Prezentowana glazurowana, ceramiczna rzeźba wykorzystuje najważniejszy motyw ikonograficzny artysty - niebieskie dżinsy. Pojawił się on u Kawiaka w latach 70. XX w. Dżinsy, podobnie jak zawartość kieszeni są przez artystę utrwalane licznych w odlewach rzeźbiarskich, multiplach, obrazach oraz rysunkach, przez co artysta jest jednym z najbardziej charakterystycznych twórców swego pokolenia.
Artysta jest jednym z najbardziej charakterystycznych twórców swego pokolenia. Ukończył malarstwo oraz architekturę wnętrz na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, dyplom uzyskał w 1968. Związany z macierzystą uczelnią, w latach 1968-70 pracował jako asystent w pracowni ceramiki na Wydziale Malarstwa. W 1970 roku zaprezentował akcję "Ból Tomka Kawiaka", podczas której zabandażował okaleczone przez służby miejskie drzewa przy jednej z lubelskich ulic. Tego samego roku wyjechał do Paryża, gdzie kontynuował artystyczną edukację w Ecole des Beaux-Arts. Znany z oryginalnych działań artystycznych m.in. akcji "cegłowania" (briquetage), polegającej na pozostawianiu przez artystę w miejscach, które odwiedzał podczas swych licznych podróży, jednakowych cegieł wypalanych w czerwonej glinie, o wymiarach 20 x 10 x 3 cm.

33
Tomasz KAWIAK (ur. 1943)

Maszerujące jeansy, ok. 1998 r.

ceramika ręcznie malowana, 32 x 17 x 18 cm
sygnowany z tyłu monogramem: `TK`
na spodzie dedykacja: "POUR CLAUDE URY | TOMEK | 1998`

POCHODZENIE:
- dar artysty, koniec lat 90. XX w.
- kolekcja prywatna, Paryż

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Prezentowana glazurowana, ceramiczna rzeźba wykorzystuje najważniejszy motyw ikonograficzny artysty - niebieskie dżinsy. Pojawił się on u Kawiaka w latach 70. XX w. Dżinsy, podobnie jak zawartość kieszeni są przez artystę utrwalane licznych w odlewach rzeźbiarskich, multiplach, obrazach oraz rysunkach, przez co artysta jest jednym z najbardziej charakterystycznych twórców swego pokolenia.
Artysta jest jednym z najbardziej charakterystycznych twórców swego pokolenia. Ukończył malarstwo oraz architekturę wnętrz na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, dyplom uzyskał w 1968. Związany z macierzystą uczelnią, w latach 1968-70 pracował jako asystent w pracowni ceramiki na Wydziale Malarstwa. W 1970 roku zaprezentował akcję "Ból Tomka Kawiaka", podczas której zabandażował okaleczone przez służby miejskie drzewa przy jednej z lubelskich ulic. Tego samego roku wyjechał do Paryża, gdzie kontynuował artystyczną edukację w Ecole des Beaux-Arts. Znany z oryginalnych działań artystycznych m.in. akcji "cegłowania" (briquetage), polegającej na pozostawianiu przez artystę w miejscach, które odwiedzał podczas swych licznych podróży, jednakowych cegieł wypalanych w czerwonej glinie, o wymiarach 20 x 10 x 3 cm.