Literat, artysta malarz, działacz społeczny. Studiował na ASP w Krakowie (1926-1931), a następnie naukę uzupełniał w Paryżu (1932), Berlinie (1936) i Monachium (1963). Jako prozaik i publicysta zadebiutował w roku 1926. Pierwszą wystawę indywidualną swych prac plastycznych miał w roku 1927, w księgarni Andrzeja Prądzyńskiego we Wrześni; była ona niecodziennym wydarzeniem dla lokalnej społeczności. Odtąd artysta brał udział w licznych wystawach krajowych i zagranicznych. Był redaktorem naczelnym miesięcznika "Wici Wielkopolskie" (1931-37), czasopisma literacko-artystycznego "Arkona" (1945-49), a także członkiem kolegium redakcyjnego dwutygodnika "Pomorze" oraz rady redakcyjnej "Przeglądu Artystycznego" (od roku 1955). Zasłużył się jako organizator i dyrektor Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych i Salonu wystawowego BWA w Bydgoszczy (1945-1972). Od 1945 był członkiem ZPAP. Został laureatem wielu nagród i wyróżnień, otrzymał m.in. Złoty Krzyż Zasługi i Medal Komisji Edukacji Narodowej. We wstępie do książki Mariana Turwida życie i działalność Jan Malinowski pisze: "Twórczość i działalność Mariana Turwida jest zjawiskiem niecodziennym, a nawet wyjątkowym w życiu kulturalnym naszego regionu. Na jej niezwykłość wpływa przede wszystkim rozrzut tematyczno-rodzajowy zainteresowań, inicjatyw i dokonań człowieka, który równocześnie jest malarzem i literatem, publicystą i działaczem, pedagogiem i organizatorem, nieomal wszechstronnym animatorem kultury" (Jan Malinowski, Mariana Turwida życie i działalność, Bydgoszcz 1987, s. 5).