Rzeźby powstałe w murach zakopiańskiej Państwowej Szkoły Przemysłu Drzewnego zazwyczaj były niesygnowane. Wynikało to z nowatorskiego programu Karola Stryjeńskiego, który za główny czynnik kształcenia uważał skupienie się na indywidualności twórczej ucznia, który czerpał z tradycji ludowej Podhala, wyjętej ze sztywnych ograniczeń akademickiego nauczania. Zastosowanie kryształowych, złożonych struktur budowanych z geometrycznych form – głównie rombów oraz trójkątów, dawały efekt zbliżony do podhalańskich „kozikowych” zaciosów i motywów o ludowym charakterze, jak jodełki czy świerkowe łuski, będących wizytówką szkoły i II Rzeczypospolitej.
Te eleganckie i zarazem awangardowe figury stały się swego rodzaju produktem eksportowym pokazywanym w polskich pawilonach na kolejnych wystawach światowych w Paryżu w 1925 roku czy Nowym Jorku w 1939. Z perspektywy ówczesnej dyplomacji kulturalnej znamienne było to, że drewniane dzieła łączyły w sobie odniesienie do lokalnych źródeł z kubizującą formą.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.

17
SZKOŁA ZAKOPIAŃSKA

Łucznik

brzost (wiąz górski), 27,5 x 11 x 6,5 cm

Zobacz katalog

DESA UNICUM

Rzeźba i Formy Przestrzenne

26.03.2020

19:00

Sprzedane 8 500 zł (10 030 zł z opłatą aukcyjną)
Cena wywoławcza:
Estymacja: 10 000 - 15 000 zł

Rzeźby powstałe w murach zakopiańskiej Państwowej Szkoły Przemysłu Drzewnego zazwyczaj były niesygnowane. Wynikało to z nowatorskiego programu Karola Stryjeńskiego, który za główny czynnik kształcenia uważał skupienie się na indywidualności twórczej ucznia, który czerpał z tradycji ludowej Podhala, wyjętej ze sztywnych ograniczeń akademickiego nauczania. Zastosowanie kryształowych, złożonych struktur budowanych z geometrycznych form – głównie rombów oraz trójkątów, dawały efekt zbliżony do podhalańskich „kozikowych” zaciosów i motywów o ludowym charakterze, jak jodełki czy świerkowe łuski, będących wizytówką szkoły i II Rzeczypospolitej.
Te eleganckie i zarazem awangardowe figury stały się swego rodzaju produktem eksportowym pokazywanym w polskich pawilonach na kolejnych wystawach światowych w Paryżu w 1925 roku czy Nowym Jorku w 1939. Z perspektywy ówczesnej dyplomacji kulturalnej znamienne było to, że drewniane dzieła łączyły w sobie odniesienie do lokalnych źródeł z kubizującą formą.

PODATKI I OPŁATY:
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.