Malarz, rysownik i ilustrator, kształcił się w warszawskiej Klasie Rysunkowej W. Gersona (1890-1891), studia kontynuował w krakowskiej SSP pod kierunkiem I. Jabłońskiego, J. Matejki. W. Łuszczkiewicza, F. Cynka i J. Unierzyskiego (1891-1893), naukę uzupełniał w akademii monachijskiej oraz w Académie Julian w Paryżu. W 1898 wraz z żoną przeniósł się do Rzymu, gdzie mieszkał z przerwami do ok. 1921. Wielokrotnie przyjeżdżał do Polski. Działał w Warszawie, Rzymie, Florencji. Od 1908 był członkiem rzeczywistym TZSP. Jego malarstwo nawiązuje do osiągnięć europejskiego symbolizmu, tworzył kompozycje symboliczne i baśniowe, pejzaże i portrety. Był jednym z najwybitniejszych twórców secesyjnej grafiki książkowej. Współpracował z polskimi i zagranicznymi czasopismami literacko-artystycznymi. W 1900 został powołany przez Zenona Przesmyckiego na współpracownika "Chimery", jego prace ilustratorskie w dużej mierze decydowały o walorach wizualnych pisma.
(Lit.: Katarzyna Kulpińska "Szata graficzna młodopolskich czasopism literacko-artystycznych", DiG, Warszawa, 2005, ss. 286,287).

72
Edward OKUŃ (1872 Wólka Zerzyńska k.Warszawy - 1945 Skierniewice)

Noc, 1903

litografia barwna, winieta okładkowa z "Chimery", grudzień 1905, t. IX, z. 27,
11,5 x 15 cm, wym. karty: 25 x 20 cm,
sygn. na kamieniu l.d.: EOkuń 1903.
Druk zakładu Władysława Główczewskiego w Warszawie.
Grafika reprodukowana w : Małgorzata Biernacka "Edward Okuń [1872-1945]", Edipresse Polska S.A., 2007, s. 6-7.

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Malarz, rysownik i ilustrator, kształcił się w warszawskiej Klasie Rysunkowej W. Gersona (1890-1891), studia kontynuował w krakowskiej SSP pod kierunkiem I. Jabłońskiego, J. Matejki. W. Łuszczkiewicza, F. Cynka i J. Unierzyskiego (1891-1893), naukę uzupełniał w akademii monachijskiej oraz w Académie Julian w Paryżu. W 1898 wraz z żoną przeniósł się do Rzymu, gdzie mieszkał z przerwami do ok. 1921. Wielokrotnie przyjeżdżał do Polski. Działał w Warszawie, Rzymie, Florencji. Od 1908 był członkiem rzeczywistym TZSP. Jego malarstwo nawiązuje do osiągnięć europejskiego symbolizmu, tworzył kompozycje symboliczne i baśniowe, pejzaże i portrety. Był jednym z najwybitniejszych twórców secesyjnej grafiki książkowej. Współpracował z polskimi i zagranicznymi czasopismami literacko-artystycznymi. W 1900 został powołany przez Zenona Przesmyckiego na współpracownika "Chimery", jego prace ilustratorskie w dużej mierze decydowały o walorach wizualnych pisma.
(Lit.: Katarzyna Kulpińska "Szata graficzna młodopolskich czasopism literacko-artystycznych", DiG, Warszawa, 2005, ss. 286,287).