Sam fakt, że „Obraz nr 1” jest wykonany techniką olejną na płótnie, implikuje ciekawą zależność pomiędzy nim a wieloma innymi pracami Bronisława Kierzkowskiego. Artysta zasłynął bowiem jako twórca malarstwa materii, które często przybierało formę płaskorzeźby lub kolażu. Rozpoznawalność przyniosły mu na przykład gipsowe reliefy. Przekroczenie formuły tradycyjnego obrazu malowanego na płótnie niejako wpisywało się w podstawowe założenia twórczości Kierzkowskiego. „Odmienną drogą dotarł do swojej wersji strukturalizmu Kierzkowski. Nie poprowadziły go w tym kierunku praktyki malarskie, zamknięte w kręgu zaszczepionego mu przez Akademię koloryzmu, ale podejmowane równolegle z malarstwem eksperymenty z collage’em. Jeszcze w okresie studiów montowane przez niego wydzieranki grubo nawarstwiane, początkowo figuratywne (…) można dziś ocenić jako wstępny etap poprzedzający figury gipsowe” – tak opisywała tę twórczość Bożena Kowalska (Polska awangarda malarska 1945-1980. Szanse i mity, Warszawa 1988, s. 110).
„Obraz nr 1” jest kompozycją abstrakcyjną o zróżnicowanej fakturze, nie posiada jednak elementów stricte reliefowych. Urozmaicenie powierzchni dokonane zostało poprzez zróżnicowanie kształtów plam – naprzemiennie używanych długich pociągnięć pędzla i krótkich plamek, które wypełniają pewne części kompozycji. Tworzy to zatem quasi-reliefowy efekt jednak bez wykorzystania elementów strukturalnych, typowych dla malarstwa materii. Cała kompozycja poprzez użycie czystych i kontrastowych barw wytwarza niezwykle dekoracyjny efekt.

Studiował w latach 1946 – 47 w PWSSP w Łodzi pod kierunkiem Władysława Strzemińskiego. Kontynuował studia w Gdańsku, a następnie w ASP w Warszawie pod kierunkiem Eugeniusza Eibischa (1951 – 55). Dyplom uzyskał w 1956 roku. Uczył w niej w latach 1962 – 63, a następnie na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz na UMCS w Lublinie (1963 – 78). Od 1978 roku ponownie na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie. W 1987 roku otrzymał tytuł profesora. Po okresie informel i eksperymentach z malarstwem materii, od ok. 1957 roku tworzył najbardziej dla niego charakterystyczne reliefy gipsowe. Prace artysty znajdują się w kolekcjach państwowych i prywatnych, polskich i światowych.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

022
Bronisław KIERZKOWSKI (1924-1993)

"Obraz nr 1", 1978

olej/płótno, 121 x 123 cm
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: '1978 | B. KIERZKOWSKI | tyt. "OBRRAZ NR. 1." | wym. 120 x 118'

Zobacz katalog

DESA UNICUM

Art Outlet. Sztuka Współczesna

20.10.2020

19:00

Sprzedane 24 000 zł (29 520 zł z opłatą aukcyjną)
Cena wywoławcza:
Estymacja: 26 000 - 35 000 zł
Opłaty dodatkowe: droit de suite

Sam fakt, że „Obraz nr 1” jest wykonany techniką olejną na płótnie, implikuje ciekawą zależność pomiędzy nim a wieloma innymi pracami Bronisława Kierzkowskiego. Artysta zasłynął bowiem jako twórca malarstwa materii, które często przybierało formę płaskorzeźby lub kolażu. Rozpoznawalność przyniosły mu na przykład gipsowe reliefy. Przekroczenie formuły tradycyjnego obrazu malowanego na płótnie niejako wpisywało się w podstawowe założenia twórczości Kierzkowskiego. „Odmienną drogą dotarł do swojej wersji strukturalizmu Kierzkowski. Nie poprowadziły go w tym kierunku praktyki malarskie, zamknięte w kręgu zaszczepionego mu przez Akademię koloryzmu, ale podejmowane równolegle z malarstwem eksperymenty z collage’em. Jeszcze w okresie studiów montowane przez niego wydzieranki grubo nawarstwiane, początkowo figuratywne (…) można dziś ocenić jako wstępny etap poprzedzający figury gipsowe” – tak opisywała tę twórczość Bożena Kowalska (Polska awangarda malarska 1945-1980. Szanse i mity, Warszawa 1988, s. 110).
„Obraz nr 1” jest kompozycją abstrakcyjną o zróżnicowanej fakturze, nie posiada jednak elementów stricte reliefowych. Urozmaicenie powierzchni dokonane zostało poprzez zróżnicowanie kształtów plam – naprzemiennie używanych długich pociągnięć pędzla i krótkich plamek, które wypełniają pewne części kompozycji. Tworzy to zatem quasi-reliefowy efekt jednak bez wykorzystania elementów strukturalnych, typowych dla malarstwa materii. Cała kompozycja poprzez użycie czystych i kontrastowych barw wytwarza niezwykle dekoracyjny efekt.

Studiował w latach 1946 – 47 w PWSSP w Łodzi pod kierunkiem Władysława Strzemińskiego. Kontynuował studia w Gdańsku, a następnie w ASP w Warszawie pod kierunkiem Eugeniusza Eibischa (1951 – 55). Dyplom uzyskał w 1956 roku. Uczył w niej w latach 1962 – 63, a następnie na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz na UMCS w Lublinie (1963 – 78). Od 1978 roku ponownie na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie. W 1987 roku otrzymał tytuł profesora. Po okresie informel i eksperymentach z malarstwem materii, od ok. 1957 roku tworzył najbardziej dla niego charakterystyczne reliefy gipsowe. Prace artysty znajdują się w kolekcjach państwowych i prywatnych, polskich i światowych.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.