POCHODZENIE:
kolekcja prywatna, Warszawa

WYSTAWIANY:
Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych, Lwów, 1933 rok

Stanisław Kaczor-Batowski niejednokrotnie prezentował zmagania polskiej kawalerii. „Potyczka” przedstawia bezimienny epizod z wojny polsko-bolszewickiej. Dzięki swojemu artystycznemu kunsztowi malarz mógł nawiązać do tradycji polskiego malarstwa II połowy XIX wieku. Jego konie przywodzą na myśl najwybitniejsze końskie portrety polskich malarzy działających w Monachium. Rozpędzeni polscy żołnierze dopadają „ciemnych” i zarośniętych wrogów. Spadają bądź zaraz spadną z koni dzięki bohaterskiemu natarciu Polaków. Ich przeciwnicy skończą zaraz życie w rwącym nurcie rzeki.
Twórczość Stanisława Kaczora-Batowskiego kojarzona jest przede wszystkim z zamiłowaniem do polskiej historii, którą wielokrotnie obrazował. Malarz był wielkim admiratorem pisarstwa Henryka Sienkiewicza, do którego powieści wykonał liczne ilustracje. Artystyczna działalność Kaczora-Batowskiego nie ograniczała się jednak wyłącznie do tematyki historycznej. Dobrze czuł się też w tematyce religijnej (zrealizował projekt witraży dla katedry łacińskiej we Lwowie) i malarstwie ściennym (dekoracje foyer Teatru Miejskiego we Lwowie). Ciekawym nurtem jego twórczości są pejzaże – na ogół przedstawienia niewielkich wycinków krajobrazu, zawsze doskonale zakomponowane. Kształcił się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Władysława Łuszczkiewicza i Floriana Cynka (1883-85). Kolejnym etapem jego artystycznej edukacji była Akademia Wiedeńska, gdzie studiował w latach 1885-87 oraz Akademia w Monachium. W latach 90. wiele podróżował, zwiedził wówczas Paryż, Włochy, Hiszpanię, Maroko i Krym. Artysta malował pejzaże, portrety, specjalizował się w batalistyce, zarówno historycznej, jak i nawiązującej do współczesnych mu wydarzeń. Wiódł ożywioną działalność artystyczną, prowadził własną szkołę malarstwa we Lwowie, był współzałożycielem lwowskiego Stowarzyszenia Artystów Młoda Sztuka oraz członkiem Zarządu Związku Artystów Polskich we Lwowie. Wystawiał w głównych galeriach Warszawy, Krakowa, Lwowa i innych miastach.
Stanisław Kaczor-Batowski był zarówno utalentowanym pejzażystą, jak i malarzem scen rodzajowych oraz – przede wszystkim – świetnym malarzem koni. Przestawiał je zarówno w czasie pokoju, jak i wojny. To szlachetne zwierzę stało się w jego sztuce swego rodzaju papierem lakmusowym tego, co działo się w polskiej historii. Zmarły w 1946 malarz przedstawiał zmagania I wojny światowej, wojny polsko-bolszewickiej i działania II wojny światowej. Zachowało się kilka niezwykle interesujących przedstawień z czasów II wojny światowej, w której koń nabiera wymiaru symbolicznego – np. pochodząca z 1943 kompozycja (dom aukcyjny Rempex, grudzień 2015), gdzie siedząca w powozie para nie może utrzymać zaprzęgu. Dwa szarpiące konie: czarny i czerwony zdają się aluzją do zatrzaśnięcia Polski w objęciach nazistowskich Niemiec i Rosji Radzieckiej.

Kształcił się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u W. Łuszczkiewicza i F. Cynka (1883-85). Kolejnym etapem jego artystycznej edukacji była Akademia Wiedeńska, gdzie studiował w latach 1885-87 oraz Akademia w Monachium. W latach 90. wiele podróżował, zwiedził wówczas Paryż, Włochy, Hiszpanię, Maroko i Krym. Artysta malował pejzaże, portrety, specjalizował się w batalistyce, zarówno historycznej, jak i nawiązującej do współczesnych mu wydarzeń. Wiódł ożywioną działalność artystyczną, prowadził własną szkołę malarstwa we Lwowie, był współzałożycielem lwowskiego Stowarzyszenia Artystów Młoda Sztuka oraz członkiem Zarządu Związku Artystów Polskich we Lwowie. Wystawiał w głównych galeriach Warszawy, Krakowa, Lwowa i innych miastach.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

117
Stanisław BATOWSKI-KACZOR (1866 Lwów -1946 Lwów)

"Masakra kawalerii rosyjskiej", 1925

olej/płótno, 70 x 100 cm
sygnowany i datowany p.d.: 'St. Batowski | 1925'
na odwrociu po prawej stronie na dolnej listwie oprawy papierowa nalepka Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych we Lwowie z 1933 roku z opisem obrazu

