WYSTAWIANY:
- „Sztuka” XV Wystawa w Krakowie, Gmach Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, marzec-kwiecień 1911
LITERATURA:
- Katalog XV. Wystawy Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” w Krakowie, Marzec-Kwiecień 1911 R., Gmach Towarzystwa Przyj. Sztuk Pięknych, Kraków 1911, s.12, poz. kat. 36.
Vlastimil Hofman był jednym z najważniejszych przedstawicieli polskiego symbolizmu. Urodził się w Pradze czeskiej z mieszanego polsko-czeskiego małżeństwa. W 1889 r. rodzina przeprowadziła się do Krakowa, gdzie artysta się uczył i podjął studia w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych w pracowniach Floriana Cynka, Jacka Malczewskiego, Józefa Unierzyskiego i Jana Stanisławskiego. W latach 1899-1901 swoje umiejętności rozwijał w paryskiej École des Beaux-Arts u Jeana-Léona Gérôme’a . W latach 1901-1902 był również w pracowni Leona Wyczółkowskiego. Brał udział w licznych wystawach i dużo podróżował po Europie. Do 1939 r. mieszkał w Krakowie. Okres II wojny światowej spędził w Palestynie, a po wojnie powrócił do Polski, by osiedlić się w 1947 r. w Szklarskiej Porębie, gdzie w 1970 r. zmarł. Był członkiem czeskich i polskich stowarzyszeń artystycznych m.in. Grupy Pięciu, dla której patronem stał się Cyprian Kamil Norwid. Był kontynuatorem spuścizny Jacka Malczewskiego, sięgającym do tematów symboliczno-alegorycznych. Przykładem tego może być ten wczesny obraz ukazujący w pół postaci matkę z dzieckiem w konwencji ikonografii Matki Bożej z Dzieciątkiem. Kobieta, w czerwonej chuście, przytula otulone, śpiące dziecko, co nadaje tej scenie intymny obraz macierzyństwa. Nad jej lewym ramieniem, na gałązce z pożółkłymi liściami siedzi niewielki ptak o charakterystycznym, karminowym upierzeniu. To Dziwonia (Carpodacus erythrinus), słynący z niezwykle pięknego śpiewu.
olej/płótno, 60 x 60 cm
sygnowany i datowany l.g.: Vlastimil 1911
na odwrocie, na listwie blejtramu napis ołówkiem: dla Sztuki oraz nalepka wystawowa
WYSTAWIANY:
- „Sztuka” XV Wystawa w Krakowie, Gmach Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, marzec-kwiecień 1911
LITERATURA:
- Katalog XV. Wystawy Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” w Krakowie, Marzec-Kwiecień 1911 R., Gmach Towarzystwa Przyj. Sztuk Pięknych, Kraków 1911, s.12, poz. kat. 36.
Vlastimil Hofman był jednym z najważniejszych przedstawicieli polskiego symbolizmu. Urodził się w Pradze czeskiej z mieszanego polsko-czeskiego małżeństwa. W 1889 r. rodzina przeprowadziła się do Krakowa, gdzie artysta się uczył i podjął studia w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych w pracowniach Floriana Cynka, Jacka Malczewskiego, Józefa Unierzyskiego i Jana Stanisławskiego. W latach 1899-1901 swoje umiejętności rozwijał w paryskiej École des Beaux-Arts u Jeana-Léona Gérôme’a . W latach 1901-1902 był również w pracowni Leona Wyczółkowskiego. Brał udział w licznych wystawach i dużo podróżował po Europie. Do 1939 r. mieszkał w Krakowie. Okres II wojny światowej spędził w Palestynie, a po wojnie powrócił do Polski, by osiedlić się w 1947 r. w Szklarskiej Porębie, gdzie w 1970 r. zmarł. Był członkiem czeskich i polskich stowarzyszeń artystycznych m.in. Grupy Pięciu, dla której patronem stał się Cyprian Kamil Norwid. Był kontynuatorem spuścizny Jacka Malczewskiego, sięgającym do tematów symboliczno-alegorycznych. Przykładem tego może być ten wczesny obraz ukazujący w pół postaci matkę z dzieckiem w konwencji ikonografii Matki Bożej z Dzieciątkiem. Kobieta, w czerwonej chuście, przytula otulone, śpiące dziecko, co nadaje tej scenie intymny obraz macierzyństwa. Nad jej lewym ramieniem, na gałązce z pożółkłymi liściami siedzi niewielki ptak o charakterystycznym, karminowym upierzeniu. To Dziwonia (Carpodacus erythrinus), słynący z niezwykle pięknego śpiewu.