POCHODZENIE:
- kolekcja ART-B
- depozyt w Muzeum Narodowym w Warszawie
- dom aukcyjny Agra-Art, grudzień 2004
- kolekcja prywatna, Polska

LITERATURA:
- Renata Piątkowska, Między "Ziemiańską" a Montparnasse'em. Roman Kramsztyk, Warszawa 2004, poz. 150
- Roman Kramsztyk 1885-1942, katalog wystawy, Żydowski Instytut Historyczny, Galeria Sztuki Współczesnej Zachęta, Warszawa 1997, s.153 (il.), poz. I/139, s. 201

Jeśli poszukiwać źródła dla eksperymentów malarskich Kramsztyka, to jest nim z pewnością twórczość Paula Cézanne’a. „Mistrz z Aix”, samotny geniusz malarstwa, zyskał znaczącą popularność w pierwszej dekadzie XX wieku. Promowany przez marszanda Ambroise’a Vollarda stał się wzorem dla awangardy po pośmiertnej wystawie artysty w 1907 roku. Twórczość Cézanne’a skłaniała młodych do studiowania natury jako problemu czysto malarskiej reprezentacji. Odejście od renesansowej głębi obrazu na rzecz perspektywy kolorystycznej kładło podwaliny pod zupełnie nowoczesną harmonię malarską.
Pierwiastek cézanne’izmu jest absolutnie klarowny w prezentowanym krajobrazie „Miasteczko na tle gór – pejzaż południowy” oraz „Martwej naturze ze skrzypcami”. „Miasteczko na tle gór” powstało prawdopodobnie niewiele przed wybuchem Wielkiej Wojny, gdy artysta pierwszy raz odwiedzał Prowansję (Renata Piątkowska, monografistka malarza, datuje pobyt w Cassis na [około] 1913 rok). Kubiczna zabudowa miasteczka majaczy na tle zatoki i wzgórz: całe przedstawienie stworzono z subtelnych, lecz różnobarwnych plam barwnych. Kramsztyk, troszcząc się o przedstawienie konkretu przedmiotów, druzgoce jednak zasady klasycznej perspektywy, osiągając wrażenie dali za pomocą koloru, który buduje wrażenia świetlne. Soczysta paleta służy dodatkowo ewokacji charakteru „paysage du midi”.

Naukę malarstwa rozpoczął w Warszawie, gdzie uczył się rysunku i malarstwa u Z. Stankiewicz, A. E. Hersteina i M. Kotarbińskiego. Naukę kontynuował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem J. Mehoffera (1903/1904) oraz w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Po 1918 roku uzupełnił artystyczne studia w pracowni Hersteina w Berlinie. Lata 1910-1914 spędził w Paryżu, gdzie wstąpił do Towarzystwa Artystów Polskich i reaktywowanego w 1915 roku Polskiego Towarzystwa Artystyczno-Literackiego. W 1917 roku przyłączył się do I wystawy Ekspresjonistów Polskich zorganizowanej w krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych, będącej manifestacją pierwszej fali polskiej awangardy. W 1918 roku został członkiem Nowej Grupy, którą utworzył m.in. z Tadeuszem Pruszkowskim i Eugeniuszem Zakiem. Brał udział w pokazach sztuki polskiej w Barcelonie, Paryżu, Sztokholmie, Brukseli, Pittsburghu i Moskwie. Uczestniczył ponad to w Międzynarodowej Wystawie Sztuka i Technika w Paryżu w 1937 roku i Wystawie Światowej w Nowym Jorku w 1939 roku. W kraju eksponował swe prace w warszawskiej Zachęcie (w okresie 1909 - 1924), TPSP we Lwowie, Krakowie i Poznaniu oraz uczestniczył w Salonach paryskich. W 1922 roku osiadł na stałe w Paryżu. W tym samym roku został współzałożycielem Stowarzyszenia Artystów Polskich RYTM reprezentującego w sztuce polskiej lat 20. nurt klasycyzujący. Malował portrety, martwe natury i pejzaże. "Na ukształtowanie się postawy artystycznej Kramsztyka w istotny sposób oddziałała estetyka Cézanne'a. W pejzażach i martwych naturach artysta przywiązywał zasadniczą wagę do struktury obrazu budowanej ze zgeometryzowanych form. Roślinne, architektoniczne i przedmiotowe kształty wydobywał miękkimi, krótkimi pociągnięciami pędzla i obwodził delikatnym konturem. Gamę barw ograniczał do zgaszonych błękitów, zieleni i czerwieni ożywianych akcentami bieli; w portretach stosował wyrazisty modelunek światłocieniowy" - Irena Kossowska

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

25
Roman KRAMSZTYK (1885 Warszawa -1942 Warszawa)

Miasteczko na tle gór - pejzaż południowy, około 1914

olej/płótno, 65,5 x 81,5 cm
sygnowany p.d.: 'Kramstyk'
na odwrociu papierowa nalepka depozytowa Muzeum Narodowego w Warszawie, papierowa nalepka aukcyjna oraz nalepka inwentarzowa; stempel: 'J.M.PAILLARD N0 25 | GARANTE LERUSE PURA | SUB T (...)'