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

POCHODZENIE:
kolekcja prywatna, Warszawa

WYSTAWIANY:
Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych, Lwów, 1933 rok

Stanisław Kaczor-Batowski niejednokrotnie prezentował zmagania polskiej kawalerii. „Potyczka” przedstawia bezimienny epizod z wojny polsko-bolszewickiej. Dzięki swojemu artystycznemu kunsztowi malarz mógł nawiązać do tradycji polskiego malarstwa II połowy XIX wieku. Jego konie przywodzą na myśl najwybitniejsze końskie portrety polskich malarzy działających w Monachium. Rozpędzeni polscy żołnierze dopadają „ciemnych” i zarośniętych wrogów. Spadają bądź zaraz spadną z koni dzięki bohaterskiemu natarciu Polaków. Ich przeciwnicy skończą zaraz życie w rwącym nurcie rzeki.
Twórczość Stanisława Kaczora-Batowskiego kojarzona jest przede wszystkim z zamiłowaniem do polskiej historii, którą wielokrotnie obrazował. Malarz był wielkim admiratorem pisarstwa Henryka Sienkiewicza, do którego powieści wykonał liczne ilustracje. Artystyczna działalność Kaczora-Batowskiego nie ograniczała się jednak wyłącznie do tematyki historycznej. Dobrze czuł się też w tematyce religijnej (zrealizował projekt witraży dla katedry łacińskiej we Lwowie) i malarstwie ściennym (dekoracje foyer Teatru Miejskiego we Lwowie). Ciekawym nurtem jego twórczości są pejzaże – na ogół przedstawienia niewielkich wycinków krajobrazu, zawsze doskonale zakomponowane. Kształcił się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Władysława Łuszczkiewicza i Floriana Cynka (1883-85). Kolejnym etapem jego artystycznej edukacji była Akademia Wiedeńska, gdzie studiował w latach 1885-87 oraz Akademia w Monachium. W latach 90. wiele podróżował, zwiedził wówczas Paryż, Włochy, Hiszpanię, Maroko i Krym. Artysta malował pejzaże, portrety, specjalizował się w batalistyce, zarówno historycznej, jak i nawiązującej do współczesnych mu wydarzeń. Wiódł ożywioną działalność artystyczną, prowadził własną szkołę malarstwa we Lwowie, był współzałożycielem lwowskiego Stowarzyszenia Artystów Młoda Sztuka oraz członkiem Zarządu Związku Artystów Polskich we Lwowie. Wystawiał w głównych galeriach Warszawy, Krakowa, Lwowa i innych miastach.
Stanisław Kaczor-Batowski był zarówno utalentowanym pejzażystą, jak i malarzem scen rodzajowych oraz – przede wszystkim – świetnym malarzem koni. Przestawiał je zarówno w czasie pokoju, jak i wojny. To szlachetne zwierzę stało się w jego sztuce swego rodzaju papierem lakmusowym tego, co działo się w polskiej historii. Zmarły w 1946 malarz przedstawiał zmagania I wojny światowej, wojny polsko-bolszewickiej i działania II wojny światowej. Zachowało się kilka niezwykle interesujących przedstawień z czasów II wojny światowej, w której koń nabiera wymiaru symbolicznego – np. pochodząca z 1943 kompozycja (dom aukcyjny Rempex, grudzień 2015), gdzie siedząca w powozie para nie może utrzymać zaprzęgu. Dwa szarpiące konie: czarny i czerwony zdają się aluzją do zatrzaśnięcia Polski w objęciach nazistowskich Niemiec i Rosji Radzieckiej.

Kształcił się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u W. Łuszczkiewicza i F. Cynka (1883-85). Kolejnym etapem jego artystycznej edukacji była Akademia Wiedeńska, gdzie studiował w latach 1885-87 oraz Akademia w Monachium. W latach 90. wiele podróżował, zwiedził wówczas Paryż, Włochy, Hiszpanię, Maroko i Krym. Artysta malował pejzaże, portrety, specjalizował się w batalistyce, zarówno historycznej, jak i nawiązującej do współczesnych mu wydarzeń. Wiódł ożywioną działalność artystyczną, prowadził własną szkołę malarstwa we Lwowie, był współzałożycielem lwowskiego Stowarzyszenia Artystów Młoda Sztuka oraz członkiem Zarządu Związku Artystów Polskich we Lwowie. Wystawiał w głównych galeriach Warszawy, Krakowa, Lwowa i innych miastach.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.