Krótki i intensywny rozkwit twórczości Andrzeja Meissnera przypada na lata 50. XX wieku i związany jest ze środowiskiem krakowskim. Studiował na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Hanny Rudzkiej-Cybisowej, której zawdzięcza niewątpliwie wrażliwość na kolor i swobodę ekspresji. Miał opinię studenta bardzo zdolnego lecz niepokornego, co wynikało ze sprzeciwu artysty wobec socrealistycznej ideologii. Trudne doświadczenia wczesnego stalinizmu doprowadziły go do poszukiwań własnych środków wyrazu, zbieżnych z dążeniami młodego pokolenia krakowskich plastyków. Związał się z grupą, na której czele stanął Tadeusz Kantor, dołączając do artystów takich jak Maria Jarema, Tadeusz Brzozowski, Jonasz Stern, Jadwiga Maziarska czy Erna Rosenstein. Początkowo tworzył prace figuratywne, które znamy jedynie z kilku zachowanych reprodukcji. Jego styl cechowały wówczas linearyzm, synteza i formy określone grubym konturem. Na fali manifestu artystycznego Kantora, podobnie jak wielu twórców jego pokolenia, uwiodła go sztuka informel otwarta na przypadek, dopuszczająca chaos jako czynnik twórczy, dająca pełną swobodę gestowi i artystycznej wypowiedzi. Poza nurtem informel nieobca z pewnością była młodym krakowskim artystom technika malarstwa wypracowana za oceanem przez Jacksona Pollocka ponad dziesięć lat wcześniej. Zamieszkał we Francji, gdzie przez krótki okres twórczej aktywności związany był z działającą w Paryżu, międzynarodową grupą Phases. Wkrótce po tym epizodzie artysta rozstał się z malarstwem i tworzoną później rzeźbą i został buddystą zen. Pozostawił po sobie niewielką ilość prac.
Krótki i intensywny rozkwit twórczości Andrzeja Meissnera przypada na lata 50. XX wieku i związany jest ze środowiskiem krakowskim. Studiował na krakowskiej ASP pod kierunkiem Hanny Rudzkiej-Cybisowej, której zawdzięcza niewątpliwie wrażliwość na kolor i swobodę ekspresji. Miał opinię studenta bardzo zdolnego lecz niepokornego co wynikało ze sprzeciwu artysty wobec socrealistycznej ideologii. Trudne doświadczenia wczesnego stalinizmu doprowadziły go do poszukiwań własnych środków wyrazu, zbieżnych z dążeniami młodego pokolenia krakowskich plastyków. Związał się z grupą artystów, na których czele stanął Tadeusz Kantor, podobnie jak Maria Jarema, Tadeusz Brzozowski, Jonasz Stern, Jadwiga Maziarska czy Erna Rosenstein poszukiwał wolności wypowiedzi artystycznej. Na przełomie 1956 i 57 roku wziął udział w zbiorowej Wystawie Młodej Plastyki Okręgu Krakowskiego w Pałacu Sztuki, która uznana została za pokoleniowy manifest młodego, krakowskiego środowiska twórczego. Początkowo tworzył prace figuratywne, które znamy jedynie z kilku zachowanych reprodukcji. Jego styl cechowały wówczas linearyzm, synteza i formy określone grubym konturem. Na fali manifestu artystycznego Kantora, podobnie jak wielu twórców jego pokolenia, uwiodła go sztuka informel otwarta na przypadek, dopuszczająca chaos jako czynnik twórczy, dająca pełną swobodę gestowi i artystycznej wypowiedzi. Najwięcej obrazów stricte informelowych stworzył Meissner pomiędzy 1956 a 57 rokiem, większość znanych dziś prac zachowała się z tego właśnie płodnego okresu w twórczości artysty. Poza nurtem informel nieobca z pewnością była młodym krakowskim artystom technika malarstwa wypracowana za oceanem przez Jacksona Pollocka ponad dziesięć lat wcześniej. Reprodukcje jego prac i opis wynalezionej przez Pollocka techniki pojawiały się sporadycznie w polskiej prasie poświęconej sztuce. Mimo krótkiego momentu, zdawałoby się odnalezienia własnej drogi twórczej, uporczywa niemożność odnalezienia się w komunistycznych realiach doprowadziła w końcu Meissnera do emigracji z kraju. Zamieszkał we Francji, gdzie przez krótki okres twórczej aktywności związany był z działającą w Paryżu, międzynarodową grupą Phases. Wkrótce po tym epizodzie artysta rozstał się z malarstwem, pozostawiając po sobie niewielką ilość prac, z których obrazy z okresu krakowskiego z pewnością stanowią ciekawy epizod warty odznaczenia w historii polskiej sztuki lat pięćdziesiątych.


PODATKI I OPŁATY
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i naliczana jest degresywnie w zależności od kwoty wylicytowanej: do 100 000 złotych (włącznie) - w wysokości 18%, a powyżej 100 000 złotych - w wysokości 15%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.

42
Andrzej MEISSNER (ur. 1929)

Machina

drewno, stal, 24 x 15,5 x 25 cm
WYSTAWIANY:
- Andre Meissner. Boîtes-objets, Centre d'Auction Culutrelle de Saint-Brieuc, Saint-Brieuc 7.07-27.08.1989
LITERATURA:
- Andre Meissner. Boîtes-objets, katalog wystawy w Centre d'Auction Culutrelle de Saint-Brieuc, Saint-Brieuc 1989, s. 2 (il.)
- Andrzej Meissner. Rzeźba. Lata 60. XX wieku, Kraków 2016, okładka, s. 10 (il.)

