Wojnę spędził w Niemczech, w 1945 roku powrócił do Francji, rok później przyjechał do Polski. W 1950 roku ukończył studia na łódzkiej PWSSP, a w latach 1950-56 studiował na warszawskiej ASP. Od 1965 działał we Francji. Przedstawiciel konceptualizmu. Początkowo tworzył kwasoryty (m.in. seria "Opisanie świata"); później kompozycje przestrzenne z płótna, zwane "poduszkowcami"; a od 1965 zaczął pokrywać płótna, nazywane przez siebie "detalami" rzędami kolejnych cyfr, zaczynając od jedynki (pierwszy został zapisany liczbami od 1 do 35327), co miało oddawać upływ czasu. Płótnom towarzyszyła fotografia twarzy artysty ukazująca oznaki starzenia się i nagranie jego głosu. Jest laureatem wielu nagród, między innymi: Nagrody Krytyki Artystycznej im. C.K. Norwida. Brał udział w Biennale w São Paulo (1969 i 1977), Documenta w Kassel (1977), Biennale w Wenecji (1995).

138
Roman OPAŁKA (1931 Abbeville - 2011 Rzym)

Metemsychosis, 1970 r.

kwasoryt/papier, papier, 62,5 x 49,5 cm
sygnowany i opisany u dołu ołówkiem: `METEMPSYCHSIS Kwasoryt 15/50 odbijał imp. H Opałka Roman Opałka`

LITERATURA:
- Opałka/Opałka, katalog wystawy "Opałka/Opałka. Prace graficzne Henryka i Romana Opałków", Galeria im. Sleńdzińskich w Białymstoku 2013, s. 8/R

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Wojnę spędził w Niemczech, w 1945 roku powrócił do Francji, rok później przyjechał do Polski. W 1950 roku ukończył studia na łódzkiej PWSSP, a w latach 1950-56 studiował na warszawskiej ASP. Od 1965 działał we Francji. Przedstawiciel konceptualizmu. Początkowo tworzył kwasoryty (m.in. seria "Opisanie świata"); później kompozycje przestrzenne z płótna, zwane "poduszkowcami"; a od 1965 zaczął pokrywać płótna, nazywane przez siebie "detalami" rzędami kolejnych cyfr, zaczynając od jedynki (pierwszy został zapisany liczbami od 1 do 35327), co miało oddawać upływ czasu. Płótnom towarzyszyła fotografia twarzy artysty ukazująca oznaki starzenia się i nagranie jego głosu. Jest laureatem wielu nagród, między innymi: Nagrody Krytyki Artystycznej im. C.K. Norwida. Brał udział w Biennale w São Paulo (1969 i 1977), Documenta w Kassel (1977), Biennale w Wenecji (1995).