Kameralna praca jest przykładem poszukiwań artysty w obszarze sztuki abstrakcyjnej, w jego interpretacji ociera się o mistykę. Malarz pokrył płytę jednolitą błękitną warstwą farby, budując wyrazistość przedstawienia poprzez gradację barw. Obraz może stanowić nawiązanie do słynnego "Czarnego kwadratu" Kazimierza Malewicza, w którym rosyjski awangardysta zawarł swoje wieloletnie poszukiwania absolutu w sztuce. Praca Nowosielskiego może być odczytywana przez pryzmat nawiązania do symbolicznego wyobrażenia Jerozolimy Niebiańskiej - zastosowany przez artystę głęboki błękit jest odzwierciedleniem boskości, o czym może świadczyć choćby analogiczne użycie tego koloru w pracy "Prorok na skale" z 1958 roku. Jerzy Nowosielski w 1940 r. rozpoczął studia w krakowskiej Kunstgewerbeschule. Był członkiem Grupy Młodych Plastyków i Grupy Krakowskiej. W latach 1976-92 był profesorem ASP w Krakowie. Malarz, rysownik, scenograf, twórca kompozycji figuralnych, martwych natur, aktów, pejzaży i obrazów sakralnych, w których łączył elementy nowoczesne z wpływami sztuki bizantyjskiej. Jego niepowtarzalny styl charakteryzuje się stosowaniem płaskiego układu barwnych plam obwiedzionych czystą linią konturu i syntetyzującym widzeniem codzienności.

W 1940 rozpoczął studia w krakowskiej Kunstgewerbeschule. Od 1944 członek Polskiej Akademii Umiejętności. Członek Grupy Młodych Plastyków i Grupy Krakowskiej. W latach 1976-92 był profesorem ASP w Krakowie. Malarz, rysownik, scenograf, twórca kompozycji figuralnych, martwych natur, aktów, pejzaży i obrazów sakralnych, w których łączył elementy nowoczesne z wpływami sztuki bizantyjskiej. Jego niepowtarzalny styl charakteryzuje się stosowaniem płaskiego układu barwnych plam obwiedzionych czystą linią konturu i syntetyzującym widzeniem codzienności. Jest autorem licznych polichromii w kościołach (m. in. w kościoła św. Ducha w Nowych Tychach, kościoła w Wesołej k. Warszawy, cerkwi w Lourdes we Francji) oraz ikonostasów (m. in. w cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej w Krakowie). Prace artysty znajdują się w licznych zbiorach muzealnych w Polsce i w kolekcjach prywatnych (USA, Kanada, Francja, Niemcy). W 1993 został laureatem Nagrody Wielkiej Fundacji Kultury za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury.

24
Jerzy NOWOSIELSKI (1923 Kraków - 2011 Kraków)

Niebieska abstrakcja, 1962 r.

olej/deska, 37 x 35 cm
sygnowany na odwrociu `JERZY NOWOSIELSKI | 1962`

POCHODZENIE:
- Galeria Starmach, Kraków
- kolekcja prywatna, Kraków

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Kameralna praca jest przykładem poszukiwań artysty w obszarze sztuki abstrakcyjnej, w jego interpretacji ociera się o mistykę. Malarz pokrył płytę jednolitą błękitną warstwą farby, budując wyrazistość przedstawienia poprzez gradację barw. Obraz może stanowić nawiązanie do słynnego "Czarnego kwadratu" Kazimierza Malewicza, w którym rosyjski awangardysta zawarł swoje wieloletnie poszukiwania absolutu w sztuce. Praca Nowosielskiego może być odczytywana przez pryzmat nawiązania do symbolicznego wyobrażenia Jerozolimy Niebiańskiej - zastosowany przez artystę głęboki błękit jest odzwierciedleniem boskości, o czym może świadczyć choćby analogiczne użycie tego koloru w pracy "Prorok na skale" z 1958 roku. Jerzy Nowosielski w 1940 r. rozpoczął studia w krakowskiej Kunstgewerbeschule. Był członkiem Grupy Młodych Plastyków i Grupy Krakowskiej. W latach 1976-92 był profesorem ASP w Krakowie. Malarz, rysownik, scenograf, twórca kompozycji figuralnych, martwych natur, aktów, pejzaży i obrazów sakralnych, w których łączył elementy nowoczesne z wpływami sztuki bizantyjskiej. Jego niepowtarzalny styl charakteryzuje się stosowaniem płaskiego układu barwnych plam obwiedzionych czystą linią konturu i syntetyzującym widzeniem codzienności.

W 1940 rozpoczął studia w krakowskiej Kunstgewerbeschule. Od 1944 członek Polskiej Akademii Umiejętności. Członek Grupy Młodych Plastyków i Grupy Krakowskiej. W latach 1976-92 był profesorem ASP w Krakowie. Malarz, rysownik, scenograf, twórca kompozycji figuralnych, martwych natur, aktów, pejzaży i obrazów sakralnych, w których łączył elementy nowoczesne z wpływami sztuki bizantyjskiej. Jego niepowtarzalny styl charakteryzuje się stosowaniem płaskiego układu barwnych plam obwiedzionych czystą linią konturu i syntetyzującym widzeniem codzienności. Jest autorem licznych polichromii w kościołach (m. in. w kościoła św. Ducha w Nowych Tychach, kościoła w Wesołej k. Warszawy, cerkwi w Lourdes we Francji) oraz ikonostasów (m. in. w cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej w Krakowie). Prace artysty znajdują się w licznych zbiorach muzealnych w Polsce i w kolekcjach prywatnych (USA, Kanada, Francja, Niemcy). W 1993 został laureatem Nagrody Wielkiej Fundacji Kultury za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury.