Obraz Nie chowaj tej maty potem autorstwa Marty Nadolle ukazuje intymną scenę z codzienności artystki, rozgrywającą się w jej mieszkaniu. Na przedstawieniu widać samą Martę i jej partnera, zajętego ćwiczeniami. Scena jest autentyczna, artystka z wielką dokładnością dokumentuje chwilę, a także przedmioty, które jej towarzyszą m.in. włączony komputer, suszarkę z praniem czy ubranie rzucone na krzesło. Napis na ścianie („nie chowaj tej maty potem”) jest notatką z życia, podkreśla lekkość i humorystyczny charakter obrazu. Prywatna scena w ujęciu Marty Nadolle staje się narracją o współczesnym życiu.
W swojej twórczości Marta Nadolle przetwarza tradycję weduty (pejzażu miejskiego) przeplatając ją z inspiracjami czerpanymi ze sztuki ludowej. Zestawiając te zgoła sprzeczne tendencje przekracza podział na centrum i peryferia, publiczne i prywatne, gdzie wielkomiejskie narracje łączą się z intymnym rękodziełem i folklorem. Nadolle jest weducistką emocjonalnego pejzażu metropolii, w którym ludność współczesnych miast coraz rzadziej żąda chleba i igrzysk. Zamiast tego w nieśmiałym pragnieniu słychać wołanie o prawdziwą bliskość i odrobinę emocjonalnego spokoju.
Marta Nadolle (ur. 1989) – studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku i Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 2014 r uzyskała dyplom z wyróżnieniem w pracowni malarstwa prof. Jarosława Modzelewskiego oraz pracowni Sztuki w Przestrzeni Publicznej prof. Mirosława Duchowskiego. Laureatka Paszportu Polityki 2023 w kategorii Sztuki wizualne. Media, w których się porusza to malarstwo, rzeźba, haft, patchwork i mozaika. Związana z warszawską galerią Leto.
Obraz Nie chowaj tej maty potem autorstwa Marty Nadolle ukazuje intymną scenę z codzienności artystki, rozgrywającą się w jej mieszkaniu. Na przedstawieniu widać samą Martę i jej partnera, zajętego ćwiczeniami. Scena jest autentyczna, artystka z wielką dokładnością dokumentuje chwilę, a także przedmioty, które jej towarzyszą m.in. włączony komputer, suszarkę z praniem czy ubranie rzucone na krzesło. Napis na ścianie („nie chowaj tej maty potem”) jest notatką z życia, podkreśla lekkość i humorystyczny charakter obrazu. Prywatna scena w ujęciu Marty Nadolle staje się narracją o współczesnym życiu.
W swojej twórczości Marta Nadolle przetwarza tradycję weduty (pejzażu miejskiego) przeplatając ją z inspiracjami czerpanymi ze sztuki ludowej. Zestawiając te zgoła sprzeczne tendencje przekracza podział na centrum i peryferia, publiczne i prywatne, gdzie wielkomiejskie narracje łączą się z intymnym rękodziełem i folklorem. Nadolle jest weducistką emocjonalnego pejzażu metropolii, w którym ludność współczesnych miast coraz rzadziej żąda chleba i igrzysk. Zamiast tego w nieśmiałym pragnieniu słychać wołanie o prawdziwą bliskość i odrobinę emocjonalnego spokoju.
Marta Nadolle (ur. 1989) – studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku i Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 2014 r uzyskała dyplom z wyróżnieniem w pracowni malarstwa prof. Jarosława Modzelewskiego oraz pracowni Sztuki w Przestrzeni Publicznej prof. Mirosława Duchowskiego. Laureatka Paszportu Polityki 2023 w kategorii Sztuki wizualne. Media, w których się porusza to malarstwo, rzeźba, haft, patchwork i mozaika. Związana z warszawską galerią Leto.