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

POCHODZENIE:
- kolekcja ART-B
- depozyt w Muzeum Narodowym w Warszawie
- dom aukcyjny Agra-Art, grudzień 2004
- kolekcja prywatna, Polska

LITERATURA:
- Renata Piątkowska, Między "Ziemiańską" a Montparnasse'em. Roman Kramsztyk, Warszawa 2004, poz. 150
- Roman Kramsztyk 1885-1942, katalog wystawy, Żydowski Instytut Historyczny, Galeria Sztuki Współczesnej Zachęta, Warszawa 1997, s.153 (il.), poz. I/139, s. 201

Jeśli poszukiwać źródła dla eksperymentów malarskich Kramsztyka, to jest nim z pewnością twórczość Paula Cézanne’a. „Mistrz z Aix”, samotny geniusz malarstwa, zyskał znaczącą popularność w pierwszej dekadzie XX wieku. Promowany przez marszanda Ambroise’a Vollarda stał się wzorem dla awangardy po pośmiertnej wystawie artysty w 1907 roku. Twórczość Cézanne’a skłaniała młodych do studiowania natury jako problemu czysto malarskiej reprezentacji. Odejście od renesansowej głębi obrazu na rzecz perspektywy kolorystycznej kładło podwaliny pod zupełnie nowoczesną harmonię malarską.
Pierwiastek cézanne’izmu jest absolutnie klarowny w prezentowanym krajobrazie „Miasteczko na tle gór – pejzaż południowy” oraz „Martwej naturze ze skrzypcami”. „Miasteczko na tle gór” powstało prawdopodobnie niewiele przed wybuchem Wielkiej Wojny, gdy artysta pierwszy raz odwiedzał Prowansję (Renata Piątkowska, monografistka malarza, datuje pobyt w Cassis na [około] 1913 rok). Kubiczna zabudowa miasteczka majaczy na tle zatoki i wzgórz: całe przedstawienie stworzono z subtelnych, lecz różnobarwnych plam barwnych. Kramsztyk, troszcząc się o przedstawienie konkretu przedmiotów, druzgoce jednak zasady klasycznej perspektywy, osiągając wrażenie dali za pomocą koloru, który buduje wrażenia świetlne. Soczysta paleta służy dodatkowo ewokacji charakteru „paysage du midi”.

Naukę malarstwa rozpoczął w Warszawie, gdzie uczył się rysunku i malarstwa u Z. Stankiewicz, A. E. Hersteina i M. Kotarbińskiego. Naukę kontynuował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem J. Mehoffera (1903/1904) oraz w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Po 1918 roku uzupełnił artystyczne studia w pracowni Hersteina w Berlinie. Lata 1910-1914 spędził w Paryżu, gdzie wstąpił do Towarzystwa Artystów Polskich i reaktywowanego w 1915 roku Polskiego Towarzystwa Artystyczno-Literackiego. W 1917 roku przyłączył się do I wystawy Ekspresjonistów Polskich zorganizowanej w krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych, będącej manifestacją pierwszej fali polskiej awangardy. W 1918 roku został członkiem Nowej Grupy, którą utworzył m.in. z Tadeuszem Pruszkowskim i Eugeniuszem Zakiem. Brał udział w pokazach sztuki polskiej w Barcelonie, Paryżu, Sztokholmie, Brukseli, Pittsburghu i Moskwie. Uczestniczył ponad to w Międzynarodowej Wystawie Sztuka i Technika w Paryżu w 1937 roku i Wystawie Światowej w Nowym Jorku w 1939 roku. W kraju eksponował swe prace w warszawskiej Zachęcie (w okresie 1909 - 1924), TPSP we Lwowie, Krakowie i Poznaniu oraz uczestniczył w Salonach paryskich. W 1922 roku osiadł na stałe w Paryżu. W tym samym roku został współzałożycielem Stowarzyszenia Artystów Polskich RYTM reprezentującego w sztuce polskiej lat 20. nurt klasycyzujący. Malował portrety, martwe natury i pejzaże. "Na ukształtowanie się postawy artystycznej Kramsztyka w istotny sposób oddziałała estetyka Cézanne'a. W pejzażach i martwych naturach artysta przywiązywał zasadniczą wagę do struktury obrazu budowanej ze zgeometryzowanych form. Roślinne, architektoniczne i przedmiotowe kształty wydobywał miękkimi, krótkimi pociągnięciami pędzla i obwodził delikatnym konturem. Gamę barw ograniczał do zgaszonych błękitów, zieleni i czerwieni ożywianych akcentami bieli; w portretach stosował wyrazisty modelunek światłocieniowy" - Irena Kossowska

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.