POCHODZENIE:
- własność Galerii Zderzak, Kraków

WYSTAWIANY:
- "Martwe natury", Galeria Zderzak, Kraków, 2002
- "Pejzaże i martwe natury", Galeria Opus, Łódź, 2004

LITERATURA:
- Jarosław Modzelewski. Obrazy 1977-2006, red. Jan Michalski et al., Galeria Zderzak, Kraków 2006, poz. kat. 361, s. 211 (il.)

Malarstwo figuratywne to domena Jarosława Modzelewskiego. Artysta od lat 70. XX wieku nieprzerwanie tworzy sztukę przedstawiającą odznaczającą się charakterystyczną stylistyką, którą dla Modzelewskiego stanowi: jasna, klarowna kompozycja oraz użycie wyraźnych, dźwięcznych, nasyconych barw. Sztuka Modzelewskiego ponadto często ma wartość symboliczną, przedmioty czy postacie malowane przez artystę w połączeniu z tytułem okazują się symbolami, czy alegoriami pewnych pojęć.

Odrębną kategorię w figuratywnym malarstwie Modzelewskiego tworzą martwe natury. Stanowią one często wizualny zapis rzeczywistości otaczającej artystę. Były to przykładowo obiekty, które znalazły się w pracowni malarza. „Zabawki z odpustu, proste narzędzia, gumowa rękawica, zardzewiałe kolanko, para butów pod taboretem, przenośne głośniki – rzeczy nieważne, przedmioty, które znalazły się w zasięgu wzroku. (…) Pozostałe przedmioty to te, które składają się na skromny warsztat malarza: pędzle oczekujące w słoikach, szmatki do wycierania farb, słoje z pigmentami, papierowe figurki do ćwiczeń z perspektywą, stara paleta jeszcze z czasów studenckich, ciężka od farb (…)” – tymi słowami obiekty zgromadzone w martwych naturach malarza opisywała badaczka jego twórczości Marta Tarabuła (cyt. za: Świat z rożnych stron. O malarstwie Jarosława Modzelewskiego [w:] Jarosław Modzelewski. Obrazy 1977-2006, [red.] Jan Michalski, Kraków 2006, s. 38).

Prezentowana tutaj martwa natura składa się między innymi z wymienionego wyżej „zardzewiałego kolanka” – fragmentu starej rury. W ten sposób obraz daje nieco komiczny efekt, ponieważ wspomniany przedmiot w połączeniu durszlakiem tworzy pewien rodzaj „niedobranej pary”. Tkanina, pokrywająca taboret, na którym ustawiono tę parę przedmiotów, zdaje się przypominać ozdobne draperie znane z nowożytnych martwych natur. Buduje to zatem pewien kontrast: zaskakujące, niedorzeczne połączenie „niemalarskich” (nieznanych z historii), ale też biednych i śmieciowych przedmiotów wraz z pozorem dekoracyjności tkaniny tworzą nieco zabawny widok, być może będący żartem z tradycji malarstwa.

Studiował na warszawskiej ASP - w 1980 roku obronił dyplom z malarstwa w pracowni prof. Stefana Gierowskiego. Był współzałożycielem Gruppy, z którą wystawiał w latach 1983-92. W tym też okresie w obrazach artysty znajdują odbicie wydarzenia, którymi żyła Polska. Jest uważany za jedną z głównych postaci "Ekspresji lat 80.". W latach 1986-89 tworzył obrazy figuralne, których forma (kolor, modelunek, perspektywa) odpowiadała zasadom realizmu, jednak charakterystyka postaci, a zwłaszcza sytuacji, w jakich były one przedstawiane, odznaczała się drażniącą niezwykłością. Artysta uzyskiwał ten efekt np. przez dublowanie figur (Fotograf. Fotograf, 1986), ujmowanie postaci w sytuacji niepewności, niewygody czy zagrożenia upadkiem (Trudności w poruszaniu się, 1987), zabiegi z przestrzenią (Romanica Toscana, 1987). Niekiedy surrealna atmosfera wynikała wprost z tematu czy przedstawionej sytuacji egzystencjalnej. We własnym odczuciu artysta uważa lata 90., za okres twórczości o wiele ważniejszy niż wcześniejsze dokonania. W latach 90. prowadził, wspólnie z Markiem Sobczykiem prywatną Szkołę Sztuki w Warszawie. W 1997 roku nastąpiła zmiana używanej przez Jarosława Modzelewskiego techniki malarskiej z olejnej na temperową. Zamiarem artysty było ożywienie płócien przez technikę tempery, która pozwala na swobodniejsze kształtowanie faktury płótna. W twórczości artysty pojawiły wkrótce nowe wątki. Na przełomie 2001 i 2002 roku w Galerii Kordegarda w Warszawie odbyła się wystawa pt. "Obraz jako wyraz obserwacji wnętrza kościelnego". Obrazy prezentowane na tej wystawie to efekt odkrycia przez Modzelewskiego nowego obszaru zainteresowań - wnętrz kościołów. Szczególne znaczenie ma zaobserwowana przez artystę prozaiczność tych wnętrz, która kontrastuje z ich duchowym i sakralnym przeznaczeniem. Specyficzna atmosfera obrazów Modzelewskiego i filmowy sposób kadrowania tematu sprawia, że krytycy chętnie porównują go do Edwarda Hoppera.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

50
Jarosław MODZELEWSKI (ur. 1955, Warszawa)

"Martwa natura z kolankiem", 2002 r.

tempera żółtkowa/płótno, 92 x 80 cm
sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: 'Jarosław | Modzelewski | 2002 | "martwa natura | z kolankiem" | 92 x 80 temp. ż.'

