CLOUD Marka Bimera w mojej interwencji nabiera wymiaru cielesnego i organicznego. Jej gładka, półprzezroczysta powierzchnia została podkreślona akcentami przypominającymi skraplanie się wody – jakby obiekt przeciekał, żył własnym rytmem, balansował pomiędzy stanem stałym a płynnym. Ten subtelny zabieg przywołuje skojarzenia z piersiami i otwiera na dialog z moim wcześniejszym projektem Mamma.

Mamma to rzeźba odnosząca się do uniwersalnej cielesności ssaków. Nawiązuje do figur Bogini Matki i pramatek, łącząc intymność z wiarą w moc materii podtrzymującej życie. W CLOUD te wątki powracają w innej, bardziej efemerycznej formie. Obiekt staje się hybrydą chmury i ciała. Skroplona powierzchnia przywołuje pamięć wilgoci, pokarmu, przepływu – żywiołów, które łączą wodę i mleko.

Ida Karkoszka (ur. 1985) dorastała w środowisku artystycznym, jednak jej wczesne zainteresowania skupiały się na naukach przyrodniczych. Widziała siebie nie tyle w sztuce, co w weterynarii lub chirurgii – zawodach, które dają realny wpływ na ratowanie życia. Choć ostatecznie ukończyła Wydział Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Antoniego Janusza Pastwy, a także aneks z medalierstwa u prof. Hanny Jelonek, jej pierwotne intuicje ukształtowały późniejsze wybory artystyczne, wpłynęły na cielesną, życiową tematykę jej prac oraz określiły sposób postrzegania swojej roli i zadań w świecie – jako mówczyni publicznej, walczącej z niesprawiedliwością i dążącej poprzez sztukę do zmiany destrukcyjnych postaw i praktyk. Prace Karkoszki były prezentowane m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie oraz w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Artystka brała udział w wystawach zbiorowych w Studio Cannaregio w Wenecji oraz w Centrum Marka Rothki w Dyneburgu. Jej dzieła znajdują się w kolekcji British Museum oraz w kolekcjach prywatnych.