Dobkowski, zwany "Dobsonem", już na studiach sprzeciwiał się postulowanej przez kapistów monochromatycznej kolorystyce i ich mocnej, wyrazistej fakturze - po trzech latach zaczął malować płaszczyznowe, graficzne obrazy z linearnie potraktowanymi sylwetkami, w mocnych, kontrastowo zestawianych kolorach. Jego prace z tego okresu nawiązywały do estetyki pop-artu. Wspólnie z poznanym na studiach Jerzym "Jurrym" Zielińskim założył grupę "Neo-Neo-Neo", która wystawiała wspólnie do 1970 roku. Wspólnie wpisali się w ikonosferę rodzącej się kontrkultury hipisów. Jak pisała Ewa Gorządek, Dobkowski "wypracował (...) język plastyczny, który współgrał z rewolucją mentalno-obyczajową końca lat sześćdziesiątych. (...) W takim ujęciu sztuka miała pomagać człowiekowi przezwyciężać skażenie cywilizacją, wyzwalać go z opresji pruderyjnej kultury. Miała wyzwalać w nim spontaniczność biologicznych energii, które przynoszą człowiekowi szczęście, a także uczynić go częścią Uniwersum".

Malarz i grafik. W latach 1962-68 odbył studia w ASP w Warszawie na Wydziale Malarstwa w pracowniach prof. Juliusza Studnickiego i prof. Jana Cybisa. Był współzałożycielem (wraz z Jerzym Jurrym Zielińskim) grupy "Neo-Neo" (1967-1970). Ilustrator wierszy Guillaume`a Apollinaire`a "Zwierzyniec albo świta Orfeusza" (1963). W roku 1968 Dobkowski wziął udział w wystawie "Secesja-Secesja?" w Galerii Współczesnej w Warszawie, która wywołała wielkie zainteresowanie w mediach i wśród krytyków. Po sukcesie na tej wystawie jego obrazy znalazły się na prestiżowej prezentacji "Polskie malarstwo współczesne. Źródła i poszukiwania" w Paryżu. Wkrótce też Guggenheim Museum w Nowym Jorku zakupiło do swoich zbiorów jego płótno "Podwójna dziewczyna" (1968), pierwszy czerwono-zielony obraz Dobkowskiego. Cały cykl obrazów w takiej kolorystyce powstał rok później, namalowany w ujednoliconym formacie 200 x 150 cm. Na zielonych tłach pojawiały się w różnych sytuacjach czerwone sylwety męskich i kobiecych postaci, te ostatnie najczęściej o bujnych kształtach, karykaturalnie rozrośniętych. Kobiety o wielu piersiach o formach jabłek czy gruszek miały w sobie potężny ładunek erotyzmu i zmysłowości. Niektóre formy na obrazach Dobkowskiego przemieniały się płynnie w inne, pierś kobieca stawała się dorodnym jabłkiem, serce plemnikiem, a kręgosłup i żebra organiczną, wiotką strukturą. Zieleń sugerowała naturę, żywiołową witalność, życie. Obrazy te stały się punktem wyjścia do wielu działań przestrzennych i następnych serii obrazów. W okresie stanu wojennego uczestniczył w akcjach kultury niezależnej. W 1972 roku był stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. Laureat nagród, m.in.: Nagrody Krytyki im. Cypriana Kamila Norwida (1978); Nagrody im. Jana Cybisa (1994) za całokształt twórczości.

65
Jan DOBKOWSKI (ur. 1942)

Panny, 1975 r.

olej/płótno, 61 x 50 cm
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: `Jan Dobkowski | "Panny" 1975 | 61 x 50 cm. olej`

POCHODZENIE:
- kolekcja prywatna, Niemcy

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Dobkowski, zwany "Dobsonem", już na studiach sprzeciwiał się postulowanej przez kapistów monochromatycznej kolorystyce i ich mocnej, wyrazistej fakturze - po trzech latach zaczął malować płaszczyznowe, graficzne obrazy z linearnie potraktowanymi sylwetkami, w mocnych, kontrastowo zestawianych kolorach. Jego prace z tego okresu nawiązywały do estetyki pop-artu. Wspólnie z poznanym na studiach Jerzym "Jurrym" Zielińskim założył grupę "Neo-Neo-Neo", która wystawiała wspólnie do 1970 roku. Wspólnie wpisali się w ikonosferę rodzącej się kontrkultury hipisów. Jak pisała Ewa Gorządek, Dobkowski "wypracował (...) język plastyczny, który współgrał z rewolucją mentalno-obyczajową końca lat sześćdziesiątych. (...) W takim ujęciu sztuka miała pomagać człowiekowi przezwyciężać skażenie cywilizacją, wyzwalać go z opresji pruderyjnej kultury. Miała wyzwalać w nim spontaniczność biologicznych energii, które przynoszą człowiekowi szczęście, a także uczynić go częścią Uniwersum".

Malarz i grafik. W latach 1962-68 odbył studia w ASP w Warszawie na Wydziale Malarstwa w pracowniach prof. Juliusza Studnickiego i prof. Jana Cybisa. Był współzałożycielem (wraz z Jerzym Jurrym Zielińskim) grupy "Neo-Neo" (1967-1970). Ilustrator wierszy Guillaume`a Apollinaire`a "Zwierzyniec albo świta Orfeusza" (1963). W roku 1968 Dobkowski wziął udział w wystawie "Secesja-Secesja?" w Galerii Współczesnej w Warszawie, która wywołała wielkie zainteresowanie w mediach i wśród krytyków. Po sukcesie na tej wystawie jego obrazy znalazły się na prestiżowej prezentacji "Polskie malarstwo współczesne. Źródła i poszukiwania" w Paryżu. Wkrótce też Guggenheim Museum w Nowym Jorku zakupiło do swoich zbiorów jego płótno "Podwójna dziewczyna" (1968), pierwszy czerwono-zielony obraz Dobkowskiego. Cały cykl obrazów w takiej kolorystyce powstał rok później, namalowany w ujednoliconym formacie 200 x 150 cm. Na zielonych tłach pojawiały się w różnych sytuacjach czerwone sylwety męskich i kobiecych postaci, te ostatnie najczęściej o bujnych kształtach, karykaturalnie rozrośniętych. Kobiety o wielu piersiach o formach jabłek czy gruszek miały w sobie potężny ładunek erotyzmu i zmysłowości. Niektóre formy na obrazach Dobkowskiego przemieniały się płynnie w inne, pierś kobieca stawała się dorodnym jabłkiem, serce plemnikiem, a kręgosłup i żebra organiczną, wiotką strukturą. Zieleń sugerowała naturę, żywiołową witalność, życie. Obrazy te stały się punktem wyjścia do wielu działań przestrzennych i następnych serii obrazów. W okresie stanu wojennego uczestniczył w akcjach kultury niezależnej. W 1972 roku był stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. Laureat nagród, m.in.: Nagrody Krytyki im. Cypriana Kamila Norwida (1978); Nagrody im. Jana Cybisa (1994) za całokształt twórczości.