Zobacz katalog

DESA UNICUM

Sztuka Współczesna: Klasycy Awangardy po 1945

10.10.2019

19:00

Niesprzedane
Cena wywoławcza:
Estymacja: 28 000 - 40 000 zł
Opłaty dodatkowe: droit de suite

POCHODZENIE:
- własność Galerii Zderzak, Kraków

WYSTAWIANY:
- "Martwe natury", Galeria Zderzak, Kraków, 2002
- "Pejzaże i martwe natury", Galeria Opus, Łódź, 2004

LITERATURA:
- Jarosław Modzelewski. Obrazy 1977-2006, red. Jan Michalski et al., Galeria Zderzak, Kraków 2006, poz. kat. 361, s. 211 (il.)

Malarstwo figuratywne to domena Jarosława Modzelewskiego. Artysta od lat 70. XX wieku nieprzerwanie tworzy sztukę przedstawiającą odznaczającą się charakterystyczną stylistyką, którą dla Modzelewskiego stanowi: jasna, klarowna kompozycja oraz użycie wyraźnych, dźwięcznych, nasyconych barw. Sztuka Modzelewskiego ponadto często ma wartość symboliczną, przedmioty czy postacie malowane przez artystę w połączeniu z tytułem okazują się symbolami, czy alegoriami pewnych pojęć.

Odrębną kategorię w figuratywnym malarstwie Modzelewskiego tworzą martwe natury. Stanowią one często wizualny zapis rzeczywistości otaczającej artystę. Były to przykładowo obiekty, które znalazły się w pracowni malarza. „Zabawki z odpustu, proste narzędzia, gumowa rękawica, zardzewiałe kolanko, para butów pod taboretem, przenośne głośniki – rzeczy nieważne, przedmioty, które znalazły się w zasięgu wzroku. (…) Pozostałe przedmioty to te, które składają się na skromny warsztat malarza: pędzle oczekujące w słoikach, szmatki do wycierania farb, słoje z pigmentami, papierowe figurki do ćwiczeń z perspektywą, stara paleta jeszcze z czasów studenckich, ciężka od farb (…)” – tymi słowami obiekty zgromadzone w martwych naturach malarza opisywała badaczka jego twórczości Marta Tarabuła (cyt. za: Świat z rożnych stron. O malarstwie Jarosława Modzelewskiego [w:] Jarosław Modzelewski. Obrazy 1977-2006, [red.] Jan Michalski, Kraków 2006, s. 38).

Prezentowana tutaj martwa natura składa się między innymi z wymienionego wyżej „zardzewiałego kolanka” – fragmentu starej rury. W ten sposób obraz daje nieco komiczny efekt, ponieważ wspomniany przedmiot w połączeniu durszlakiem tworzy pewien rodzaj „niedobranej pary”. Tkanina, pokrywająca taboret, na którym ustawiono tę parę przedmiotów, zdaje się przypominać ozdobne draperie znane z nowożytnych martwych natur. Buduje to zatem pewien kontrast: zaskakujące, niedorzeczne połączenie „niemalarskich” (nieznanych z historii), ale też biednych i śmieciowych przedmiotów wraz z pozorem dekoracyjności tkaniny tworzą nieco zabawny widok, być może będący żartem z tradycji malarstwa.

Studiował na warszawskiej ASP - w 1980 roku obronił dyplom z malarstwa w pracowni prof. Stefana Gierowskiego. Był współzałożycielem Gruppy, z którą wystawiał w latach 1983-92. W tym też okresie w obrazach artysty znajdują odbicie wydarzenia, którymi żyła Polska. Jest uważany za jedną z głównych postaci "Ekspresji lat 80.". W latach 1986-89 tworzył obrazy figuralne, których forma (kolor, modelunek, perspektywa) odpowiadała zasadom realizmu, jednak charakterystyka postaci, a zwłaszcza sytuacji, w jakich były one przedstawiane, odznaczała się drażniącą niezwykłością. Artysta uzyskiwał ten efekt np. przez dublowanie figur (Fotograf. Fotograf, 1986), ujmowanie postaci w sytuacji niepewności, niewygody czy zagrożenia upadkiem (Trudności w poruszaniu się, 1987), zabiegi z przestrzenią (Romanica Toscana, 1987). Niekiedy surrealna atmosfera wynikała wprost z tematu czy przedstawionej sytuacji egzystencjalnej. We własnym odczuciu artysta uważa lata 90., za okres twórczości o wiele ważniejszy niż wcześniejsze dokonania. W latach 90. prowadził, wspólnie z Markiem Sobczykiem prywatną Szkołę Sztuki w Warszawie. W 1997 roku nastąpiła zmiana używanej przez Jarosława Modzelewskiego techniki malarskiej z olejnej na temperową. Zamiarem artysty było ożywienie płócien przez technikę tempery, która pozwala na swobodniejsze kształtowanie faktury płótna. W twórczości artysty pojawiły wkrótce nowe wątki. Na przełomie 2001 i 2002 roku w Galerii Kordegarda w Warszawie odbyła się wystawa pt. "Obraz jako wyraz obserwacji wnętrza kościelnego". Obrazy prezentowane na tej wystawie to efekt odkrycia przez Modzelewskiego nowego obszaru zainteresowań - wnętrz kościołów. Szczególne znaczenie ma zaobserwowana przez artystę prozaiczność tych wnętrz, która kontrastuje z ich duchowym i sakralnym przeznaczeniem. Specyficzna atmosfera obrazów Modzelewskiego i filmowy sposób kadrowania tematu sprawia, że krytycy chętnie porównują go do Edwarda Hoppera.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.