Proweniencja:
– Zakup od artysty w 1975. Od tej pory w kolekcji rodzinnej.
„Poznałem abstrakcję poprzez kontakt z morzem – „nieograniczonym” żywiołem. Wszyscy mówią „Mokwa lubi morze.” (Uśmiecha się.) Nikt nie wie, że ja morza się boję. Jego majestat przybiera majestat przybiera wielkość niemal abstrakcyjną. Nie mogę pojąć jego tajemnicy”. (Krzysztof Wójcicki, „Rozmowy z Mokwą”, Gdynia 1997, s. 108)
Marian Mokwa znany najczęściej jako wybitny marynista, którego morze aż szumi i huczy „to także malarz zabytkowej architektury Gdańska – przedmieść z widzianą na linii horyzontu ciemną bryłą Starego Miasta, starówki kreślonej od strony Motławy z charakterystyczną sylwetką Żurawia, wąskich uliczek z masywnymi bramami i wieżami kościołów, w tym górującego nad miastem wieżą kościoła Mariackiego.” (Wojciech Zmorzyński, „Marian Mokwa malarstwo”, Pelplin 2003, s. 18) Obraz „Nad Motławą w Gdańsku” należy do licznych jego prac ukazujących różne zakątki miasta. (il. I) (il. II) Panoramiczny widok, w którym Mokwa koncentruje się na grze światła i mglistych refleksach nad wodą. Słowami Władysława Wankie o twórczości Mariana Mokwy: „Obrazki te, przeważnie z okolic pomorskich czerpane, tchną swobodą i radością twórczą, nie ma w nich ani śladu rutyny lub szkoły. Nie ma żadnych raz na zawsze przyjętych upodobań lub przykazań. Raz maluje szorstko i przypadkowo, to znów gładko i uważnie – ot tak, jak mu motyw podpowiada, jak wymaga tego natura. […] to styl Mokwy. (Wojciech Zmorzyński, „Marian Mokwa malarstwo”, Pelplin 2003, s. 16) Malarz nie tylko zajmował się działalnością plastyczną, lecz także aktywnie uczestniczył w życiu kulturalnym Gdańska. Między innymi był członkiem gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauki i Sztuki oraz współinicjatorem pierwszej profesjonalnej wystawy sztuki polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku. Wraz z żoną działał również w Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku.
olej, płótno, 64,5 × 120,5 cm
sygn. p. d.: „Mokwa”
Proweniencja:
– Zakup od artysty w 1975. Od tej pory w kolekcji rodzinnej.
„Poznałem abstrakcję poprzez kontakt z morzem – „nieograniczonym” żywiołem. Wszyscy mówią „Mokwa lubi morze.” (Uśmiecha się.) Nikt nie wie, że ja morza się boję. Jego majestat przybiera majestat przybiera wielkość niemal abstrakcyjną. Nie mogę pojąć jego tajemnicy”. (Krzysztof Wójcicki, „Rozmowy z Mokwą”, Gdynia 1997, s. 108)
Marian Mokwa znany najczęściej jako wybitny marynista, którego morze aż szumi i huczy „to także malarz zabytkowej architektury Gdańska – przedmieść z widzianą na linii horyzontu ciemną bryłą Starego Miasta, starówki kreślonej od strony Motławy z charakterystyczną sylwetką Żurawia, wąskich uliczek z masywnymi bramami i wieżami kościołów, w tym górującego nad miastem wieżą kościoła Mariackiego.” (Wojciech Zmorzyński, „Marian Mokwa malarstwo”, Pelplin 2003, s. 18) Obraz „Nad Motławą w Gdańsku” należy do licznych jego prac ukazujących różne zakątki miasta. (il. I) (il. II) Panoramiczny widok, w którym Mokwa koncentruje się na grze światła i mglistych refleksach nad wodą. Słowami Władysława Wankie o twórczości Mariana Mokwy: „Obrazki te, przeważnie z okolic pomorskich czerpane, tchną swobodą i radością twórczą, nie ma w nich ani śladu rutyny lub szkoły. Nie ma żadnych raz na zawsze przyjętych upodobań lub przykazań. Raz maluje szorstko i przypadkowo, to znów gładko i uważnie – ot tak, jak mu motyw podpowiada, jak wymaga tego natura. […] to styl Mokwy. (Wojciech Zmorzyński, „Marian Mokwa malarstwo”, Pelplin 2003, s. 16) Malarz nie tylko zajmował się działalnością plastyczną, lecz także aktywnie uczestniczył w życiu kulturalnym Gdańska. Między innymi był członkiem gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauki i Sztuki oraz współinicjatorem pierwszej profesjonalnej wystawy sztuki polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku. Wraz z żoną działał również w Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku.