Prezentowana kompozycja stanowi nietuzinkowy przykład w znanym nam dziś dorobku artystycznym Tomasza Tatarczyka. Na rynku aukcyjnym pojawiają się głównie prace artysty pochodzące z dojrzałego okresu twórczości, który datować należy od drugiej połowy lat 80., kiedy realizować zaczął swoje monumentalne, nastrojowe kompozycje utrzymane w ściszonych tonacjach, ograniczonych często wyłącznie do czerni i bieli. Artysta w momencie powstania "Martwej natury" miał raptem dwadzieścia lat i był studentem drugiego roku na Politechnice Warszawskiej. W młodym Tatarczyku kiełkować zaczęła wówczas malarska pasja, której konsekwencją było podjęcie studiów artystycznych na ASP. Mimo iż obraz pochodzi z bardzo wczesnego okresu twórczości, w którym malarstwo znajdowało się właściwie na marginesie działań Tatarczyka, widać w nim zasadnicze cechy późniejszych płócien artysty. Należy do nich operowanie wąską gamą barwną - tutaj ograniczoną do brązu, odcieni żółci i oranżu - wrażliwość na kolorystyczne niuanse, gruba faktura, krótkie i pospieszne uderzenia pędzla oraz pozbawione konturu, ekspresyjnie kształtowane formy. Klasyczny temat martwej natury w obrazie Tatarczyka ukazany jest z góry, jednak perspektywa przedmiotów ulega zaburzeniu. Trudno powiedzieć, na ile stanowiło to świadomą inwencję artysty, zainspirowanego być może klasycznymi martwymi naturami Cezanne`a o specyficznie potraktowanej perspektywie, a na ile wynikało z niedoskonałości warsztatu młodego malarza. Prezentowana praca stanowi z pewnością ciekawe uzupełnienie dorobku malarza i dopisuje nieznany rozdział w artystycznej biografii Tomasza Tatarczyka.
Twórczość Tatarczyka była efektem wnikliwej obserwacji wybranych z otoczenia i wielokrotnie powtarzanych motywów: zamknięte bramy, drogi, wzgórza, wąwozy, woda i unoszące się na jej powierzchni łodzie lub brodzące w niej psy. Od 1984 współpracował z Galerią Foksal w Warszawie. Jego prace były prezentowane na wielu wystawach indywidualnych, m.in. w: Galerii Foksal, galerii BWA w Lublinie, Galerii Awangarda we Wrocławiu, Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie, Galerii 86 w Łodzi, w Galerii Zachęta w Warszawie, Soho Center for Visual Arts w Nowym Jorku, Galerie Ucher w Kolonii. Uczestniczył w licznych wystawach zbiorowych. W 1999 został laureatem Grand Prix Międzynarodowego Konkursu Rysunku we Wrocławiu. Był stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku, Fundacji Sorosa w USA i Fundacji Rockefellera we Włoszech. W 2009 uhonorowany został Nagrodą im. Jana Cybisa przyznawaną wybitnym malarzom przez Związek Polskich Artystów Plastyków za całokształt twórczości.

42
Tomasz TATARCZYK (1947-2010)

Martwa natura, 1967 r.

olej/płótno, 34 x 41,5 cm
datowany l.d.: `67`
opisany i datowany na odwrociu: `T.TATARCZYK | 67`

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Prezentowana kompozycja stanowi nietuzinkowy przykład w znanym nam dziś dorobku artystycznym Tomasza Tatarczyka. Na rynku aukcyjnym pojawiają się głównie prace artysty pochodzące z dojrzałego okresu twórczości, który datować należy od drugiej połowy lat 80., kiedy realizować zaczął swoje monumentalne, nastrojowe kompozycje utrzymane w ściszonych tonacjach, ograniczonych często wyłącznie do czerni i bieli. Artysta w momencie powstania "Martwej natury" miał raptem dwadzieścia lat i był studentem drugiego roku na Politechnice Warszawskiej. W młodym Tatarczyku kiełkować zaczęła wówczas malarska pasja, której konsekwencją było podjęcie studiów artystycznych na ASP. Mimo iż obraz pochodzi z bardzo wczesnego okresu twórczości, w którym malarstwo znajdowało się właściwie na marginesie działań Tatarczyka, widać w nim zasadnicze cechy późniejszych płócien artysty. Należy do nich operowanie wąską gamą barwną - tutaj ograniczoną do brązu, odcieni żółci i oranżu - wrażliwość na kolorystyczne niuanse, gruba faktura, krótkie i pospieszne uderzenia pędzla oraz pozbawione konturu, ekspresyjnie kształtowane formy. Klasyczny temat martwej natury w obrazie Tatarczyka ukazany jest z góry, jednak perspektywa przedmiotów ulega zaburzeniu. Trudno powiedzieć, na ile stanowiło to świadomą inwencję artysty, zainspirowanego być może klasycznymi martwymi naturami Cezanne`a o specyficznie potraktowanej perspektywie, a na ile wynikało z niedoskonałości warsztatu młodego malarza. Prezentowana praca stanowi z pewnością ciekawe uzupełnienie dorobku malarza i dopisuje nieznany rozdział w artystycznej biografii Tomasza Tatarczyka.
Twórczość Tatarczyka była efektem wnikliwej obserwacji wybranych z otoczenia i wielokrotnie powtarzanych motywów: zamknięte bramy, drogi, wzgórza, wąwozy, woda i unoszące się na jej powierzchni łodzie lub brodzące w niej psy. Od 1984 współpracował z Galerią Foksal w Warszawie. Jego prace były prezentowane na wielu wystawach indywidualnych, m.in. w: Galerii Foksal, galerii BWA w Lublinie, Galerii Awangarda we Wrocławiu, Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie, Galerii 86 w Łodzi, w Galerii Zachęta w Warszawie, Soho Center for Visual Arts w Nowym Jorku, Galerie Ucher w Kolonii. Uczestniczył w licznych wystawach zbiorowych. W 1999 został laureatem Grand Prix Międzynarodowego Konkursu Rysunku we Wrocławiu. Był stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku, Fundacji Sorosa w USA i Fundacji Rockefellera we Włoszech. W 2009 uhonorowany został Nagrodą im. Jana Cybisa przyznawaną wybitnym malarzom przez Związek Polskich Artystów Plastyków za całokształt twórczości.