Belgijski malarz i rzeźbiarz. Urodził się w rodzinie o tradycjach artystycznych, jego ojciec Barthélemy (1759–1840) był rzeźbiarzem, a brat Charles-Louis (1802–1889) malarzem marynistą. Studiował w latach 1816–1818 w Akademii w Gandawie, od 1818 był uczniem Balthasara Ommegacka. Wiele podróżował, odwiedził m.in. Francję (1824 i 1841), Niemcy (1828), Włochy (1841), dwukrotnie był w Londynie (1824 i 1826). W 1827 osiadł na stałe w Brukseli, gdzie założył pracownię, w 1830 aktywnie uczestniczył w powstaniu antyholenderskim. Znany jest głównie z naturalistycznych przedstawień zwierząt, wkomponowanych w rozległe krajobrazy. Zwierzęta były przedstawiane w ich naturalnym środowisku, w stajniach lub na pastwiskach. Jego prace wyraźnie inspirowane dziełami XVII-wiecznych mistrzów takich jak Potter i Cuyp, odznaczają się fotograficzną dokładnością i dopracowaną perspektywą. Odniósł znaczny sukces artystyczny i finansowy, był członkiem akademii w Brukseli, Gandawie, Antwerpii, Petersburgu i Amsterdamie. Uhonorowano go m.in. francuską Legią Honorową, pruskim Krzyżem Żelaznym i belgijskim Orderem Leopolda.