Kup abonament Wykup abonament, aby zobaczyć więcej informacji

Krótki i intensywny rozkwit twórczości Andrzeja Meissnera przypada na lata 50. XX wieku i związany jest ze środowiskiem krakowskim. Studiował na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Hanny Rudzkiej-Cybisowej, której zawdzięcza niewątpliwie wrażliwość na kolor i swobodę ekspresji. Miał opinię studenta bardzo zdolnego lecz niepokornego, co wynikało ze sprzeciwu artysty wobec socrealistycznej ideologii. Trudne doświadczenia wczesnego stalinizmu doprowadziły go do poszukiwań własnych środków wyrazu, zbieżnych z dążeniami młodego pokolenia krakowskich plastyków. Związał się z grupą, na której czele stanął Tadeusz Kantor, dołączając do artystów takich jak Maria Jarema, Tadeusz Brzozowski, Jonasz Stern, Jadwiga Maziarska czy Erna Rosenstein. Początkowo tworzył prace figuratywne, które znamy jedynie z kilku zachowanych reprodukcji. Jego styl cechowały wówczas linearyzm, synteza i formy określone grubym konturem. Na fali manifestu artystycznego Kantora, podobnie jak wielu twórców jego pokolenia, uwiodła go sztuka informel otwarta na przypadek, dopuszczająca chaos jako czynnik twórczy, dająca pełną swobodę gestowi i artystycznej wypowiedzi. Poza nurtem informel nieobca z pewnością była młodym krakowskim artystom technika malarstwa wypracowana za oceanem przez Jacksona Pollocka ponad dziesięć lat wcześniej. Zamieszkał we Francji, gdzie przez krótki okres twórczej aktywności związany był z działającą w Paryżu, międzynarodową grupą Phases. Wkrótce po tym epizodzie artysta rozstał się z malarstwem i tworzoną później rzeźbą i został buddystą zen. Pozostawił po sobie niewielką ilość prac.
Krótki i intensywny rozkwit twórczości Andrzeja Meissnera przypada na lata 50. XX wieku i związany jest ze środowiskiem krakowskim. Studiował na krakowskiej ASP pod kierunkiem Hanny Rudzkiej-Cybisowej, której zawdzięcza niewątpliwie wrażliwość na kolor i swobodę ekspresji. Miał opinię studenta bardzo zdolnego lecz niepokornego co wynikało ze sprzeciwu artysty wobec socrealistycznej ideologii. Trudne doświadczenia wczesnego stalinizmu doprowadziły go do poszukiwań własnych środków wyrazu, zbieżnych z dążeniami młodego pokolenia krakowskich plastyków. Związał się z grupą artystów, na których czele stanął Tadeusz Kantor, podobnie jak Maria Jarema, Tadeusz Brzozowski, Jonasz Stern, Jadwiga Maziarska czy Erna Rosenstein poszukiwał wolności wypowiedzi artystycznej. Na przełomie 1956 i 57 roku wziął udział w zbiorowej Wystawie Młodej Plastyki Okręgu Krakowskiego w Pałacu Sztuki, która uznana została za pokoleniowy manifest młodego, krakowskiego środowiska twórczego. Początkowo tworzył prace figuratywne, które znamy jedynie z kilku zachowanych reprodukcji. Jego styl cechowały wówczas linearyzm, synteza i formy określone grubym konturem. Na fali manifestu artystycznego Kantora, podobnie jak wielu twórców jego pokolenia, uwiodła go sztuka informel otwarta na przypadek, dopuszczająca chaos jako czynnik twórczy, dająca pełną swobodę gestowi i artystycznej wypowiedzi. Najwięcej obrazów stricte informelowych stworzył Meissner pomiędzy 1956 a 57 rokiem, większość znanych dziś prac zachowała się z tego właśnie płodnego okresu w twórczości artysty. Poza nurtem informel nieobca z pewnością była młodym krakowskim artystom technika malarstwa wypracowana za oceanem przez Jacksona Pollocka ponad dziesięć lat wcześniej. Reprodukcje jego prac i opis wynalezionej przez Pollocka techniki pojawiały się sporadycznie w polskiej prasie poświęconej sztuce. Mimo krótkiego momentu, zdawałoby się odnalezienia własnej drogi twórczej, uporczywa niemożność odnalezienia się w komunistycznych realiach doprowadziła w końcu Meissnera do emigracji z kraju. Zamieszkał we Francji, gdzie przez krótki okres twórczej aktywności związany był z działającą w Paryżu, międzynarodową grupą Phases. Wkrótce po tym epizodzie artysta rozstał się z malarstwem, pozostawiając po sobie niewielką ilość prac, z których obrazy z okresu krakowskiego z pewnością stanowią ciekawy epizod warty odznaczenia w historii polskiej sztuki lat pięćdziesiątych.


PODATKI I OPŁATY
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i naliczana jest degresywnie w zależności od kwoty wylicytowanej: do 100 000 złotych (włącznie) - w wysokości 18%, a powyżej 100 000 złotych - w wysokości 15%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.