ojca dodając nazwisko wspólnika. Alphonse Debain nie przejął firmy po ojcu.
W 1883 roku został sukcesorem warsztatu złotnika Philippe’a Berthiera i przejął jego znak przedstawiający słonkę, zmieniając inicjały na AD. Alphonse Debain brał udział w wielu prestiżowych wystawach m.in. Wystawie Światowej w Glasgow w 1888 i Paryżu w 1889 (złoty medal) i 1900. W latach 1900-1912 jego projekty były wystawiane na Salonie Paryskim
srebro próby 1 (950) odlewane, cechowane ( cecha państwowa francuska z głową Minerwy i próbą 1 - na podstawie, liściu nóżki, na tulejkach i wieńczącym kwiatonie; znak złotnika z monogramem AD i słonką w rombie - tylko na wieńczącym kwiatonie); wys. 53 cm, średnica ramion 33,5 cm, średnica podstawy 21,5 cm; waga 7736 g.
Paryż, lata 80. - 90. XIX w. (po 1883)
Para kandelabrów wspartych na trzech ażurowych liściastych, wolutowych nóżkach i trójkątnej podstawie o ściętych narożach, ozdobionej ażurową dekoracją z karbowanej, falistej wstęgi w gładkiej prostokątnej ramce; podstawa przechodzi uskokowo w silnie wywyższoną stopę z trzema ażurowymi rezerwami dekorowanymi ornamentem kandelabrowym z motywem rogów obfitości, wolut roślinnych i podwieszonych draperii oraz nakładanymi, wykonanymi w wysokim reliefie, przedstawieniami instrumentów muzycznych - fletni pana i tamburynu na tle karbowanej wstęgi, gałązki dębowej i winorośli oplatających drzewce zakończone szyszką pinii oraz czteropiszczałkowych dudów na wstędze i gałązce bluszczu; stopa zakończona krótkim trzonem w kształcie gruszkowatego, czterodzielnego wazonu ujętego u dołu w lancetowate liście, wyżej zdobionego reliefową girlandą kwiatową, w nim osadzona nastawa (z blokadą) z trzonem w formie odwróconego kanelowanego stożka z przewiązkami, zwieńczonego kwiatonem z lancetowatych liści; z boków trzonu, osadzone na dwóch poziomach, ramiona w formie esowato wygiętych prętów bogato zdobionych wicią i c-kształtnymi wolutami akantowymi; ramiona zakończone talerzykowymi profitkami i tulejkami na świece w formie wazonu dekorowanego lancetowatymi liśćmi, z obrzeżem puklowanym.
Alphonse Debain pochodził z rodziny znanych złotników paryskich. Firmę założył jego dziad François-Alphonse Debain, który w 1847 roku zarejestrował swój znak - dwóch mężczyzn w łódce. Jego syn i spadkobierca Alphonse- Edouard założył w 1864 roku spółkę z Flamantem jako firma Debain & Flamant ( czynna 1864-1880) i zarejestrował znak ojca dodając nazwisko wspólnika. Alphonse Debain nie przejął firmy po ojcu.
W 1883 roku został sukcesorem warsztatu złotnika Philippe’a Berthiera i przejął jego znak przedstawiający słonkę, zmieniając inicjały na AD. Alphonse Debain brał udział w wielu prestiżowych wystawach m.in. Wystawie Światowej w Glasgow w 1888 i Paryżu w 1889 (złoty medal) i 1900. W latach 1900-1912 jego projekty były wystawiane na Salonie Paryskim