Za opinią Marii Kluk
Obrazek przedstawia, w półpostaci, młodego przedstawiciela niskiego stanu. Charakterystyczną twarz "zdobi" wydatny, bardzo błyszczący i czerwony nos. Spuszczony wzrok i usta o niezdecydowanym wyrazie, w półuśmiechu, określają młodzieńca jako osobę nieśmiałą, nieco niezdarną. Czapkę i kubrak, w które ubrany jest młodzieniec, ożywia biały rąbek koszuli i czerwona rękawiczka (?) lub wstążeczka, zatknięta na ramieniu.
Obrazek nawiązuje do siedemnastowiecznego, szczególnie popularnego w Holandii i Flandrii przedstawienia charakterystycznych typów postaci, zwanych "tronie" (w swobodnym tłumaczeniu "facjata"). Do najsłynniejszych obrazów tego typu należały dzieła pędzla Rembrandta, Gerrita Dou, Diepraama, Brouwera, Teniersa. Zainteresowanie charakterystycznymi postaciami miało swoją kontynuację w XVIII oraz w początku XIX wieku. Dość odległym przejawem tego zainteresowania były charakterystyczne postacie pojawiające się w twórczości np. Jean-Pierre Norblina (1745-1830) i Aleksandra Orłowskiego (1777-1832). (�) Ręcznie tkane płótno i swoista szczerość tego obrazka pozwala datować go na przełom XVIII i XIX wieku. Dość niezwykły typ urody, kolorystyka, sposób malowania, nie pozwalają na określenie artysty bliższe niż "malarz niemiecki, czeski, austriacki, węgierski lub rosyjski".

64
Malarz nieokreślony, XVIII / XIX w.

MĘŻCZYZNA W CZAPCE (TRONIE)

Olej, płótno dublowane; 21,5 x 15,5 cm

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Za opinią Marii Kluk
Obrazek przedstawia, w półpostaci, młodego przedstawiciela niskiego stanu. Charakterystyczną twarz "zdobi" wydatny, bardzo błyszczący i czerwony nos. Spuszczony wzrok i usta o niezdecydowanym wyrazie, w półuśmiechu, określają młodzieńca jako osobę nieśmiałą, nieco niezdarną. Czapkę i kubrak, w które ubrany jest młodzieniec, ożywia biały rąbek koszuli i czerwona rękawiczka (?) lub wstążeczka, zatknięta na ramieniu.
Obrazek nawiązuje do siedemnastowiecznego, szczególnie popularnego w Holandii i Flandrii przedstawienia charakterystycznych typów postaci, zwanych "tronie" (w swobodnym tłumaczeniu "facjata"). Do najsłynniejszych obrazów tego typu należały dzieła pędzla Rembrandta, Gerrita Dou, Diepraama, Brouwera, Teniersa. Zainteresowanie charakterystycznymi postaciami miało swoją kontynuację w XVIII oraz w początku XIX wieku. Dość odległym przejawem tego zainteresowania były charakterystyczne postacie pojawiające się w twórczości np. Jean-Pierre Norblina (1745-1830) i Aleksandra Orłowskiego (1777-1832). (�) Ręcznie tkane płótno i swoista szczerość tego obrazka pozwala datować go na przełom XVIII i XIX wieku. Dość niezwykły typ urody, kolorystyka, sposób malowania, nie pozwalają na określenie artysty bliższe niż "malarz niemiecki, czeski, austriacki, węgierski lub rosyjski".