Referencje:
Nr ref.: Bloch 909
„Tauromachia” (Walka Byków) to jeden z kluczowych tematów w twórczości
Pabla Picassa, a jego eksploracja w technice linorytu (linocut) w latach 60. XX
wieku, a zwłaszcza w roku 1963, jest szczególnie istotna. Linoryty Picassa z tego
okresu, często o tematyce korridy, należą do najbardziej dynamicznych i
innowacyjnych grafik w jego dorobku. Linoryt umożliwił Artyście stosowanie
śmiałych, płaskich plam koloru i silnych kontrastów, które podkreślają
intensywność wydarzeń na arenie.
Picasso zrewolucjonizował technikę linorytu, rozwijając metodę "redukcyjną"
(znaną też jako technika jednoblokowa). Polega ona na użyciu tylko jednego
klocka linoleum, który jest stopniowo wycinany i drukowany w kolejnych
kolorach. Dzięki temu uzyskiwał bogate kolory i faktury, a co najważniejsze, po
ukończeniu pracy, nie można było już wykonać kolejnych odbitek, co podnosiło
unikatowość edycji.
Choć słynny cykl akwatint Picassa pt. „La Tauromaquia” powstał w 1959 roku
(stanowiąc ilustracje do podręcznika korridy), tematyka walk byków była dla
artysty stałą obsesją i powracał do niej także w linorytach, w tym w 1963 roku.
Sceny walk byków są pełne ruchu, energii i dramatyzmu. Picasso redukuje
postaci do esencjonalnych, syntetycznych form, często przypominających
sylwety lub pociągnięcia pędzlem, co nadaje scenom niemal archetypowy
charakter. Byk to u Picassa potężny symbol natury, siły i destrukcji (często
symbolizujący też Minotaura), podczas gdy torreador uosabia sztukę, kontrolę i
ryzyko. Sam motyw walki byków to dla Picassa metafora życia, śmierci,
namiętności i twórczości.
Oryginalny linoryt, papier satynowy, widoczny ślad odcisku płyty, 27 x 23 cm,
wykonany i zatwierdzony przez Picassa dla „Picasso Linogravures”, wydany w
edycji 50 egzemplarzy. Wykonanie płyt linorytniczych : Picasso we współpracy z
Galerie Louise Leiris; odbite przez Hilgardo Arnerę w Vallauris. Wydawca: Edition
Cercle D’Art Paris.
Referencje:
Nr ref.: Bloch 909
„Tauromachia” (Walka Byków) to jeden z kluczowych tematów w twórczości
Pabla Picassa, a jego eksploracja w technice linorytu (linocut) w latach 60. XX
wieku, a zwłaszcza w roku 1963, jest szczególnie istotna. Linoryty Picassa z tego
okresu, często o tematyce korridy, należą do najbardziej dynamicznych i
innowacyjnych grafik w jego dorobku. Linoryt umożliwił Artyście stosowanie
śmiałych, płaskich plam koloru i silnych kontrastów, które podkreślają
intensywność wydarzeń na arenie.
Picasso zrewolucjonizował technikę linorytu, rozwijając metodę "redukcyjną"
(znaną też jako technika jednoblokowa). Polega ona na użyciu tylko jednego
klocka linoleum, który jest stopniowo wycinany i drukowany w kolejnych
kolorach. Dzięki temu uzyskiwał bogate kolory i faktury, a co najważniejsze, po
ukończeniu pracy, nie można było już wykonać kolejnych odbitek, co podnosiło
unikatowość edycji.
Choć słynny cykl akwatint Picassa pt. „La Tauromaquia” powstał w 1959 roku
(stanowiąc ilustracje do podręcznika korridy), tematyka walk byków była dla
artysty stałą obsesją i powracał do niej także w linorytach, w tym w 1963 roku.
Sceny walk byków są pełne ruchu, energii i dramatyzmu. Picasso redukuje
postaci do esencjonalnych, syntetycznych form, często przypominających
sylwety lub pociągnięcia pędzlem, co nadaje scenom niemal archetypowy
charakter. Byk to u Picassa potężny symbol natury, siły i destrukcji (często
symbolizujący też Minotaura), podczas gdy torreador uosabia sztukę, kontrolę i
ryzyko. Sam motyw walki byków to dla Picassa metafora życia, śmierci,
namiętności i twórczości.