Pochodzenie:
Kolekcja Pierre'a Moosa, Paryż
Millon & Associész dnia 16 listopada 2021 r., poz. nr 38
Millon & Associés, 21 czerwca 2005 r., Paryż Drouot Richelieu, poz. nr 199
Dawna kolekcja Fundacji Sztuki Nowoczesnej w Genewie

Bibliografia:
J Cassou, E. Roditi, M.Mann, J Yankel, katalog raisonné dzieła malarskiego, 1973, nr 81 reprodukowany na stronie 244.

Michel Kikoïne miał 16 lat, gdy rozpoczął naukę w Szkole Sztuk Pięknych w Wilnie, a następnie w Mińsku, gdzie poznał Soutine'a i Krémègne'a, z którymi pozostał w bliskich stosunkach przez całe życie i którzy później stali się najbardziej reprezentatywnymi artystami ekspresjonistów Szkoły Paryskiej.
W 1912 roku przybył do Paryża, zamieszkał w „Ruche” i pracował w Szkole Sztuk Pięknych, w pracowni Cormona, ale był szczególnie wrażliwy na twórczość Pissarra i Cézanne'a, odkrywając jednocześnie w Luwrze Rembrandta, El Greca i Courbeta. W 1920 roku odkrył światło południowej Francji, malując wiele pejzaży w bardzo charakterystycznym stylu ekspresjonistycznym.
Za: Rosyjscy artyści szkoły paryskiej, Petit Palais, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Genewie, 1989, s. 32.

038
Michel (Kikoin) KIKOINE (1892-1968)

Martwa natura z kwiatami i owocami, ok. 1915-1920

Olej, płótno
65 x 46 cm
Sygn. p.g. „Kikoine”
Na odwrociu ramy stara etykieta z ręcznie napisanymi napisami „P.1831 Kikoine NM with flowers”
Na odwrociu płótna widoczny jest znak szablonu sprzedawcy płótna

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Pochodzenie:
Kolekcja Pierre'a Moosa, Paryż
Millon & Associész dnia 16 listopada 2021 r., poz. nr 38
Millon & Associés, 21 czerwca 2005 r., Paryż Drouot Richelieu, poz. nr 199
Dawna kolekcja Fundacji Sztuki Nowoczesnej w Genewie

Bibliografia:
J Cassou, E. Roditi, M.Mann, J Yankel, katalog raisonné dzieła malarskiego, 1973, nr 81 reprodukowany na stronie 244.

Michel Kikoïne miał 16 lat, gdy rozpoczął naukę w Szkole Sztuk Pięknych w Wilnie, a następnie w Mińsku, gdzie poznał Soutine'a i Krémègne'a, z którymi pozostał w bliskich stosunkach przez całe życie i którzy później stali się najbardziej reprezentatywnymi artystami ekspresjonistów Szkoły Paryskiej.
W 1912 roku przybył do Paryża, zamieszkał w „Ruche” i pracował w Szkole Sztuk Pięknych, w pracowni Cormona, ale był szczególnie wrażliwy na twórczość Pissarra i Cézanne'a, odkrywając jednocześnie w Luwrze Rembrandta, El Greca i Courbeta. W 1920 roku odkrył światło południowej Francji, malując wiele pejzaży w bardzo charakterystycznym stylu ekspresjonistycznym.
Za: Rosyjscy artyści szkoły paryskiej, Petit Palais, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Genewie, 1989, s. 32.